nieuws

Kabel- en leidingschade: de kabels in de betonnen ondergrondse parkeergarage

Branche

Dat de feitelijke ligging van kabels of leidingen niet altijd overeenkomt met hetgeen iemand die graafwerkzaamheden verricht op basis van de KLIC-tekening zou verwachten, is een inmiddels bekend uitgangspunt. De ligging van kabels en leidingen kunnen in de loop van de tijd veranderen (meestal doordat zij na het verrichten van werkzaamheden anders zijn teruggelegd). Mede om die reden houdt de onderzoeksplicht van de grondroerder niet op als hij op de plaats waar volgens de KLIC-tekening een kabel of leiding zou moeten liggen niets of een andere situatie aantreft. De grondroerder moet dan contact opnemen met de beheerder van de niet gevonden maar wel ingetekende kabel of leiding.

Kabel- en leidingschade: de kabels in de betonnen ondergrondse parkeergarage

Doet de grondroerder dat niet en wordt er toch schade toegebracht aan een kabel of leiding, dan kan de grondroerder vooral om die reden (vaak) niet ontkomen aan aansprakelijkheid. In het arrest van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 4 augustus 2015 is dit wederom duidelijk geworden.

In de zaak waarin het hof arrest wees had een aannemer met de gemeente Maastricht in 2006 een aannemingsovereenkomst gesloten, die strekte tot het boren van gaten in een opstaande betonnen rand op het dak van een ondergrondse parkeergarage. Het doel was om een einde te maken aan wateroverlast op het dak van die ondergrondse parkeergarage. Bovenop het op enige tientallen centimeters onder het maaiveld gelegen dak van de parkeergarage bevindt zich een park.

De oorzaak van de wateroverlast was gelegen in het feit dat bovenop het dak van de parkeergarage betonnen opstaande randen waren aangebracht waardoor water niet vrijelijk kon wegvloeien. De aanvankelijke bedoeling was dat de aannemer gaten zou boren in de opstaande randen, zodat het water in voldoende mate weer zou kunnen wegvloeien. De opstaande rand werd blootgelegd (door te graven), waarna geboord zou kunnen worden.

De aannemer had een KLIC-melding gedaan waarna informatie en tekeningen werden ontvangen van KPN. Op deze kabeltekeningen zijn de locaties aangegeven van de in de nabije omgeving gelegen ondergrondse kabels. Aan de hand van de kabeltekeningen heeft de aannemer geprobeerd de ter plaatse aanwezige kabels te lokaliseren. De kabels werden echter niet gevonden. Desondanks heeft de aannemer de opstaande betonnen rand vrij gegraven.

Bij het blootleggen van de opstaande randen bleken deze aan een zijde van de parkeergarage circa 20 centimeter dik te zijn, maar aan de andere zijde bleek de betonnen constructie 60 centimeter dik. Laatstgenoemde dikte bleek te groot om te kunnen boren. Om die reden is aan een onderaannemer opdracht gegeven om zaagsneden in die dikkere opstaande rand aan te brengen.

Die onderaannemer heeft twee zaagsneden gemaakt in de blootgelegde betonnen constructie van 60 centimeter dik. Deze betonnen constructie bleek – nadat de eerste zaagsneden daarin waren aangebracht – een betonnen kabelgoot te zijn met daarin een pakket kabels, die waren doorgezaagd. KPN is eigenaar van de kabels.

Subrogatie en verjaring
Een formeel verweer van de aannemer tegen de vordering van KPN was het verweer dat KPN zelf geen vordering kon instellen omdat zij reeds schadeloos was gesteld door haar verzekeraar, waarmee de verzekeraar was gesubrogeerd in de rechten van KPN. Alleen de verzekeraar kon om die reden de vordering instellen (aldus de aannemer), maar een vordering van de verzekeraar zou inmiddels zijn verjaard.

Dit standpunt van de aannemer is verworpen. KPN kon immers aantonen dat zij procedeerde op lastgeving van de verzekeraar die haar schadeloos had gesteld. De stelling van de aannemer dat KPN die lastgeving in eerste aanleg al had moeten mededelen is met een verwijzing naar een uitspraak van de Hoge Raad uit 2004 gepasseerd. Daarmee kwam het gerechtshof toe aan het meer inhoudelijke verweer van de aannemer, namelijk het verweer dat zij niet onzorgvuldig had gegraven.

Onzorgvuldig graven
De aannemer stelde dat zij niet onzorgvuldig was geweest omdat zij na pogingen de ingetekende kabels te lokaliseren, niets anders aantrof dan de betonnen constructie. De aannemer stelde dat het niet gebruikelijk is dat kabels in een betonnen constructie liggen waardoor niet viel te verwachten dat de kabels in het beton zouden liggen.

De grief hierover van de aannemer is verworpen omdat het op de weg van de aannemer lag bij problemen met het lokaliseren van de kabels contact op te nemen met de beheerder, zoals ook stond vermeld bij de informatie die KPN had verstrekt.

Eigen schuld
De vierde grief van de aannemer zag op het beroep op eigen schuld van KPN. KPN zou volgens de aannemer hebben bijgedragen aan het ontstaan van de schade door de kabelgoot niet op de KLIC-tekening te vermelden en door geen andere waarschuwingen te geven over het feit dat de kabels op ongebruikelijke wijze in de grond lagen (ter onderbouwing van deze grief is gewezen op artikel 10 lid 1 van de WION en op de artikelen 11 en 14 van de Aanbevelingen tot het voorkomen van schade aan leidingen (AVSL).

Het hof heeft ook deze grief verworpen. Juist omdat de kabels stonden vermeld op de KLIC-tekening en omdat KPN bij haar informatie had vermeld dat er bij onduidelijkheden contact moet worden opgenomen, hoefden de door de aannemer genoemde waarschuwingsmethoden niet van KPN te worden verwacht. Het beroep op de WION is gepasseerd omdat die wet pas na de schade in werking is getreden. Het beroep op de AVSL is gepasseerd omdat het slechts aanbevelingen betreffen.

Door Peter van Huizen en Sebastiaan van de Kant

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.