nieuws

Samenwerk-ING

Financiële planning

Vorig jaar stelde Van Koesveld de nieuwe samenwerkingsovereenkomst van ING hypotheken ter discussie. Het ontaardde in een publieke ruzie, die nog steeds niet is opgelost. Wat is er nu eigenlijk aan de hand? En waarom is dit onderwerp zo belangrijk?

Samenwerk-ING

Laat ik met die laatste vraag beginnen. De inhoud van de samenwerkingsovereenkomst is het juridisch fundament waarop de samenwerking tussen aanbieders en intermediairs is gebouwd. Als dat fundament wankelt heeft dat niet alleen directe gevolgen voor de positie van de aanbieder en het intermediair, maar ook voor de manier waarop de klant wordt bediend. Het is dus heel belangrijk, dat dit juridische fundament klopt.

Wat is er mis met de samenwerkingsovereenkomst van ING?

Het gaat in de basis al direct mis. In art. 3.2 staat namelijk letterlijk dat de intermediair de ‘opdrachtnemer’ van ING is. Dat klopt natuurlijk niet. Ook op andere punten gaat het juridisch niet goed. Ik noem als voorbeeld een gedeeld ‘portefeuillerecht’ op hypotheken, tegenstrijdige beloningsregels en zelfs een verkapt sturingsmiddel. Die laatste zit op zo’n manier verpakt, dat ING het zich vermoedelijk niet eens heeft gerealiseerd. Allemaal hoogst ongelukkig, maar wel relatief eenvoudig te corrigeren. Zet een interne jurist of de huisadvocaat aan het werk en het probleem is binnen een week opgelost.

Veel belangrijker nog is dat het genoemde artikel verraadt vanuit welk gedachtengoed deze samenwerkingsovereenkomst is opgesteld. ING bepaalt. En het onafhankelijk intermediair? Die moet zich daar naar schikken. En dat zie je als rode draad door de rest van het document heen. Dat is ook niet verwonderlijk. Deze overeenkomst is namelijk opgesteld in een tijd dat het provisieverbod nog (net) niet was ingevoerd. Inmiddels is het marktklimaat echter dermate gewijzigd, dat dit – simpelweg – niet meer volstaat. Nog los van de juridische complicaties die deze overeenkomst bevat. Al met al is het dus hoog tijd om deze samenwerkingsovereenkomst grondig te herzien.

Van Koesveld koos de publieke aanval

Ik kan mij alleszins voorstellen dat ING niet blij is met de manier waarop Van Koesveld campagne voert. Hij gooide het dossier op Twitter. ING was boos en vond dat Van Koesveld deze vertrouwelijke gegevens niet openbaar had mogen maken. Ergens geestig, als je bedenkt dat datzelfde ING vorige week in opspraak raakte vanwege een verdienmodel rondom betalingsgegevens van klanten.

Dat neemt niet weg dat van Koesveld hier inhoudelijk volkomen gelijk heeft. Deze samenwerkingsovereenkomst gaat volledig mank. De kritiek is ook niet van gisteren. Adfiz heeft in 2012 al aangegeven dat deze samenwerkingsovereenkomst gebreken vertoont. Het gaat daarbij om dezelfde kritiekpunten, die Van Koesveld eind 2013 naar voren heeft gebracht. Toch is er nu, twee jaar later, nog steeds niets gebeurd. Dat raakt ruim 2.200 intermediairs (en ING zelf!). Dan wordt het toch echt tijd dat ING haar verantwoordelijkheid neemt en stappen zet om dit te recht te zetten.

Heren, doe mij een lol. Zet uw eventuele persoonlijke gevoelens aan de kant en los het op. Liever gisteren dan vandaag. Met óf zonder Van Koesveld. Ruim 2.200 intermediairs zullen ING er alleen maar meer om gaan waarderen.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.