Het belang van de beslissing is volgens Verkruisen dat belangenbehartigers die intensief met verzekeraars (onder aanvoering van John Beer) veelvuldig stelden dat het aanbieden van een no cure no pay-overeenkomst niet eerlijk (en zelfs schandalig) zou zijn, wanneer de aansprakelijkheid in een zaak reeds is erkend. Media, waaronder televisieprogramma's als Zembla en Radar namen dit standpunt over. "Belangenbehartigers die voor slachtoffers optreden vinden no cure no pay juist een uitkomst voor slachtoffers die wel schade hebben maar geen geld om naar de rechter te gaan. In deze uitvoerige beslissing heeft de Rechtbank nu korte metten gemaakt met de argumenten van de tegenstanders van no cure no pay bij letselschade", aldus Verkruisen.
Het uitzonderlijke beroep van Thomas en de categorische weigering van verzekeraar Allianz om meer dan € 8.000 schade te betalen, leidden eerder tot de nodige publiciteit over de uit 2002 stammende zaak.