nieuws

‘Politie, justitie en verzekeraars weten onvoldoende wat ze aan elkaar hebben bij aanpak fraude’

Branche 1217

Om verzekeringsfraude en andere vormen van oplichting in de financiële sector te bestrijden moet het strafrecht niet meer als ultimum remedium (laatste redmiddel) worden gezien, maar juist als optimum remedium (het optimale instrument). Daarvoor is het wel noodzakelijk dat justitie, politie en verzekeraars veel beter gaan samenwerken. Dat stellen Gerard Blonk, Ton Haen, Bregje De Lannoy-Walenkamp en Piet van Gelder in hun net verschenen boek De fraudeaangifte.

‘Politie, justitie en verzekeraars weten onvoldoende wat ze aan elkaar hebben bij aanpak fraude’

“Helaas moet nog steeds geconstateerd worden dat justitie, politie en verzekeraars nog minimaal geïnformeerd zijn over elkaars (on)mogelijkheden”, constateren de auteurs van het boek De fraudeaangifte. Volgens hen neemt fraude steeds grotere, ingenieuzere en complexere vormen aan. Wil je die bestrijden dan zijn “soms vergaande strafrechtelijke middelen onmisbaar”.

Bijdrage aan rechtsgevoel

Civiel- of verzekeringsrechtelijke afhandeling van fraudegevallen schiet namelijk nogal eens tekort, schrijven juristen Blonk en Haen en adviseurs De Lannooy-Walenkamp en Van Gelder. Vooral als fraude omvangrijkere en georganiseerde vormen aanneemt, is het belangrijk een toevlucht te zoeken tot het strafrecht. Dat bevat namelijk meer dwangmiddelen om feiten te onderzoeken en biedt mogelijkheden om de fraudeur financieel te treffen. “Verder kan de inzet van het strafrecht een bevestiging zijn dat de maatschappelijke norm is overtreden en draagt deze bij aan het rechtsgevoel van de burger dat een correctie (sanctie) wordt uitgevoerd.”

Partijen moeten elkaar kennen

Het ministerie van Veiligheid en Justitie onderschrijft de benadering van strafrecht als optimum remedium. In de praktijk van de fraudebeheersing wordt de werking hiervan echter nog niet voldoende onderkend, stellen de auteurs van het boek. “Om te kunnen samenwerken, moeten de partijen (politie, justitie, verzekeraars, red.) elkaar kennen. Naast de eigen mogelijkheden moeten ook die van de ketenpartner bekend zijn”, schrijven ze.

De fraudeaangifte is bedoeld als een soort gids voor verzekeraars en financiële instellingen die aangifte willen doen van een fraudegeval. Alleen als bij een aangifte de juiste procedure wordt gevolgd, kunnen de strafrechtelijke mogelijkheden worden benut, zeggen de auteurs. Het boek beschrijft stap voor stap hoe een aangifte eruit moet zien om succesvol te zijn.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.