Dat is heel logisch, maar een passend advies lijkt tegenwoordig onmogelijk als je geen WFT-vergunning voor spaarrekeningen hebt:

Klant: “Ik wil graag iets aan mijn pensioengat doen.”

Adviseur: “Wilt u een volledig advies of een
beperkt advies?”

Klant: “Pardon?”

Adviseur: “Ik kan alleen advies geven over
bepaalde producten. Ik heb bijvoorbeeld geen vergunning voor bankspaarproducten.”

Klant: “Eh… banksparen? Hoe zat dat ook
alweer?”

Adviseur: “Dat mag ik niet zeggen. Ik mag niet adviseren over bankspaarproducten. Laten we eerst maar eens kijken welk product bij u past. Uit uw beleggingsprofiel blijkt dat u liever niet te veel risico neemt.”

Klant: “Nee, een woekerpolis is niks voor mij.”

Adviseur: “Er zijn ook verzekeringen met een ingebouwde garantie.”

Klant: “Ja, een garantie lijkt me wel fijn.”

Adviseur: “Ik moet u er wel op wijzen dat zo’n garantie geld kost.”

Klant: “Hoeveel kost me dat dan?”

Adviseur: “Moeilijk te zeggen, want die kosten zitten in het product ingebouwd. Maar u houdt in ieder geval wel ongeveer hetzelfde rendement over als bij een bankspaarproduct. Tenminste, dat denk ik, want ik mag dus geen banksparen adviseren.”

Klant: “Maar zo’n bankspaarrekening is dan misschien wel goedkoper.”

Adviseur: “Over de kosten kan ik niks zeggen, daar heb ik geen vergunning voor. Wilt u meer weten, dan moet ik u doorverwijzen naar iemand die wel zo’n vergunning heeft.”

Klant: “Maar u adviseert dus eigenlijk bank­sparen?”

Adviseur: “Nee, ik mag niet adviseren over die producten.”

Klant: “Nou bedankt, dan ga ik wel even langs bij de Rabobank.”

rvdlaar@kluwer.nl