nieuws

Annemarie van Gaal over haar AFM-avontuur: ‘Ik kreeg te weinig voet aan de grond’

Branche

Annemarie van Gaal zat een half jaar in de Raad van Toezicht van de AFM. Ze wilde aan de Vijzelgracht de stem van de consument laten doorklinken. Maar ze stond al snel weer buiten. In een interview met am:magazine blikt ze terug en geeft ze haar visie op de verzekeringssector.

Annemarie van Gaal over haar AFM-avontuur: ‘Ik kreeg te weinig voet aan de grond’

Zakenvrouw, columniste en tv-persoonlijkheid Van Gaal vertelt onder andere waarom ze het eigenlijk wilde, een plaatsje in de RvT. “Ik had de intrinsieke motivatie om nu eens van binnenuit wat te verbeteren aan de sector. Ik wilde dingen voor consumenten rechtbreien die krom zijn. Zoals? We hebben in Nederland een heel grote groep mensen die financieel ongeletterd is en het nooit zal begrijpen. Ik kom soms bij mensen die geen woord Nederlands spreken, écht geen woord en die hebben gewoon beleggingspolissen. Hoe dan? Wie heeft ze verkocht?”

Maar ze kreeg te weinig voet aan de grond. “Zo’n raad van toezicht is een geoliede machine die mee koerst met de bewegingen van de sector. Je wordt al snel opgeslokt door het systeem. En dat heb ik onderschat.”

Signalen brengen

Spijt heeft ze niet. “Het was een heel leerzame periode en ik heb nog steeds een goed contact met Merel (Van Vroonhoven, red). Informeel hebben we nog regelmatig overleg. Zij wil ook graag gevoed worden met signalen uit de samenleving en die kan ik natuurlijk goed brengen. Wat dat betreft is het misschien wel beter zo. Ik kan meer bereiken van buitenaf. Mijn columns, eerst in het FD en nu in De Telegraaf, leiden geregeld tot Kamervragen of wetsvoorstellen. Dat heeft dus meer effect.”

Onderonsje

Over het toezicht in Nederland zegt ze: “Het is te veel een onderonsje. Er moet meer tegendruk ontstaan vanuit de maatschappij en de consument, en die tegendruk moet je als toezichthouder faciliteren. Je hebt natuurlijk wel panels die uit consumenten bestaan. Maar er is meer nodig. Het is lastig om als consument in deze branche je gelijk te halen, er bestaat geen equality of arms. De verzekeraar heeft altijd een langere adem, diepere zakken en een grotere woordenschat.”

Brief voor ASR

Tijdens haar deelname aan de Raad van Toezicht mocht Van Gaal geen klussen doen voor branchepartijen. Eerder deed ze dat wel. Ze zette haar naam bijvoorbeeld onder een brief die namens verzekeraar ASR naar woekerpolishouders ging.

Maakt dat je niet kwetsbaar? Je afficheert je als belangenbehartiger van de consument. Had je daar vertrouwen in?
“Dat is weer die intrinsieke motivatie om dingen van binnenuit te veranderen. Iedereen weet dat ik voor de consument sta en niet voor de verzekeraar, maar ik wil wel de verzekeraar helpen om het beter te doen. En ik denk dat Jos Baeten (CEO ASR) en Philippe Wits (directeur leven ASR, red) uit hetzelfde hout zijn gesneden als ik. Net als ik willen ze alle mogelijke wegen bewandelen om die consument maar in beweging te krijgen. Als ik niet overtuigd was geweest van de goede intenties van ASR, dan had ik mijn naam er niet aan verbonden. En als ik niet de vrijheid had gehad om zelf die brief op te stellen en te formuleren, dan had ik het ook niet gedaan.”

Weg met de papierberg

Voor verzekeraars heeft ze de volgende boodschap: “Het is volstrekt niet van deze tijd om te denken dat een burger, die al heel veel ingewikkeldheid op zich af ziet komen, dat die óók nog voor relatief simpele dingen als een inboedelverzekering een berg papier gaat doornemen. Dat kán gewoon niet. Ik vind het ook bijna arrogant om voor zoiets simpels zo’n berg papier op iemand te laden. Een WA-casco voor je scooter kan toch prima uit zes punten bestaan? Wel verzekerd: drie bulletpoints. Niet verzekerd: drie bulletpoints. En een vlaggetje: let op, je bent niet verzekerd als je koeriersdiensten doet. That’s it. Daar kan iedereen zich dan ook aan houden. Maar verzekeraars houden die papierberg in stand. Je weet dat niemand het kan lezen. Je weet dat er schadeclaims komen die in een grijs gebied zitten. Daardoor krijg je discussies en voelt een groep klanten zich onheus bejegend en zitten dure juristen claims af te wenden. Dat moeten we niet willen. Met die zes bulletpoints en het vlaggetje ondervang je 99,8 procent van alle claims. En die 0,2 procent die je anders had kunnen afwenden, tja, die laat je dan gaan.”

Het hele interview met Annemarie van Gaal staat in nummer 29 van am:magazine. Vandaag op de mat. Neem hier een abonnement of bestel een los exemplaar.