blog

Dolders’ denkfout

Financiële planning

“De wetgever heeft bij de invoering van het provisieverbod een ernstige denkfout gemaakt.” Die stelling poneerde onlangs Arno Dolders, directeur van Legal & General, aanbieder van levensverzekeringen en producten voor pensioen en vermogensopbouw.

Dolders’ denkfout

In Dolders’ denklijn zit de fout als volgt in elkaar:

  • consumenten zijn financieel onbekwaam,
  • zij hebben (dus) financieel advies nodig,
  • het provisieverbod verhoogt de drempel tot financieel advies,
  • mensen treffen daarom minder voorzieningen dan noodzakelijk,
  • dat leidt tot schade voor de individuele consument en de maatschappij in brede zin.
  • “Wat was er mis met het oude stelsel?”, vraagt hij zich zelfs hardop af.

Constateren dat de gemiddelde consument op financieel gebied vrij onbekwaam is, is natuurlijk juist. Echter, dit was in het provisietijdperk niet anders. Aan de adviesbehoefte is dus niets veranderd. De vraag naar financieel advies was in het provisietijdperk echter een-op-een gekoppeld aan de verkoop van financiële producten. Nu is dat advies plots een commerciële dienst op zich, waarvoor betaald zal moeten worden. De consument overtuigen dat financieel advies meer oplevert dan het kost – het verlagen van de drempel dus – is een taak van de branche zelf. Dat is nieuw, vraagt even wat tijd, maar bij die financieel onbekwame consument liggen er kansen genoeg.
Recent onderzoek van de AFM (Consumentenmonitor december 2013) duidt daar ook op. In het najaar van 2013 koos maar 2% van alle hypotheekklanten ervoor de hypothecaire lening helemaal zelf aan te gaan, dus zónder advies en bemiddeling. Alle andere klanten nemen nog gewoon advies af. Wel doen ze dat onder het provisieverbod minder vaak bij de prijsvechtende bank, en liever bij een zelfstandig adviseur of iemand van een hypotheekadviesketen.

Gespreide betaling
Uitkomsten die de intermediaire burger – en dus ook Dolders – moed geven. Echter, hij wil dat gespreide betaling van advieskosten (weer) mogelijk wordt. Dat is nu trouwens al mogelijk, maar beperkt tot maximaal 24 maanden. Dat levert bij gemiddelde adviestarieven van € 2.600 voor een hypotheek, € 800 voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering en € 180 voor een uitvaartverzekering (DVD-onderzoek najaar 2013) toch behapbare bedragen op. Maar Dolders wil dat gespreide betaling over de gehele looptijd van een product mogelijk is en – daar komt de kern van zijn punt – te incasseren via de premie. En dat zie ík toch als een “ernstige denkfout”.

Scheiding geldstromen
Het provisieverbod draagt eraan bij dat de dienst ‘financieel advies’ wordt gescheiden van de daaruit (wellicht) voortvloeiende aanschaf van financiële producten. Dat is een goede ontwikkeling, voor de consument maar niet in de laatste plaats ook voor de financieel adviseur zelf. Diens toekomst ligt in het geven van financieel advies, minder in bemiddelende handelingen (zeker bij ‘complexe’ producten als hypotheek en vermogensopbouw) en veel minder in het zijn van verkoopagent van productaanbieders. Scheiding van geldstromen past daar bij.

Die aanbieders hebben op hun beurt dat ‘distributiekanaal’ van de onafhankelijke financiële adviseurs onveranderd hard nodig. Bepalend voor hun aandeel daarin zijn de prijs en kwaliteit van producten en processen en de geboden service en ondersteuning. Daar moet Dolders zich op concentreren. Als tienvoudig ‘Levensverzekeraar van het Jaar’ mag het hem aan zelfvertrouwen niet ontbreken.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.