nieuws

FraudTalks: ‘Fraude wordt steeds vernuftiger, maar helpt controle wel?’

Branche 1058

Een zaal vol fraudecontroleurs luisterde gisteren naar experts en inspirators in het Nationaal Militair Museum te Soest tijdens de tweede editie van FraudTalks van organisator Friss, ontwikkelaar van detectiesoftware. “Helpen alle manieren van controleren wel, of leven we in een ‘controleparadox’ en is het loslaten van controle juist effectiever?”, vroeg forensisch onderzoeker Frank Cederhout van Deloitte zich af in zijn toespraak.

FraudTalks: ‘Fraude wordt steeds vernuftiger, maar helpt controle wel?’

Cederhout, behalve forensisch onderzoeker ook expert in reputatiemanagement, begon met het voorbeeld van De Nachtwacht van Rembrandt in het Rijksmuseum in Amsterdam. “Het Rijks heeft ervoor gekozen de controle op de beveiliging van dit schilderij dat ongeveer € 600 miljoen waard is redelijk los te laten. De Mona Lisa hangt achter glas en mensen mogen niet dichtbij komen. De beveiligers van het Rijks zijn getraind op het scannen van afwijkend gedrag, meer niet. Als we een parallel leggen met uw organisatie, hoe goed is uw beveiliging en wat wilt u?”

Tsunami aan wet- en regelgeving

Cederhout sprak over nieuwe vernuftige technologieën, de ‘tsunami’ aan wet- en regelgeving, het wachten op de eerste fraudezaak met bitcoin en hij poneerde de ‘controleparadox’. “Is 100% controle eigenlijk wel mogelijk?”. Cederhout geeft de voorkeur voor de opzet van het Rijksmuseum. “Wat als uw organisatie straks helemaal in het harnas zit? Wordt een organisatie die continu bezig is met checklists niet te rigide? Wat betekent dat voor de werkcultuur? Mensen omzeilen vaker regels dan je denkt. Meer regels instellen kan ook het tegenovergestelde effect hebben.”

“Hoe bereid je je op iets voor wat je niet aan ziet komen?”, vroeg Cederhout zich af over de toekomst. Volgens hem kunnen we ons maar beter richten op waakzaamheid en het signaleren van fraude op het moment dat het plaatsvindt. “Mijn vraag is: bent u bereid de controle los te laten?”, sloot hij zijn verhaal af.

Recht op privacy

Udo Oelens van de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) sprak tijdens FraudTalks over het recht op privacy en het tienstappenplan waarmee organisaties zich kunnen voorbereiden op de nieuwe Europese privacywetgeving, die 25 mei 2018 van kracht wordt in de vorm van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG). Hij benadrukte dat organisaties goed aan de slag moeten met een register van verwerkingen. “Dat is een nieuwe verplichting. Zo’n register is belangrijk om de veiligheid van de data te garanderen. Maar dit kan op gespannen voet komen te staan met de essentie van big data, waarbij je af en toe niet weet waar het allemaal vandaan komt. Ik denk dat iedereen zo’n register kan en moet aanleggen. Het beschermt de privacy van u en uw medemens.”

Innerlijke neigingen

Dat we allemaal innerlijke neigingen hebben om te frauderen, werd duidelijk uitde verhalen van Evie Monnington-Taylor. Zij werkt als senior adviseur bij The Behavioural Insights Team. “We all cheat at least a little bit,” zei de Britse Monnington. Ze vertelde een persoonlijk verhaal. “Toen ik op een ochtend geen ontbijt meer bleek te hebben ging ik naar een kleine winkel bij mij op de hoek. Ik kocht melk, yoghurt en muesli en gaf de caissière 5 pond. Het bedrag dat ik moest betalen was 3,50 dus ik zou 1,50 terugkrijgen. Maar ik kreeg 6,50 terug. De caissière dacht dat ik 10 pond had gegeven. Wat denkt u dat ik gedaan heb?”, vroeg ze het publiek.

Monnington gaf zelf geen antwoord op de vraag. Snel daarna kwam ze met een voorbeeld over een tv-programma dat dit gedrag bij mensen had getest. “Mensen aten in een restaurant en ze kregen bij de betaling allemaal te veel geld terug om te zien hoe ze ermee om zouden gaan. Van de 46 betalers bleken 26 niets te zeggen over het feit dat ze te veel terug hadden gekregen. Kortom, als mensen de mogelijkheid hebben om de boel op te lichten dan doen ze dat.”

Kleine veranderingen met grote resultaten

Verzekeraars kost dit heel veel geld, merkte de Britse op. Vaak zit volgens haar de oplossing niet in grootse manieren van controleren, maar meer in het aansturen op kleine gedragswijzigingen. Ze gaf het voorbeeld van de belastingdienst in Guatemala. “In dat land betalen heel weinig mensen hun belasting. We hebben daarop ingespeeld door een test te doen bij de laatbetalers. Een groep van die laatbetalers stuurden we de originele brief. Een andere groep stuurden we de brief met een zin toegevoegd waarin we stelden dat een grote hoeveelheid de belasting al wel had betaald maar zij nog niet. Bij de derde groep plaatsten we een zin waarin we stelden dat hun te late betaling van vorig jaar werd gezien als een mogelijke vergissing, maar dat de te late betaling van dit jaar werd gezien als een keuze (active choice). Welke groep voelde zich het meest aangesproken denkt u?”

Monnington liet de statistieken zien. De sociale druk had een goed effect gehad, maar vooral het wegnemen van de keuze bleek het grootste effect te hebben. Voor verzekeraars gaf Monnington de tip om met dit soort experimenten aan de gang te gaan. Een kleine verandering kan soms grote geldsommen opleveren, zei ze.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.