nieuws

INTERVIEW. Arno Dolders zwaait af. ‘Ik heb consequent in het intermediair geloofd’

Branche

Hij stond de afgelopen vijftien jaar aan het roer van Legal & General Nederland: Arno Dolders (61). Hij werd vrienden met het intermediair en toonde zich uitgesproken criticus van het provisieverbod. Nu vertrekt hij. “Ik ben veel meer een teamplayer geworden.”

INTERVIEW. Arno Dolders zwaait af. ‘Ik heb consequent in het intermediair geloofd’

Je zwaait af. Hoe voelt het?
“Af en toe voelt het best verdrietig dat ik dit mooie bedrijf moet achterlaten. Maar: vijftien jaar is niet niks. Je moet geen onderdeel van het meubilair worden en oppassen voor bedrijfsblindheid. Er moet nieuw bloed komen.”

Wat ga je doen? Nog een baan?
“Een onbetaalde dan. Ik ben dertig jaar geleden ooit eens begonnen aan een proefschrift, ik was toen kunsthistoricus. Ik ga eens kijken of die onderzoeksvraag van toen nog relevant is en of mijn kennisachterstand niet te groot is.”

Hoe laat je de sector achter?
“Het gaat niet goed natuurlijk. De sector zou moeten consolideren. Dat heb ik vaker geroepen: de individueel leven markt is van acht naar anderhalf miljard gekrompen. Dat gaat wel weer terugveren naar twee miljard, maar de ruimte van vroeger komt niet meer terug. Van zes grote verzekeraars naar drie zou mooi zijn. Dan heb je een gezonder perspectief voor de individueel leven markt.”

En waarom gebeurt dat niet?
“Dat heeft te maken met de woekerpolissen. Iedereen is bang voor wat er bij een ander in de portefeuille zit.”

Is dat de enige factor?
“Dat is wel echt de belangrijkste. Zeker in een omgeving waarin het al zwaar is door lage rente en Solvency II. Kijk maar wat dat laatste met Delta Lloyd heeft gedaan. Als je 100 procent hebt ben je afgedekt. Maar omdat Delta Lloyd geen 180 procent kon presenteren, is het bedrijf enorm afgegleden op de beurs. Dat zegt iets over de nervositeit vanwege een nieuw stelsel. Dat weerspiegelt niet de werkelijkheid van die onderneming.”

Maar de consolidatie ga je niet meemaken, de woekerpolisaffaire is nog lang niet opgelost.
“Nou, de politieke kant is straks wel klaar als iedereen is geactiveerd. En ik zie de claims ook niet echt vooruitkomen. Sinds de laatste uitspraak van de Hoge Raad in de NN-zaak zie ik dat toch een beetje doodbloeden. Dus dat geeft moed, dat een spoedige oplossing in zicht is.”

Het intermediair, kan je dat met een gerust hart achterlaten?
“Ja. Ik heb altijd consequent in ze geloofd en dat blijft deze organisatie ook doen. Ik heb trouwens niet altijd geroepen wat ze wilden horen, heb ook gezegd: wanneer je als adviseur niet kunt uitleggen wat je verdient en waarom, dan verdien je het ook niet. Dat vonden ze niet altijd leuk. Het intermediair is al twintig keer dood verklaard, maar dat gaat echt niet gebeuren. Sterker: het zal steeds beter gaan nu de overheid zich terugtrekt. Het is nodig dat iemand de consument laat zien dat hij bijvoorbeeld iets moet doen aan zijn oude dag. Dat zijn brengproducten. En als niemand die rol op zich neemt, ontstaat er onderverzekering.”

Je pleit in dat kader ook al langer voor het gespreid betalen van adviesfee.
“Absoluut. Het provisieverbod slaat daar echt de plank mis. Als je € 25 per maand voor een ORV moet betalen en ook meteen € 500 op tafel moet leggen voor het advies, dan ben je geen goede adviseur, maar een goede verkoper als je dat voor elkaar krijgt. En dat geldt nog sterker voor een financieel plan. Kijk, de beloning moet transparant en passend zijn. En het moet een afspraak tussen klant en adviseur zijn. Daar geloof ik in. Alleen: wat is er op tegen om die prijs in de tijd uit te smeren als de klant het geld niet in de achterzak heeft.”

Nou, wat is er op tegen?
“Ik denk dat de politiek het gewoon niet wil. Ze hebben het beeld dat tussenpersonen niet te vertrouwen zijn. Maar het zijn geen tussenpersonen. Ze staan nergens tussen. Politici denken niet genoeg over dit vraagstuk na. Want gespreid betalen leidt op geen enkele manier tot sturing.”

De doelgroep van L&G is doorgaans wél kapitaalkrachtig en kan zo’n advies wél betalen.
“Dat is waar. Maar ook al heeft mijn bedrijf er niet direct last van, ik vind dat we als sector een maatschappelijke taak hebben om advies bereikbaar te houden en onderverzekering te voorkomen. Ik zie trouwens ook wel veranderingen. De digitalisering van het adviestraject maakt advies goedkoper en bereikbaarder. Na 2018 heb je voor € 750 à € 1000 een goed hypotheekadvies.”

