De zaak kwam aan het rollen na een melding van Fortis Insurance bij het Insurance Fraud Bureau (IFB). De verzekeraar vermoedde dat er sprake was van fraude rond een aantal schademeldingen. Na eigen onderzoek kon het IFB daar nog een fors aantal mogelijk valse claims aan toevoegen, van verschillende verzekeraars. Met in totaal meer dan 100 verdachte claims werd contact opgenomen met de politie. In eerste instantie leken het allemaal op zichzelf staande gevallen, maar al spoedig werd duidelijk dat de claims zaken gemeenschappelijk hadden, zoals bankgegevens, (valse) leveranciersnamen en een identieke woordkeuze op formulieren en facturen. Volgens het IFB zijn er aanwijzingen dat de opbrengst van deze vorm van fraude steeds vaker wordt gebruikt om andere vormen van criminaliteit te financieren, zoals illegale wapen- en drugshandel.