nieuws

Jan de Lange 50 jaar in het verzekeringsvak: “Grote maatschappijen moeten meer digitaliseren”

Branche 127

Jan de Lange belandde op zijn 23e in het verzekeringsvak. Eigenlijk zat hij in een orkest, Jan speelt viool, altviool en saxofoon, maar zijn vader had net een nieuwe portefeuille gekocht en kon het werk niet meer alleen aan. Op 1 augustus zit Jan precies 50 jaar in het vak. Inmiddels is hij 73, ondergaat hij een laatste chemokuur, en werkt gemiddeld nog zo’n dertig uur in de week. “Het is een mooi vak en werk is een mooie afleiding.”

Jan de Lange 50 jaar in het verzekeringsvak: “Grote maatschappijen moeten meer digitaliseren”

Het mooiste aan zijn vak vindt Jan het klantcontact en het afhandelen van schadeclaims voor zijn klanten. “Tevreden klanten zijn voor mij erg belangrijk”, zegt Jan. De moeilijke kant van het vak noemt hij “het binnenhalen van klanten en het uitbreiden op een natuurlijke manier”. Het kantoor J.C. de Lange, gevestigd te Heemskerk, is in 1952 opgericht door zijn vader. Inmiddels werkt Jan samen met zijn broer en nog twee medewerkers aan de Scheldestraat. Het kantoor heeft een brede portefeuille.

Op de fiets langs de klanten

Zijn vader werkte eerst in een papierfabriek. Een collega van zijn vader wilde een verzekeringsportefeuille van de hand doen die Jan’s vader opkocht. “In die tijd had je geen diploma’s nodig, je kon zo’n portefeuille zo overnemen.” Jan groeide op met een vader die op de fiets en de bromfiets ging ‘venten’ om de premies bij de klanten te innen. Na de militaire dienst, waar hij met The Blue Diamonds op de kazerne zat, solliciteerde Jan bij een orkest. Daar lag en ligt nog steeds zijn andere grote passie: muziek maken. Met het orkest reisde hij heel Europa door totdat zijn vader in 1967, hij was toen 23 jaar, hem vroeg thuis te komen omdat een grote portefeuille met 400 bromfietsverzekeringen op hem wachtte. “We gingen op de fiets de boer op om bromfietsplaatjes te venten. In die tijd had je nog geen acceptgiro’s en ben ik zelf begonnen met nota’s schrijven. Alles ging per post, ik had een loopboekje en deed de boekhouding.”

Premies autoverzekeringen vanuit de boekjes berekenen

Jan heeft de tijden nog meegemaakt dat autoverzekeringen niet verplicht waren. “In 1962 of 1964 werden de autoverzekeringen verplicht. De premies moesten toen nog vanuit de boekjes en handmatig worden berekend. Nu gooi je het kenteken in het systeem en je krijgt automatisch de premieberekening. Aanvraagformulieren moest je vroeger met de hand invullen. De administratie was altijd een hele hoop werk. Op een gegeven moment werkten we met acceptgirokaarten die we van de grote maatschappijen ontvingen, en dat was heel wat, maar die moest je ook helemaal zelf intikken en dat was de nota naar de klant toe. Wat dat betreft zijn de tijden heel erg veranderd.”

Hij kan zich de omslag naar automatisering nog goed herinneren. “In 1988 zijn wij geautomatiseerd. Die systemen werkten toen heel langzaam, je moest via de computer inbellen om de prolongatie aangeleverd te krijgen en dan hoopte je maar dat er in de tussentijd geen storing zou optreden want dan kon je weer helemaal opnieuw beginnen. Het jaar 2000 was een raar jaar, door die millenniumbug-kwestie was iedereen in de verzekeringswereld bang dat de computersystemen zouden crashen.” Momenteel zijn de grootste uitdagingen voor Jan en zijn team het werven van nieuwe klanten. “Vroeger was het zo dat als je vader en moeder begeleidde met de verzekeringen, ze op een gegeven moment ook hun zoon of dochter meebrachten als die volwassen werden en dan verzekerde je de hele familie. In deze tijden doet iedereen alles individueel en alles via de computer.”

Grotere maatschappijen moeten echt digitaler worden

Hij heeft niets tegen digitalisering, sterker nog, Jan vindt dat de grote maatschappijen echt nog wel een digitale inhaalslag voor zich hebben liggen. “In 2005 meldde ik bij de grote maatschappijen al dat ze meer digitaal moesten ontwikkelen maar ze wilden niet luisteren naar mij als tussenpersoon. Het gaat naar mijn idee nu nog steeds allemaal te log. Ik krijg nog heel veel post van ze terwijl het allemaal digitaal kan. Ze moeten echt digitaler worden.”

Door de jaren heen werkte het kantoor met verzekeraars als De Jong en Comp (nu Reaal), de Goudse, Utrecht (nu ASR), Nationale Nederlanden, maar momenteel is hij het meest tevreden met Voogd & Voogd. De recente ontwikkelingen in de verzekeringswereld houdt Jan nog steeds bij. De opgelegde Europese regelgevingen en de strengere exameneisen vindt hij niets. “Soms vind ik het overdreven, je staat zoveel onder toezicht dat het af en toe te streng overkomt. Je moet zoveel kennis tot je nemen en in de praktijk heb je heel veel daarvan niet nodig. Voor de consument is het goed want ze worden er beter door beschermd. Wat examens betreft heb ik anderhalf jaar geleden nog mijn PE-examens gehaald maar dat was voor mij de laatste keer.” Jan ondergaat momenteel zijn laatste chemokuur. Hij werd geconfronteerd met borstkanker en alvleesklierkanker. “Maar het gaat goed en ik blijf lekker doorwerken. Ik vind het gewoon leuk en het houdt me op de been.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.