blog

Wie gaat de schuld krijgen van de grote pensioenroof?

Pensioen 4895

De pensioenbranche is in paniek. Deskundigen schreeuwen om een oplossing. Alarmfase 5 is inmiddels afgekondigd. In het hele land vinden brainstormsessies plaats over de onhoudbaarheid van ons stelsel. In de Perspectiefnota Toekomst Pensioenstelsel kunnen we lezen dat het vertrouwen in en het draagvlak voor ons pensioenstelsel flink onder druk staan. De hooggespannen verwachtingen van deelnemers en gepensioneerden worden onvoldoende waargemaakt.

Wie gaat de schuld krijgen van de grote pensioenroof?

Er zijn dus snel ingrijpende maatregelen nodig om het stelsel toekomstbestendig te houden. Aanpassingen zijn echter ingewikkeld, lijken niet op tijd te komen en gaan zeker pijn doen. Wie gaat dat de pensioenklanten zo meteen uitleggen? Want de beloften aan die deelnemers waren zo mooi. Maar de realiteit pakt zo heel anders uit. En wie krijgt er dan de schuld? Achter wie gaan de journalisten en claimstichtingen straks aan?

Risico’s van werkgever naar deelnemer

Zeker, we leven gemiddeld enkele jaren langer dan waar rekening mee was gehouden. En we werken ook niet meer 40 jaar bij dezelfde baas. Deze totaal verkeerde inschatting van onze levensverwachting en levensstijl zegt al veel over de volstrekt naïeve manier waarop de pensioencontracten ooit door actuarissen in elkaar zijn gesleuteld. Ons pensioenstelsel moet dus snel worden gemoderniseerd, passend bij de veranderde manier waarop we werken en leven. Maar over de échte oorzaken van de huidige problemen horen we de pensioenverzekeraars niet. Wordt de klant niet volledig geïnformeerd.

Veel pensioenklanten zien de toekomstige effecten niet – omdat ze nog niet gepensioneerd zijn – en omdat de materie ingewikkeld is. Maar hoe lang nog? Begin van deze eeuw hadden de meeste pensioenklanten een riante en veilige regeling. Vaak was die gebaseerd op eindloon (59% in 2000) en op “defined benefit”. De risico’s lagen bij de werkgever. Met andere woorden, de pensioenaanbieder beloofde, ongeacht de economische ontwikkeling, een vast pensioen. Nu, in 2017, heeft vrijwel niemand meer een eindloonregeling. En anders dan de fondsen hebben pensioenverzekeraars de afgelopen jaren bijna alle “defined benefit”-regelingen stilletjes en doelbewust omgezet naar “defined contribution (DC)”. Waardoor het risico bij de deelnemer is komen te liggen.

Catastrofale rentestand

Dit zogenaamde premiebasissysteem kent een heel andere insteek. De werkgever stelt daarbij jaarlijks een bepaald percentage van het inkomen beschikbaar. Daarvan wordt later een pensioen ingekocht. Dat kan hoger of lager zijn. Maar die oude dag ziet er dus naar verwachting veel somberder uit dan ooit beloofd. De huidige en blijvend lage rentestand werkt immers catastrofaal. De hardwerkende, zuinige en verantwoorde Nederlandse pensioenklant betaalt via zijn toekomstig lagere pensioen nu zelf mee aan het herstel van het financiële wanbeleid van de Zuid-Europese landen.

De Europese Centrale Bank (ECB) heeft de geldkraan opengezet en verlaagt al jaren kunstmatig de belangrijkste rente in de eurozone. Daardoor zijn de probleemlanden in staat om vrijwel gratis geld te lenen voor de afbetaling van hun exorbitante schulden. Nederland had in 2016 wereldwijd het hoogste pensioenvermogen in verhouding tot het bruto binnenlands product (168%). Maar als daar onvoldoende rendement op gemaakt kan en mag worden, is Nederland de klos. Wie neemt de verantwoordelijkheid voor de gedupeerde DC-klant van de pensioenverzekeraars? Wie vertelt deze klanten tijdig de waarheid? Want veel Nederlandse pensioenklanten zullen dit dubbele onrecht terecht niet accepteren.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.