nieuws

Consultant Drost fakkelt Provisie 2.0 volledig af

Branche 3182

‘Een diskwalificatie van de beroepsgroep financieel adviseur’. Zo omschrijft Henri Drost, consultant bij Oostdam & Partners en voormalig hoofdredacteur van deze uitgave, het boek ‘Provisie 2.0’ van Edwin Herdink en Jeffrey Leichel. Volgens Drost lijden de auteurs aan het Calimero-complex, kloppen hun gegevens niet en is hun alternatief voor het huidige provisieverbod volstrekt onbegrijpelijk.

Consultant Drost fakkelt Provisie 2.0 volledig af

In het boek Provisie 2.0 laten CFD-voorman Herdink en Jeffrey Leichel (Stichting Odin) hun licht schijnen op het provisieverbod en komen ze met een alternatief beloningsmodel. Hoewel de auteurs op het forum van amweb op veel steun mogen rekenen, geldt dat niet voor Drost.

Hij noemt het boek in een weblog een teleurstelling. “Het verlangen naar het verleden blijkt bij de auteurs groot, evenals hun Calimero-complex. (…) Rode draad in het boek ‘Provisie 2.0’ is dat het onafhankelijke intermediair het laatste decennium door zo’n beetje heel Nederland is geslachtofferd: politici, toezichthouders, banken, verzekeraars, media, marketeers, consumentenorganisaties, technologische slimmeriken, Erica Verdegaal… Via één groot monsterverbond hebben zij gezorgd voor “een historische afbraak van onafhankelijk financieel advies”.

Teruggang slechts 7%

De stelling van de auteurs dat door het provisieverbod het netwerk van onafhankelijke advieskantoren is gehalveerd klopt volgens Drost niet. “Nu volg ik de branche al een tijdje, maar deze ontwikkeling heb ik even gemist. (…)Echter, de echte feiten (AFM-register financiële dienstverleners) zijn deze: 9.395 in 2009 en 7.556 in 2016. Dat is dus 20% minder en geen halvering! Met als extra nuance: de teruggang in de jaren van het provisieverbod (2013 tot 2016) is 7%. Het scheelt maar 43 procentpunten.”

Alternatieve feiten

Volgens Drost bedienen Herdink en Leichel zich van wel meer ‘alternatieve feiten’. “Wat dacht u van deze stellingen: (1) “Intermediairs gespecialiseerd in financieel advies zagen hun omzet na het provisieverbod met 70% en meer terugvallen” en (2) “zij moeten het doen met een inkomen dat zich rond het minimumloon beweegt”. Ook de relatie die de auteurs leggen tussen het provisieverbod en de financiële problemen waar veel huishoudens in Nederland mee kampen, is volgens de consultant niet onderbouwd.
“Nu is de toegankelijkheid van financieel advies een serieus vraagstuk in relatie tot het provisieverbod. Maar laten we nou niet net doen alsof de aloude assurantietussenpersoon honderdduizenden Nederlanders heeft gered van de bedelstaf. Kom op, zeg!”

Complotdenken en onwaarheden

Het boek herbergt volgens Drost nog veel meer voorbeelden van complotdenken en onwaarheden. Zo klopt het volgens hem niet dat het provisieverbod banken, verzekeraars en afhankelijke adviseurs in een voorkeurspositie heeft geplaatst en belemmerend werd voor onafhankelijke adviseurs en buitenlandse toetreders. “Het is allemaal nergens op gebaseerd. De jongste markt- en onderzoeksgegevens laten juist een trend zien waarin het bancaire kanaal marktaandeel verliest. En er zijn de laatste twee jaar diverse nieuwe aanbieders op de markt verschenen, variërend van pensioen, tot vermogensopbouw tot hypotheken. Op dat laatste terrein zelfs gekende ‘vijanden’ als Centraal Beheer (de directe werkende dochter van grote boze verzekeraar Achmea) en Rabobank.”

Alternatief onbegrijpelijk

Het alternatief dat Herdink en Leichel in hun boek presenteren is volgens Drost volstrekt onbegrijpelijk. “Het ‘CFD Odin Beloningssysteem’ (COB, oftewel ‘provisie 2.0’) zou onder meer moeten bestaan uit adviescompensaties, vergelijkingscompensaties, extra opslagen voor extra diensten, zelfwerkzaamheidscompensaties, bemiddelingskosten, beheerkosten en terugbetaalregels. Voor elk gesloten product zouden adviseurs dus vaste bedragen moeten krijgen, te verhogen met opslagen en bemiddelings- en beheerkosten (voor nazorg). En dat liefst fiscaal aftrekbaar. (…)Het voorgestelde alternatief voor het provisieverbod is een gedrocht. Vaste bedragen voor iedereen, een door de adviseur bepaalde zelfwerkzaamheidsfooi voor klanten, herinvoering van terugboekregels: het is allemaal even onnavolgbaar als dat het ‘oud denken’ is.”

Diskwalificatie van beroep

Toch heeft Drost nog wel iets positiefs te melden over het boek. Het hoofdstuk over het online afsluiten van een uitvaartverzekering plaatst volgens de consultant terecht kritische kanttekeningen bij de internetpraktijken van DELA, Monuta en Yarden. “Maar om daar nou het provisieverbod de schuld van te geven. Het is eerder een prima gelegenheid voor onafhankelijke adviseurs om aan klanten duidelijk te maken welke waarde hun dienstverlening kan hebben. (…)Dit boek is eerder een diskwalificatie van het beroep financieel adviseur. Koppen in enkele media doen geloven dat Edwin Herdink en Jeffrey Leichel het provisieverbod fileren. Maar in het boek ‘Provisie 2.0’ fileren ze toch vooral zichzelf.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.