blog

Het wankelende hybride stelsel…

Financiële planning

In een zeer lezenswaardige brief van Minister Asscher aan de Tweede Kamer wordt een toelichting gegeven over de teruggang van het aantal eigenrisicodragers WGA. Per 1 januari jl. keerden 8.000 werkgevers terug naar het UWV en slechts 300 werkgevers werden eigenrisicodrager. In de brief concludeert Asscher dan ook dat er geen reden is om wijzigingen in het stelsel aan te brengen. De vraag is of dit zo is.

Het wankelende hybride stelsel…

In de brief geeft Asscher aan dat het hier om een ‘normale’ verschuiving gaat die niet veroorzaakt wordt door veranderingen in het speelveld tussen het publieke en private domein. Wel wordt geconstateerd dat er sprake is van stijgende private premies waarbij het premieniveau van het UWV stabiel blijft.
Kanttekeningen
Ik wil enkele kanttekeningen plaatsen bij de brief van de minister. Op basis van de cijfers lijkt het aandeel eigenrisicodragers slechts in beperkte mate af te nemen en vergelijkbaar met de stijging van het eigenrisicodragerschap in voorgaande jaren (1 januari 2014 was 24,5% van de werkgevers eigenrisicodrager en die vertegenwoordigden 44,9% van de loonsom in Nederland. Ultimo 2013 bedroegen deze percentages 26,8 resp. 51,1%).

Terug naar UWV
Dit lijkt mee te vallen, maar al met al heeft 14% van de eigenrisicodragers qua loonsom (dus juist de grotere werkgevers) ervoor gekozen terug te keren naar het UWV. Dat is al behoorlijk wat, maar dit wordt nog veel substantiëler als daarbij in ogenschouw wordt genomen dat de private verzekeringen voor eigenrisicodragen een contractstermijn en een premiegarantieperiode van drie jaar – en in sommige gevallen zelfs vijf jaar – kenden (praktisch alle verzekeraars zijn per 1 januari 2014 gestopt met het bieden van premiegarantie, maar dat geldt natuurlijk niet voor de lopende contracten). Per 1 januari is dus slechts een derde – in feite nog iets minder – van de polishouders met aanpassing van premie en voorwaarden geconfronteerd.

 

Probleem
Tja, dan komt die 14% in een geheel ander licht te staan. Dan staat dan in een periode van drie jaar voor meer dan 40%, eerder richting 50% terugkeer van verzekerden naar het publieke bestel. En volgens mij hebben wij dan in Nederland een groot probleem. Het UWV heeft niet de mogelijkheden en capaciteiten om een dergelijke toestroom aan arbeidsongeschikten adequaat te bedienen en intensief te begeleiden naar werk.

Verzekeraars en consultants hebben – weliswaar erg laat – hierin fors geïnvesteerd. Zo is bijvoorbeeld bij mijn eigen bedrijf in een paar jaar tijd de focus op en inzet voor verzuim- en WIA-casemanagement fors toegenomen en ook het kennisniveau is gestegen, alle casemanagers zijn of worden CROV en RCCM opgeleid.

Kortom: de teruggang is substantieel, wordt binnen enkele jaren massaal en gaat ten koste van de terugkeer van arbeidsongeschikten naar werk.
Oproep
Daarom herhaal ik mijn oproep aan de politiek en word hierin gesterkt door de recente cijfers in de brief van Asscher: schaf de perverse prikkel, terugkeer naar het UWV tegen de minimumpremie, af. En vervang deze door de premie te baseren op de WIA-instroom van het betreffende bedrijf, ongeacht of deze bij de publieke of private verzekeraar terecht is gekomen. Asscher geeft al het goede voorbeeld door dit al wel toe te passen voor eigenrisicodragen Ziektewet, waarom dan niet voor eigenrisicodragen WGA?

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.