De vraag bleef echter hóe het apparaat verzekerd moest worden. Daar vond ik niet zo snel antwoord op. Was het nou een snorfiets? Een bromfiets? Een fiets met hulpmotor? Was het überhaupt wel een ‘fietsachtige’? Ik besloot tot een belrondje. Reactie verzekeraar één: “U wilt een wát verzekeren?! Een wíe?!” Reactie verzekeraar twee: “Is dit een grapje? Ben ik op de radio?” Eindconclusie: Tante Paula was nog niet écht ingeburgerd.

Via de importeur van Tante Paula (Smart Move) kwam ik erachter dat het vervoersmiddel het beste verzekerd kon worden als snorfiets. De verzekeraar waar de klant zijn pakket had ondergebracht, bekeek de website van Tante Paula ietwat argwanend. Uiteindelijk maakte hij de polis op (‘snorfiets’) maar gerustgesteld was hij allerminst. “Ik weet het niet hoor, met die Tante Paula”, zei hij.

Dat zijn woorden profetisch waren, bleek enkele weken later. De klant belde op dat de verzekering moest worden opgeschort. Zijn tante Paula was teruggevorderd door de fabriek. “De step kwam uit een ‘foute’ serie”, aldus de klant. Tante Paula bleek zich niet aan de toegestane maximum snelheid te houden. “Ik had dat wel gemerkt maar ik vond het niet erg.” Een beeld van een getatoeëerde, in leren jack gehulde bejaarde, met baard en zonnebril, die met zijn step over de snelweg racete, drong zich aan me op. “Maar Tante Paula mag niet zo hard, dat is gevaarlijk. ” De klant zou een nieuwe krijgen, zodra de stepproductie weer goed was.

Ik eindig vandaag dus met een waarschuwing: Mocht uw pad, zakelijk of privé, door een Tante Paula gekruist worden, wees dan voorzichtig! Er is hier sprake van een pittige dame!

evuijsters@kluwer.nl