nieuws

Zwagerman tijdens am:vrouwen: ‘Luizenmoeders zijn ook nodig’

Branche 5521

Vrouwen zijn vooral niet mild voor elkaar. Zoveel is wel duidelijk na de derde editie van am:vrouwen. Met name de luizenmoeders kregen het zwaar te verduren. Want de top bereik je volgens powervrouwen in verzekeringsland alleen maar door keihard te werken. Het pleidooi van Jan Driessen voor behoud van authentieke feminiene kwaliteiten viel dan ook niet in goede aarde.

Zwagerman tijdens am:vrouwen: ‘Luizenmoeders zijn ook nodig’

Meer dan honderdvijftig (aankomende) topvrouwen uit de verzekeringsindustrie waren naar het hoofdkantoor van ASR gekomen voor de presentatie van de lijst machtigste vrouwen in verzekeringsland: de am:top 50 powervrouwen. Maar ook om gedachten uit te wisselen hoe het aandeel topvrouwen bij verzekeraars nog wat verder opgeschroefd kan worden. Gaandeweg kreeg de bijeenkomst echter meer het karakter van een publieke zelfkastijding, waarbij de vrouwen vooral de eigen sekse de maat namen.

Karin Bergstein, lid van de raad van bestuur bij ASR, begon nog rustig met de constatering dat (top)vrouwen bij uitstek geschikt zijn om bij een verzekeraar te werken. Ze zijn immers goed in het delen van dilemma’s, ze kunnen heel erg nuchter zijn, zijn goed in het creëren van een positieve beleving en kunnen ook nog eens prioriteren. “Maar ik heb ook een kritische noot. Vrouwen moeten elkaar ook gaan aanbevelen.” Dat gebeurt volgens Bergstein nog te weinig want topvrouwen zijn volgens haar kritische vrouwen.

Kloof tussen vrouwen onderling

De gender gap is volgens financieel planner Sabine van Hulst niet zozeer voelbaar aan de top maar juist bij lager opgeleide vrouwen. “De kloof tussen vrouwen onderling groeit. Gemiddeld is nu 54% van de vrouwen economisch zelfstandig, maar bij lager opgeleide vrouwen is dat slechts 25% terwijl dat bij hoger opgeleide vrouwen op 71% ligt. Van de vrouwen met een hogere opleiding werkt 50% voltijds, voor vrouwen met een mbo-opleiding is dat 20%. We zouden als missie moeten hebben om vrouwen met een lager opleidingsniveau naar meer zelfstandigheid te helpen.”

Innovatiestrateeg en publicist Marianne Zwagerman werd niet vrolijk van dit pleidooi. “Ik vind dat we lijfstraffen moeten gaan uitdelen aan mensen die andere mensen lager opgeleid noemen.” Een teer punt dus voor Zwagerman, zelf opgeleid tot autoverkoper. En ze had toch al niet zo haar dag want kort na een debat dat ze voor omroep WNL had met Geert Wilders hoorde ze op de radio dat journalisten haar betitelden als praatfabriek. “Ik was op mijn 36ste directeur van de grootste krant van Nederland. Wat aan mijn cv geeft je het recht om me te omschrijven als praatfabriek? Het is drie keer zo lang als dat van Jort Kelder. Die zie je werkelijk in ieder programma, maar toch heb ik nog nooit iemand horen vragen ‘wat doet die domme praatfabriek daar?’”

‘Mannen die de top niet halen hoor je ook niets van. Die gaan de Tweede Kamer in. Heten ze Jesse Klaver’

Daarna kroop Zwagerman, bekend van boeken als ‘Kluitjesvolk’ en ‘Een webshop is geen carrière – ontsnap uit het mutsenparadijs’ op haar stokpaardje. Zo is als topvrouw koffie halen wat Zwagerman betreft echt not done. Want je stoot daarmee het brood uit de mond van mutsen. “Er moet ook iemand yogamoeder zijn en er moeten ook luizenmoeders zijn. Ik heb last van die mutsen omdat je er als vrouw tegen moet vechten.” Het recept om aan het mutsenparadijs te ontsnappen volgens Zwagerman? “Gewoon 16 uur werken. Per dag. Ga nou maar eens hard werken.” Niet iedereen hoeft van haar de top te halen. “Mannen die de top niet halen hoor je ook niets van. Die gaan de Tweede Kamer in. Heten ze Jesse Klaver.”