Hoe sta je in het getouwtrek om de klant?
“Wij bieden adviesgevoelige producten en hebben geen enkele ambitie om zelf advies te geven. Dat is heel duidelijk en dat blijft zo. Maar ook onze klanten bellen ons soms om advies omdat ze bij hun adviseur moeten betalen. Tja, hoe moeten wij de klant dan tevreden houden; want we doen in zo’n situatie niet wat hij vraagt. Dat lukt dus soms niet en dan krijgen we van die specifieke klant een slechte klantbeoordeling. Dat is ook een kwestie van wennen. De klant moet nog leren dat advies geld kost. Ik denk dat we samen met het intermediair de klant moeten kunnen bedienen zonder dat we ruzie krijgen.”

Jullie doen zaken met de top van het intermediair. Wat is het verschil met de middenmoot?
“Deskundigheid. Wij zien veel specialisten. Dan ben je je geld ook echt waard. Als je eens per jaar een collectief pensioencontract sluit, tja, dat lijkt me moeilijk. Doe je dat aan de lopende band, dan is PE ook iets heel logisch en niet moeilijk, want dat is gewoon je vak. Dat doet dit bedrijf ook, wij laten ook veel dingen liggen, willen niet alles doen. Niet voor niets zijn we gestopt met bankspaarproducten en mikken we sinds 2011 heel duidelijk op collectief pensioen.”

De pensioendialoog gaat na jouw vertrek ook nog wel even voort…
“We hebben er vijf jaar over gedaan om tot een nationale pensioendiscussie te komen. En nu gaan we tot 2020 wéér nadenken. Dat duurt gewoon te lang. De urgentie is groot. De geloofwaardigheid van een heel mooi systeem wordt ondergraven doordat de politieke moed er niet is om stappen te zetten en echt te kiezen. Nu is het idee dat we naar een individuele pensioenpot moeten, maar dan met zoveel mogelijk risicodeling. Dat bijt elkaar, dat gaat niet. Het gaat er om dat je een stelsel hebt dat robuust is en waarin mensen op basis van reële aannames hun pensioen krijgen voorgespiegeld. Ik ben bang dat de politiek nu tot 2020 op een verkeerd gekozen ei gaat zitten broeden.”

Zou je zelf tot je 69e willen werken?
“Geen probleem. Of ik nog acht jaar een verzekeraar zou leiden dat weet ik niet. Ik heb de luxe om nu iets te kiezen wat ik heel leuk vind, zoals dat kunsthistorisch onderzoek, maar ik blijf dus gewoon bezig.”

Hoe was jij als bestuurder?
“Daar zie ik wel een evolutie in. Ik ben veel meer een teamplayer geworden. Ik werd binnengehaald als eerste man en daar is nu wel echt een team om heen gegroeid. Toen ik hier kwam, werkten hier honderd mensen en was de cultuur anders. Er stond een bordje op het bureau van mijn voorganger: ‘nobody’s perfect, but someone has to try.’ Alle lijntjes liepen naar die eerste man, die het overigens voortreffelijk heeft gedaan, begrijp me niet verkeerd. Maar als een bedrijf groter groeit, we zijn nu met 170 mensen, moet je de verantwoordelijkheid zo laag mogelijk neerleggen. Dat was hier een cultuuromslag. We zijn een kleine organisatie en ik ben heel duidelijk het gezicht naar buiten. Intern doen we alles met een managementteam van zeven man. Drie keer per week lunchen we samen. Dan weet je hoe de business er voor staat en hoe het bij de mensen thuis gaat.”

Heb je terugkijkend steken laten vallen?
“Klinkt het heel pedant als ik nee zeg? We hebben altijd consequente keuzes gemaakt en zijn altijd helder geweest. Kijk elke dag maak je fouten. Maar dat ik zaken echt helemaal verkeerd heb gezien: nee. Natuurlijk heb ik wel eens iemand aangenomen die ik niet had moeten aannemen, dat soort dingen. Maar ik laat een bedrijf achter dat er goed voor staat.”

Is er al een opvolger?
“Dat is het enige dat jammer is. We hebben niet de juiste kandidaat gevonden ook al hebben we negen maanden geleden mijn vertrek al aangekondigd. Ik ben gevraagd om mee te kijken maar het is een zaak van de RvC. We hebben wel een interimmer, dat is Pieter Glas, onze oud financieel directeur.”

Zou het niet een opvolgster moeten zijn?
“Dat zou goed zijn, we hebben sinds het vertrek van Fleur Rieter alleen maar mannen in het bestuur. We geven ook aan dat bij gelijke geschiktheid de voorkeur uitgaat naar een vrouw.”

Maar tot dusver zijn de mannen beter?
“Sterker: er dient zich vaak helemaal geen vrouw aan.”

Ben je zelf altijd een moderne man geweest?
“Haha. Wat is in godsnaam een moderne man?”

Een man die niet alleen maar werkt.
“Ik heb altijd gezegd: als ik mijn werk niet in vijftig uur kan doen, dan kan ik het ook niet in tachtig uur. Je moet niet alleen maar werken. Buiten die vijftig uur was ik er voor mijn vrouw en kinderen. Naast werk en gezin bleef er weinig tijd over. Nu kan ik me permitteren om ook andere dingen te gaan doen. Aandacht voor mijn sociale leven bijvoorbeeld.”

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.