nieuws

FNV kritisch over pensioenvoorstellen verzekeraars

Pensioen 3112

Tuur Elzinga, bestuurder en AOW- en pensioenexpert bij de FNV, laat zich in PensioenPro kritisch uit over de nieuwe pensioenvoorstellen van directeur Richard Weurding van het Verbond van Verzekeraars. Weurding stelde tien dagen geleden in het Financieel Dagblad de visie op dat het nieuw te vormen kabinet de patstelling die is ontstaan over de toekomst van het pensioenstelsel moet doorbreken. Twee uitgangspunten kunnen volgens Weurding al gelijk worden ingevoerd: de invoering van het persoonlijke pensioen met risicodeling en de afschaffing van de doorsneepremie-systematiek. Elzinga is van mening dat Weurdings’s voorstellen in essentie neerkomen op het “keihard doorknippen van de solidariteit tussen pech- en geluksgeneraties”.

FNV kritisch over pensioenvoorstellen verzekeraars

“In zijn bijdrage in het FD van zaterdag 16 september wekt Richard Weurding, directeur van het Verbond van Verzekeraars, de indruk dat zijn branche het ei van Columbus heeft voor de huidige pensioenproblemen. Maar in essentie komen zijn voorstellen neer op het keihard doorknippen van de solidariteit tussen pech- en geluksgeneraties”, schrijft Elzinga.

Waarom kraakt het ‘beste stelsel ter wereld’ ook weer in zijn voegen, vroeg Weurding zich af in het opiniestuk in het FD. “Kort samengevat zijn er drie oorzaken: 1) de toegenomen arbeidsmobiliteit: we werken niet meer ons hele leven bij dezelfde baas; 2) de grotere dynamiek in onze economie waarbij hele sectoren opkomen en weer verdwijnen en 3) de toegenomen onzekerheid over het pensioenresultaat als gevolg van lage rente en oplopende levensverwachting. Het stelsel is echter nog steeds gebaseerd op achterhaalde begrippen als levenslange arbeidstrouw, pensioenopbouw binnen stabiele sectoren en harde pensioentoezeggingen.” Weurding stelt de invoering van het persoonlijke pensioen met risicodeling en de afschaffing van de doorsneepremie-systematiek voor.

Voorstellen Weurding maakt het er slechter op

Het spreiden van risico’s over generaties levert volgens de FNV-bestuurder echter juist het meeste pensioenvoordeel op voor iedereen. “Volgens het CPB leidt het tot een 7 procent hoger pensioenresultaat. Oftewel: met dezelfde premie behalen we een beter pensioen. Dankzij de solidariteit, de verplichtstelling en de gezamenlijke buffers!”

Elzinga vindt de voorstellen van het Verbond niets: “Een ding weet ik nu wel al zeker: met de voorstellen van Weurding wordt het er alleen maar slechter op. Voor Weurding zijn buffers volgens Elzinga eerder een soort scheldwoord. Volgens hem zijn ze een voorbeeld van ‘ondoorzichtige en soms moeilijk te rechtvaardigen herverdeling tussen groepen deelnemers.”

Premieregelingen verzekeraars

De FNV-bestuurder haalt vergelijkingsmateriaal aan: “Gelukkig beschikken we over vergelijkingsmateriaal in de huidige pensioenpraktijk. Daar zien we dat de collectieve pensioenfondsen het een stuk beter doen dan de beschikbare premieregelingen die verzekeraars aanbieden. Veel werknemers die hun pensioen bij een verzekeraar via een individuele beschikbare premieregeling hebben opgebouwd, zijn de afgelopen tijd bedrogen uitgekomen. Bij zo’n beschikbare premieregeling krijgt de deelnemer vooraf een indicatief pensioen te horen. Dit wordt echter op dit moment bij lange na niet waargemaakt, omdat nu de rente op inkoopdatum erg laag is.”

Elzinga erkent problemen bij de middelloonregeling van de pensioenfondsen. “Daar krijgt de deelnemer een nominale aanspraak te horen (een concreet bedrag in geld). Deze aanspraak wordt weliswaar waargemaakt, maar met de huidige lage rente blijft indexatie achterwege, waardoor het pensioen in waarde vermindert ten opzichte van de loonontwikkeling. Dat is ook volgens de FNV een groot probleem. Maar altijd nog kleiner dan een uitkering die nog maar de helft is van wat men verwachtte, zoals bij veel beschikbare premieregelingen.”

Buffers

Verschil tussen regelingen is naar Elzinga’s mening nu juist het delen van risico’s tussen generaties via buffers. “Hadden verzekeraars aan het begin van de kredietcrisis maar wat méér van die anonieme buffers in huis gehad! Dan hadden ze minder op de overheid hoeven terugvallen. Een aantal moest zelfs een tijd worden overgenomen door de Staat om ze uit de problemen te halen. Het verschil tussen de twee regelingen is — behalve dat de verzekeraar er winst op moet maken — nou juist het delen van risico’s tussen de generaties via buffers.” En dat is volgens hem wat de meeste mensen willen: “Niemand wil pech- en gelukgeneraties waarbij sommigen enorm profiteren en anderen wegzakken in armoede.”

Het is volgens Elzinga essentieel dat voldoende mensen meedoen en dat ‘shopgedrag’ door werkgevers wordt voorkomen. “Daarom is het van groot belang om de verplichtstelling te handhaven, die ervoor zorgt dat bedrijven zijn aangesloten bij het pensioenfonds voor hun sector.De laatste twintig jaar is het aantal pensioenfondsen gedaald van 1060 naar 268. Dat is een goede zaak. De FNV streeft naar grote, sterke fondsen met een gunstig lange termijnperspectief. Hoe groter het fonds, des te eenvoudiger is het om risico’s te delen tussen generaties en om de uitvoeringskosten zo laag mogelijk te houden.”

Blinde vlek verzekeraars

In diezelfde twintig jaar is, zo schrijft Elzinga, ook het aantal werkenden zonder aanvullend pensioen sterk gegroeid. “De tarieven van de snel groeiende groep zelfstandigen zijn daar ook meestal niet op berekend. Opdrachtgevers profiteren hiervan, met als gevolg toenemende verdringing op de arbeidsmarkt. Goede pensioenregelingen komen hierdoor steeds meer onder druk. In zijn artikel gaat Weurding hieraan volledig voorbij. Blijkbaar zit ook daar bij de verzekeraars een blinde vlek.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.