nieuws

Bouwen aan vertrouwen: ‘Wij zien dienstverbanden van veertig jaar niet als een probleem’

Branche 82

Vertrouwen is het belangrijkste ingrediënt voor groei van organisaties. Joost Schrage en Stephan Fellinger van De Zaak van Vertrouwen interviewen voor am: maandelijks iemand die een uitgesproken mening heeft over hoe je bouwt aan vertrouwen in de veranderende wereld. En wat de rol daarbij is van beloftes, mensen en producten. Deze maand Ron Adelaar (foto), HR-manager bij Natuurmonumenten.

Bouwen aan vertrouwen: ‘Wij zien dienstverbanden van veertig jaar niet als een probleem’

Adelaar: “Verbinden is voor mij persoonlijk altijd een thema geweest. In de techniek, met en door mensen, en ook in de muziek. Ik ben ooit gestart als telecomtechnicus bij De Politieverbindingsdienst. Toen verbond ik met radioapparatuur en -netwerken mensen met elkaar, nu doe ik dat als HR manager. Mensen verbinden, ontwikkelen, laten samenwerken, communiceren. Daar draait het om, of je nu voor Natuurmonumenten werkt of voor een verzekeraar.”

Hart en ziel
“De betrokkenheid van onze medewerkers bij de natuur en bij Natuurmonumenten is groot. Wij hebben een grote aantrekkingskracht op de arbeidsmarkt en de concurrentie is relatief klein. De motivatie van medewerkers is groot; ze werken met hart en ziel voor de natuur en zijn trouw aan de vereniging. Dienstverbanden van 30 of 40 jaar zijn niet abnormaal bij ons en zien we ook niet als een probleem. We investeren in duurzame inzetbaarheid, beweging, flexibiliteit. Oudere boswachters hebben veel kennis en ervaring, kennen de natuurgebieden goed en zijn ook op andere plekken uitstekend inzetbaar. Daarnaast zijn ze goede mentoren voor nieuwe, jongere collega’s.”

Boswachter
Natuurmonumenten was teveel intern gericht, een tikje arrogant en afstandelijk. Wij wisten wat goed was voor de natuur, terwijl de natuur van ons allemaal is en de samenleving er ook iets van vindt. We luisterden daar te weinig naar. De stereotypering van de boswachter als de man met het geweer, verrekijker en een veer op de hoed is allang achterhaald. Boswachters houden nog steeds professioneel toezicht, maar het zijn betrokken professionals met kennis van zaken en communicatief vaardig. Het betrekken en verbinden van de buitenwereld met de natuur en Natuurmonumenten is de nieuwe focus. Onze natuurgebieden staan daarbij centraal; goed beheren van de natuur die ons is toevertrouwd, waarbij mensen meepraten, -denken en -doen. Dat doen we ook samen met onze 4.400 vaste vrijwilligers en in samenwerking met de ‘groene’ opleidingsinstituten.

Social media
De boswachter van nu heeft een ander profiel dan 10 jaar terug. Natuurmonumenten heeft inmiddels meerdere ‘bekende’ boswachters die de natuur uitstekend promoten. Wat zij gemeen hebben, is dat ze de nieuwe technologie omarmen en actief zijn op social media. Twitter, Facebook, Instagram, noem maar op. Dat heeft de afgelopen jaren een enorme boost gegeven aan onze zichtbaarheid. We hebben hierdoor in toenemende mate contact met bezoekers. Dat wordt actief ondersteund door het opbouwen van communities rondom onze 355 natuurgebieden, samen met onze leden, donateurs en vrijwilligers.

Rollen omdraaien
Er werken bij Natuurmonumenten veel boswachters, ecologen, biologen. Generalisten en specialisten met veel kennis en ervaring. De opgave is deze medewerkers fit en duurzaam inzetbaar te houden. De gemiddelde leeftijd is 48 jaar. We zien dat babyboomers nogal eens denken in het aantal jaren dat ze nog ’moeten’. Wij hebben het in onze HR-visie omgedraaid: wat zou je vanaf je 50ste nog willen en kunnen? Een onderdeel van de aangeboden workshops 50+ is het maken van een 10.000-dagen plan, het aantal dagen tot je 75ste. Je ziet nu veel meer initiatieven ontstaan in de organisatie. We kijken meer naar bredere rollen en bijdragen van mensen dan sec naar het functieprofiel.

Talent
Je moet ook weten waar de talenten zitten en hen in stelling durven brengen. We zijn begonnen met Talent Talks, rondetafelgesprekken dwars door de organisatie heen. Elementaire vragen als ‘wat draag je bij, wat zijn ambities, hoe wil je jezelf ontwikkelen, wat heb je daarbij nodig?’ En overigens zijn voor ons de talenten niet alleen de jonge mensen, die vers van de opleiding komen. Het blijkt dat medewerkers zich soms belemmerd voelen in hun ontwikkeling als de leidinggevende het talent wil ‘vasthouden’, als onmisbaar beschouwt in het eigen team. Dat willen we vooral voorkomen.

Andere keuken
Medewerkers tijdelijk een kijkje in een andere keuken laten nemen, dwars door de organisatie heen. Dat geeft een enorme verrijking, zeker in een organisatie die landelijk werkt. Zo gaan medewerkers regelmatig vanuit landelijk naar lokaal en vice versa voor een korte (snuffel)stage of participeren ze vanuit specifieke expertise in projectteams, taskforces en expertpools.

Merkbelofte
We leven in een maatschappij waar prestaties, resultaatgerichtheid en kpi’s de boventoon voeren. Dat gaat ook niet aan Natuurmonumenten voorbij. Een zakelijke, professionele bedrijfsvoering is nodig, we worden immers gefinancierd door geld van leden, donateurs, particuliere gevers, sponsoren en subsidies. Maar tegenover die zakelijkheid staat ook iets anders; wat maakt nou dat onze merkbelofte, de natuur voor latere generaties beschermen, wordt waargemaakt? Dat zit toch vooral in de contacten van mens tot mens. Dat vertalen we niet alleen naar mooie beelden op internet en in tijdschriften. Uiteindelijk gaat het om onze natuur en dat mensen de waarde van die natuur persoonlijk kunnen ervaren en beleven.

Dialoog
Natuurmonumenten investeert veel in de dialoog met de buitenwereld. Op dit moment bijvoorbeeld over de kustbescherming in Nederland. Hoe voorkom je dat je Belgische toestanden krijgt, waarbij de kust helemaal is volgebouwd. Of een mountainbikepad dwars door het bos, kan dat zomaar? Dat was vroeger lastig bespreekbaar. Nu doen we het samen.

Geen klanten
Wij zien onze leden niet als ‘klanten’, wel als belangrijke relaties die we goed willen kennen en onderhouden. De leden zijn belangrijk en bepalend voor de strategie van onze organisatie. Zij vormen binnen de vereniging het hoogste orgaan, de verenigingsraad. Die stelt het bestuur ook aan. Bovendien houden ze ons scherp. Natuurmonumenten is een beweging van en met mensen voor de natuur. Van zo’n beweging zou de verzekeringssector wel wat kunnen leren. Goed luisteren naar je klanten, betrek je mensen erbij en voer de dialoog.

Joost Schrage en Stephan Fellinger zijn partners bij De Zaak van Vertrouwen, bureau voor communicatie, reputatie en innovatie in de veranderende wereld.

Dit verhaal staat in am:27.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.