Eigenlijk heeft Zwagerman ook helemaal niets met het fenomeen ‘topvrouwen’. “Wanneer gaan we ons zelf nou eens serieus nemen. Als loodgieter Aad met zeven busjes door het dorp rijdt en de plaatselijke voetbalclub sponsort, noemt niemand hem een topman. Vrouwen die zoiets doen krijgen een prijs. Als Nederland zevende wordt op het EK gaan we toch ook geen rondvaart doen?”

Rubberen tegelparadijs

En dan werken bij verzekeraars? Een “verderfelijke industrie” die in de terminologie van Zwagerman symbool staat voor het rubberen tegelparadijs waarin Nederland in haar optiek is veranderd. “Nederland is heel erg goed in het oververzekeren van mensen. Vrouwen zijn daarbij ook nog eens heel erg goed in het kijken of er gevaar is. Maar zo komen we er niet. Laten we stoppen met het verzekeren van mensen.”

Daarna was het aan headhunter Monique de Vos om het pleidooi voor minder mutserigheid nog eens dunnetjes over te doen, zij het minder provocatief en meer raadgevend van aard. Er is volgens De Vos het nodige bereikt sinds haar moeder een jaar of vijftig geleden bij de zwangerschap nog gedwongen ontslag moest nemen.

Schoolpleinmaffia en schoonmoeder

Toch hoort en ziet ze in haar praktijk nog te veel voorbeelden van vrouwen die zelf belemmeringen opwerpen op weg naar de top. Bijvoorbeeld door een loyaliteit naar de huidige werkgever, of door al bij het kennismakingsgesprek bij een potentiële werkgever te vragen naar een 32-urige werkweek, onder druk van de ‘schoolpleinmaffia’ of een boze schoonmoeder die je er op wijst dat de overhemden van haar zoon ook gestreken moeten worden. “Stop met dat mutsen over afstand en thuiswerkdagen. Het is het een of het ander. Je moet concessies doen.”

Relativerende woorden bij al dit vrouwelijke machismo waren er tijdens het afsluitende debat van de zijde van communicatiestrateeg Jan Driessen, die als communicatiedirecteur jarenlang zelf in de top bij Aegon zat. “Bij de 10 grootste verzekeraars zitten welgeteld 38 blanke mannen en 7 blanke vrouwen in de top.” De grootste aanwas van vrouwen heeft volgens Driessen vooral in de laag net onder de top plaatsgevonden. Daar zijn volgens hem veel ‘excuusfuncties’ toegevoegd. Het leidde tot een gepikeerde reactie bij Bergstein. “Daar beledig je heel veel vrouwen in de zaal mee.”

Bizarre discussie

Driessen persisteerde echter in zijn visie. “Ik heb bij Aegon ook meer vrouwen zien komen. Maar op het moment dat ze de top benaderden, haakten ze af. Het is spijtig maar ook verstandig om niet in die ratrace te komen.” Vrouwen die wel doorzetten, zag hij te veel hun best doen om niet hun eigen kwaliteiten naar voren te laten komen maar vooral te willen lijken op mannen. “Ik zag het om me heen. Mannen die om 8.00 uur binnen kwamen en pas weer weggingen als de CEO het pand had verlaten. Vrouwen gaan dat dan ook doen net als het meer omarmen van regels en processen om meer op die alphamannen te lijken.” Bergstein schudde nog maar eens haar hoofd. “Dit is een bizarre discussie. Aan de top is werk altijd output gestuurd.”

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.