nieuws

Herdink en Leichel publiceren ‘Provisie 2.0’: wel de lusten van provisieverbod, niet de lasten

Branche 10305

CFD-voorzitter Edwin Herdink en Odin-voorman Jeffrey Leichel publiceren vandaag ‘Provisie 2.0’. In dit boek fileren ze het provisieverbod en dragen ze een alternatief aan. Dit moet de voordelen van het verbod behouden, en de nadelen corrigeren waardoor de toegang tot financieel advies weer laagdrempelig wordt. Kern van hun voorstel: breng een strikte scheiding aan tussen adviseren, vergelijken, bemiddelen en beheren, en koppel daaraan vaste compensaties voor AFM-geregistreerde adviseurs en vergelijkers.

Herdink en Leichel publiceren ‘Provisie 2.0’: wel de lusten van provisieverbod, niet de lasten

Met hun boek willen Herdink (Commissie Financiële Dienstverlening) en Leichel (stichting Odin, en naar hij nu bekendmaakt jarenlang branchecriticus onder de schuilnaam Pius Consilium) namens het onafhankelijk intermediair hun bijdrage leveren aan de evaluatie van het provisieverbod die in de tweede helft van dit jaar plaatsvindt. Ze bieden Provisie 2.0 – dat er is in paperback en als e-book – volgende week aan op het ministerie van Financiën.

Medicijn erger dan kwaal

De auteurs zijn uitermate kritisch. Aan de hand van voorbeelden laten ze zien waarom het provisieverbod op complexe producten een averechtse uitwerking heeft gehad. Hun conclusie luidt “dat het medicijn provisieverbod sterker dan de kwaal is gebleken, en ernstige bijwerkingen kent. De provisiejagers zijn verjaagd, maar het onafhankelijk intermediair dat is gebleven is er doodziek van geworden. Er is nog nooit zo veel productgedreven verkoop geweest en de consument lijdt aan een zorgwekkend adviestekort, dat hem uiteindelijk in de portemonnee zal raken.”

Vlucht naar voren

Terugdraaien dus maar dat provisieverbod? Herdink en Leichel vrezen dat de politiek dat als gezichtsverlies beschouwt. De auteurs kiezen daarom de vlucht naar voren. Ze bepleiten een alternatief beloningssysteem, waarbij het provisieverbod op complexe producten juist moet worden uitgebreid om tot een eerlijker systeem te komen. “Er komt een vergoedingenstructuur voor partijen die daadwerkelijk consumenten helpen met het nemen van de juiste koopbeslissing. En er wordt beloond naarmate de advieskwaliteit toeneemt”, schrijven ze. Dit systeem noemen ze COBs: CFD en Odin Beloningssysteem.

Twee vaste compensaties

Eerste stap binnen dit COBs is het uitbreiden van het provisieverbod op complexe producten naar execution only en websites die doorlinken naar aanbieders. “Advertentie-inkomsten, affiliate of andere vergoedingen, direct dan wel indirect ontvangen van bank of verzekeraar, zijn niet meer toegestaan”, aldus Herdink en Leichel.

Daaraan verbinden ze vervolgens een aantal compensaties. Er komt een vaste adviescompensatie voor producten die een bank of verzekeraar via een onafhankelijk advieskantoor (met AFM-vergunning) mag leveren. Ook komt er een vaste vergelijkingscompensatie voor producten die ze via een onafhankelijke vergelijker (eveneens met AFM-vergunning) leveren. Consumenten geven via een Customer Agreed Remuneration (CAR) opdracht aan bank of verzekeraar om die compensaties rechtstreeks aan adviseur of vergelijker te betalen.

Zelfwerkzaamheidscompensatie

Daarnaast kunnen consumenten aanspraak maken op een zelfwerkzaamheidscompensatie. “Deze compensatie is maximaal 25% van de adviescompensatie en wordt tussen adviseur afgesproken en betaald. De adviseur moet de klant verplicht op deze mogelijkheid wijzen.”

Voor alle partijen geldt dat ze bovenop de vaste compensatie van de aanbieder van het product een extra bedrag direct bij de klant in rekening mogen brengen voor extra diensten of speciale rapporten. De klant moet daar wel mee akkoord gaan. Bij oversluiten binnen vijf jaar wordt een deel van de compensaties terugbetaald. Dat gebeurt met geld uit de nieuwe compensatie van het nieuwe product. Zo willen de auteurs onnodig oversluiten tegengaan.

Nazorg los van producten

Actieve (bovenwettelijke) nazorg moet volgens Herdink en Leichel losgekoppeld worden van producten. “Dat kan alleen als een klant daar zelf voor betaalt. Een klant die hier niet voor kiest moet duidelijk worden gemaakt dat hij juridisch een stuk zwakker staat dan een klant die hier wel voor kiest.”

Andere maatregelen die de initiatiefnemers van Provisie 2.0 willen doorvoeren zijn dat eigen adviseurs van banken en verzekeraars geen kosten meer in rekening mogen brengen. Bemiddelingskosten vallen onder het provisieverbod en worden altijd doorberekend aan consumenten; de kosten voor alle distributiekanalen zijn gelijk om te voorkomen dat banken en verzekeraars zichzelf een concurrentievoordeel geven waardoor productsturing ontstaat. Bovendien moeten banken en verzekeraars die hun producten op meerdere distributiekanalen afzetten, ze overal voor dezelfde prijs aanbieden. De AFM moet toezien op prijsdiscriminatie.

‘Imposante lijst voordelen’

Leichel en Herdink noemen de lijst met voordelen van hun model “imposant”. Volgens hen wordt toegang tot advies weer laagdrempelig, wordt onnodig oversluiten tegengegaan, komt er ruimte voor buitenlandse concurrentie, neemt de kennis van consumenten toe omdat er een zelfwerkzaamheidsprikkel is, worden partijen geprikkeld advies aantrekkelijker te maken met extra diensten, verdwijnt productsturing en zullen banken en verzekeraars zich meer gaan richten op betere en goedkopere producten omdat het speelveld gelijker wordt.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.