blog

De grootste onzinverzekering. Deel 1: de huisdierenverzekering

Schade

Wat is eigenlijk de grootste onzinverzekering van Nederland? De Consumentenbond nomineerde er drie en organiseerde een verkiezing. Nemen de leden van het Verbond de kans waar om binnen het Product Approval and Review Proces, vastgelegd in een open norm binnen Bgfo-3, artikel 32, de grootste onzinverzekeringen uit te bannen? Of is omzet(groei) het primaire leidmotief? Grootste onzinverzekeringen zijn alleen niet kleine nicheproducten, maar zinloze producten die grootschalig verkocht worden. Vandaag de 1ste “miljoenen business onzinverzekering”: de huisdierenverzekering.

De grootste onzinverzekering. Deel 1: de huisdierenverzekering

De huisdierenverzekering is een ziektekostenverzekering voor voornamelijk honden en katten, die als huisdier gehouden worden. De huisdierenverzekering biedt dekking tegen de ziektekosten van het huisdier die gemaakt worden in Nederland. Bij declaraties geldt een eigen risico en vaak is de maximale vergoeding per huisdier beperkt tot een bepaald bedrag per verzekeringsjaar.
Naast de basisdekking die de meest voorkomende ziektekosten en medische ingrepen vergoedt, kan gekozen worden uit een uitbreiding met aanvullende verzekeringen, zoals: crematie, sterilisatie, castratie, vaccinatie en gebit.

Het aantal aanbieders is beperkt. De belangrijkste spelers zijn: PetPlan, Proteq, Jumper, het Kruidvat, de Hema, Inshared, Ohra en Asieldier & Zorg. Veelal labels waarop als risicodrager betrokken zijn Unigarant, Reaal, Aegon, Delta Lloyd of Fatum. Bij een premie vanaf € 120 per jaar, loopt de omzet inmiddels in de vele miljoenen.

Over het algemeen hebben consumenten slechte ervaringen met hun dierenverzekeraar. Belangrijke kritiekpunten die onder meer via reviewwebsite Zeker.com naar boven komen zijn:

  • De wachttijd na het afsluiten van de verzekering
  • Het eigen risico
  • De vele (verkapte) uitsluitingen
  • De beperkingen, ‘kapstokartikelen’ en toeslagen of uitsluitingen zodra een huisdier een bepaalde leeftijds- of gewichtsgrens heeft overschreden

De ‘klachten’ zijn direct te herleiden tot het feit dat er geen verplichte basisverzekering is voor ziektekosten van huisdieren, hetgeen anti-selectie sterk stimuleert. Als gevolg hiervan wordt via de polisvoorwaarden de schadelast – in voor de niet medische geschoolde consument onbegrijpelijke taal – weg gemanaged.

Lopen de kosten echt uit de hand, dan heeft de consument pech. Als er al dekking is – hetgeen meestal pas blijkt nadat de schade gemeld is en de kosten gemaakt zijn – dan geldt er niet alleen een maximum verzekerde som van € 2.500 tot bij de duurste producten € 5.000. In alle gevallen geldt er ook een eigen risico van 15% tot 50% van de schade!

Het product krijgt helemaal een dubieus karakter als de consument gebruik kan maken van een declaratieservice. Bij de dierenarts hoeft hij of zij dan nooit direct af te rekenen, want de dierenarts stuurt de rekening rechtstreeks en oncontroleerbaar naar de verzekeraar. Uiteraard mag de consument daarna wel het eigen risico ophoesten. Als zo’n verzekeraar dan ook een initiatief is van of intensief samenwerkt met dierenartsen, dan is het de vraag of belangen van de consument voldoende gewaarborgd zijn.

Arthur Goes
KoKo Kroup

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.