blog

Een eenvoudig nationaal pensioen, ik voel er steeds meer voor

Pensioen

Ondanks de pensioenakkoorden, is nog altijd niet duidelijk hoe het Nederlandse pensioenstelsel er in de toekomst uit moet zien. Het reële (casino) pensioen gaat er in elk geval niet komen. In de regeerakkoorden is recent met name de maximale opbouw beperkt en besloten dat fondsen financiële tegenvallers over 10 jaar mogen verspreiden, beide geen grote stappen voorwaarts. We zijn weer terug aan de tekentafel…

Een eenvoudig nationaal pensioen, ik voel er steeds meer voor

In de pensioendialoog heeft Klijnsma gevraagd hoe Nederland over pensioen denkt. De SER heeft, met deze en andere input, een advies geschreven over de toekomst van ons pensioen. Daarin worden vier denkrichtingen uitgewerkt:

  • Degressieve opbouw; een werkgever betaalt dezelfde premie voor jong en oud, daarvan kunnen jongeren meer pensioen aankopen.
  • Een nationaal pensioen; een basis opbouw voor iedereen in de tweede pijler, met sectorspecifieke aanvullingen.
  • Persoonlijk pensioenvermogen met vrijwillige risicodeling; hierbij komt de verplichtstelling ten einde, de deelnemer krijgt maximale keuzevrijheid.
  • Persoonlijk pensioenvermogen met collectieve risicodeling; hierbij blijft de verplichtstelling bestaan, in de basis-optie wordt alleen het langlevenrisico gedeeld, in de hybride optie worden ook beleggingsrisico’s tussen generaties gedeeld.

De SER gaat de laatste optie verder uitwerken. De gedachte is dat door het opknippen van het fondskapitaal in persoonlijke pensioenpotjes, deelnemers meer inzicht krijgen in hun pensioen, de kosten van het afdekken van risico’s en het effect van een lage rente of langer leven.

Niet vrolijker
Ik vraag me af of deelnemers echt meer inzicht willen of eigenlijk een zekerheid die in de praktijk niet te financieren is. Je kunt meer inzicht geven, maar dat verandert niet dat het rendement kan tegenvallen of de kosten van pensioen kunnen stijgen (door lage rente of langere uitkeringsduur). Daar kun je samen achter komen (bij kortingen door het bestuur) of individueel (met een tekort in je persoonlijke pensioenpotje), maar in beide gevallen wordt de deelnemer daar niet vrolijker van.

Solidariteit
Pensioen vraagt solidariteit, individueel zijn alle risico’s immers lastig te dragen en worden de kosten alleen maar hoger. Maar net als Catootje, die ‘best vegetariër wil zijn, alleen niet tijdens het eten’, willen we ‘graag solidair zijn, maar niet als dat geld kan kosten’. Het wordt ook niet eenvoudiger van alle betrokken belangen; sociale partners willen hun zeggenschap over de pensioenmiljarden niet verliezen, de overheid wil de (fiscale) kosten beheersen en verzekeraars willen de verplichtstelling graag afschaffen. Hoe komen we op deze manier ooit verder?

Waarheid als een koe
Het eerste pensioenakkoord bevatte een waarheid als een koe die ik niet vergeten ben, namelijk dat premie plus rendement de zekerheid van de pensioenuitkering en indexatie ervan moeten financieren. Ik wil daar aan toevoegen dat premie plus rendement minus kosten het pensioen moeten financieren. De meeste van de denkrichtingen zijn erg complex, de uitvoeringskosten ervan worden daarmee snel hoger. Als je dan bedenkt dat volgens de AFM dertig basispunten (0,3%) minder aan jaarlijkse kosten al snel een kwart extra pensioen oplevert, word ik steeds meer een voorstander van een eenvoudig nationaal pensioen. Meer pensioen zonder extra risico, daar worden deelnemers wel blijer van!

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.