nieuws

Sprintplanclaims gaan nieuwe fase in, adviseur speelt nu hoofdrol

Financiële planning 3347

Al meer dan een decennium zijn diverse claimorganisaties bezig om geld los te weken bij Aegon voor financiële schade die consumenten opliepen bij het aandelenlease product Sprintplan. In de huidige rechtszaak staat de rol van de tussenpersonen centraal; zij zouden in de jaren 90 massaal zonder de vereiste Wte-vergunning de beleggingsproducten aan de man hebben gebracht. Onder hen ook de branchecriticus en zelfbenoemde “Robin TwitterHood” Nico van Koesveld.

Sprintplanclaims gaan nieuwe fase in, adviseur speelt nu hoofdrol
nico van koesveld

Vorige week was er in het slepende dossier rondom Sprintplan een comparitiezitting voor de Haagse rechtbank. De stichting ConsumentenClaim probeert namens aangeslotenen bij het Platform Aandelenlease (PAL) tot een afrekening te komen met Aegon voor de klanten die bij Aegon-dochter Spaarbeleg eind jaren 90 en begin deze eeuw een Sprintplan kochten. Met dit product leenden consumenten geld (tegen een effectieve rente van 8,3%) en van de opbrengst werden aandelen gekocht. Toen de aandelenkoersen begin deze eeuw in elkaar klapten, kwamen veel Sprintplan-eigenaren bedrogen uit. Hun ‘inleg’ bleek vaak vrijwel volledig verdampt.

Geen misleiding

Tot nu was de strijd tegen Aegon er een met wisselend succes. De Stichting GeSp -Gedupeerden Sprintplan-, de Vereniging Consument & Geldzaken en individuele Sprintplaneigenaren procedeerden al tot aan het hoogste rechtscollege tegen Aegon. De verzekeraar moest in veel gevallen over de brug komen met een schadevergoeding, bijvoorbeeld toen bleek dat het product ook was verkocht aan minderjarigen. Van misleiding van klanten was echter geen sprake, zo oordeelde het Gerechtshof eerder, hoewel het product werd gepresenteerd als een spaarproduct terwijl er in feite sprake was van rentebetalingen aan Spaarbeleg.

“In algemene zin kun je zeggen dat het in de eerste claimzaken draaide om de zorgplicht van Aegon zelf”, vertelt Koremans, voorzitter van het Platform Aandelenlease. “Daarnaast is het ook nog een kwestie geweest of er van de inleg wel daadwerkelijk aandelen zijn gekocht. Deze elementen zijn voor de Sprintplan zaak al uitgeprocedeerd.”

Hoge Raad en Dexia

Toch was er begin september 2016 opnieuw een hoopvol signaal voor gedupeerden van Sprintplan en soortgelijke aandelenleaseproducten van andere aanbieders. In de Dexia-zaak oordeelde de Hoge Raad dat  toenmalig tussenpersoon Spaarselect niet beschikte over de juiste vergunningen voor het aanbrengen van beleggingsklanten en Dexia daarmee verantwoordelijk is voor alle schade en de door haar misgelopen rente.

“Deze uitspraak was voor ons een aanknopingspunt om verder te gaan met hulp van ConsumentenClaim”, aldus Koremans. “Er zitten toch elementen in de Sprintplanzaak die nog niet goed uitgeprocedeerd zijn. Zoals de rol van de adviseurs, maar ook het inhouden van beheerskosten zonder contractuele grondslag.” ConsumentenClaim gaat op basis van no cure, no pay aan de slag. Als de zaak gewonnen wordt, zullen de gedupeerden individueel moeten aantonen dat er onder meer sprake was van een onbevoegd adviseur. Als de claim wordt gehonoreerd, betaalt de gedupeerde 20% vergoeding over een schade die volgens de stichting gemiddeld op € 5.000 ligt.

Van Koesveld Sparen

Het aantonen dat de betrokken intermediairs niet over de toen vereiste Wte-vergunning beschikten lijkt niet al te ingewikkeld. Het blad De Financiële Consument van de Vereniging Consument & Geldzaken noemt een Top 10 van tussenpersonen die voor Spaarbeleg de Sprintplannen aan de man brachten. Onder hen roemruchte namen als AFAB en De Spaarbelegger, toentertijd ook een dochter van Aegon. Maar in de top 10 staat ook een andere opvallende naam: Van Koesveld Sparen uit Barneveld.

Op de vraag aan VC&G hoe de vereniging aan deze lijst is gekomen blijft het vooralsnog stil, al is Nico van Koesveld niet te beroerd om te erkennen dat hij eind jaren 90 en begin deze eeuw ook Sprintplannen heeft verkocht. “Ik ben benieuwd waar de info vandaan komt dat ik in de top 10 stond. Daar geloof ik niets van met die paar honderd die wij gedaan hebben in een aantal jaren. Zoveel hebben wij er niet gesloten. En de getallen liegen er toch niet om als ik de sites mag geloven met de aantallen, meer dan 100.000 stuks. Als ik er werkelijk duizenden had verkocht, had ik hier in Barneveld al aan de hoogste boom gehangen.”

Aanstelling  op basis van inschrijvingen

Van Koesveld stelt evenwel niet weg te willen lopen voor zijn verantwoordelijkheid. “Het was een product wat bij de leaseproducten van die tijd thuishoorde en waar je geen restschuld aan over kon houden zoals bij de vele andere leaseproducten uit die tijd. Net als bij beleggingspolissen waaraan onttrokken werd, kon de uiteindelijk waarde nul zijn.”
Hij erkent dat hij “net als iedereen” niet beschikte over de Wte-vergunning waar nu over gerept wordt. “In die tijd werd een aanstelling geregeld op basis van je inschrijvingen die je had. Over een extra vergunning is mij niets bekend. Er werd niet over gesproken bij de aanstelling.”

Kritische vragen

De adviseur uit Barneveld heeft naar eigen zeggen de samenwerking met Aegon in 2006 juist verbroken omdat zijn kritische vragen over het aandelenleaseproduct niet in goede aarde vielen bij de verzekeraar. “Wat ik weet is dat de eerste paar jaren er goed aan verdiend is door slimme deelnemers. Zelf heb ik er ook aan meegedaan. Daar hoor ik niemand over. Later, toen Aegon meer duidelijkheid moest geven over het product en zij dit nalieten, bijvoorbeeld een goed jaarlijks overzicht, zijn wij ermee gestopt. Ik betwijfelde of de belegging er wel daadwerkelijk was. Wij kregen daar geen antwoord op.”

Naar verwachting doet de rechtbank Den Haag op 24 mei uitspraak.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.