nieuws

Riskmanagers moeten enthousiasme over 3D-printen temperen

Branche

De media-interesse voor 3D-printen neemt gestaag toe en 3D-printers worden steeds beter en goedkoper. Maar bedrijven hebben nog een lange weg te gaan voordat ze de risico’s ervan volledig begrijpen en duidelijk is wie er aansprakelijk is in geval van schade.

Riskmanagers moeten enthousiasme over 3D-printen temperen

Stel u voor dat u alleen maar ‘afdrukken’ hoeft aan te klikken op uw computer en er vervolgens langzaam een volledig huis uit uw printer komt rollen. Dit is wat een team van architecten in Amsterdam in grote lijnen probeert te doen bij hun poging een huis te bouwen dat volledig is opgebouwd uit 3D-geprinte onderdelen. In zijn State of the Union-toespraak van 2013 stelde president Barack Obama dat 3D-printen “de potentie heeft om de manier waarop we vrijwel alles maken revolutionair te veranderen.”

Niet zo recent

Deze printtechnologie is echter niet zo recent als de media suggereren. De techniek wordt door veel bedrijven al jaren gebruikt, zegt Terry Wohlers, voorzitter van Wohlers Associates, dat consultancy-diensten aanbiedt op het gebied van nieuwe ontwikkelingen en trends voor snelle productontwikkeling en de bijkomende productie. “Bedrijven die technische producten zoals auto’s, vliegtuigen, computerapparatuur en consumentenelektronica maken, gebruiken deze technologie al 20 jaar. Het wordt vaak gebruikt voor het maken van prototypes en is daarmee een routinematig en belangrijk onderdeel van hun productontwikkelingsproces.”

‘Als je een ontwerp gebruikt dat je van het internet hebt gedownload, dan weet je niet wie er verantwoordelijk voor is’

Voor zover Ingrid Hobbs, partner bij advocatenkantoor Mayer Brown International LLP, weet, heeft 3D-printen nog niet tot claims geleid. Maar riskmanagers en verzekeraars zullen moeten onderzoeken hoe claims met betrekking tot deze nieuwe technologie volgens de bestaande polissen verwerkt moeten worden.

Herkomst

Traceerbaarheid is een van de grootste problemen bij 3D-printen. De 3D-printmarkt is nog niet gereguleerd en er zijn geen algemene standaards waaraan ontwerpers zich moeten houden. Het staat mensen vrij ontwerpen te uploaden naar internet en er is niets wat anderen tegenhoudt om ze te downloaden en te gebruiken. Er is al een hele reeks websites actief die ofwel als bibliotheek voor deze ontwerpen fungeren of gebruikt worden om ze te verhandelen. Bij zeer gereguleerde industrieën is het onwaarschijnlijk dat dergelijke ongeautoriseerde ontwerpen voor praktische toepassingen gebruikt zullen worden. En door de controlemechanismen die grote bedrijven toepassen, zullen ze niets gebruiken waarvan ze de herkomst niet kunnen controleren en waarvan ze de effectiviteit niet kunnen testen. Maar in bedrijven of industrieën die geen of slechts beperkt gebruik maken van dergelijke maatregelen, kunnen ongeautoriseerde ontwerpen in het productieproces worden opgenomen. Als een industrie niet streng gereguleerd is, zouden deze ontwerpen zelfs deel kunnen gaan uitmaken van de commerciële toevoerlijn. En als dat gebeurt, wie is er dan aansprakelijk als het ontwerp voor een specifiek onderdeel of product defect blijkt en letsel of schade veroorzaakt? Hobbs zegt: “Als je een ontwerp gebruikt dat je van het internet hebt gedownload, dan weet je niet wie er verantwoordelijk is voor het ontwerp. Dus als je onderdelen maakt met dat ontwerp dan weet je niet wie je aansprakelijk kunt stellen als er een probleem ontstaat. En dan draag je zelf het volledige risico.”

Veranderlijke interactie

Er bestaat ook onduidelijkheid over aansprakelijkheid met betrekking tot het printproces. 3D-printen bestaat uit drie delen, zegt Charles Levy, senior econoom bij het Big Innovation Centre. Ten eerste is er het ontwerp, dat een computerbestand is, dan zijn er de materialen waarvan het ontwerp wordt gemaakt, en tot slot is er de manier waarop het ontwerp in elkaar wordt gezet. “Je kunt een ontwerp hebben dat bedoeld is voor een specifieke printer en specifieke materialen,” legt Levy uit. “Maar als het ontwerp gebruikt wordt op een andere printer met andere materialen, dan zou je een product kunnen creëren dat niet de beoogde productkenmerken heeft.” Deze veranderlijke interactie tussen ontwerp, materialen en het printproces zorgen ervoor dat in geval van schade de aansprakelijkheid moeilijk is vast te stellen. 3D-printen biedt echter vele mogelijkheden, en tests wijzen uit dat 3D-geprinte producten steeds betrouwbaarder worden.

Riskmanagers

De technologie kan bedrijven bovendien in staat stellen zelf veel onderdelen en producten te maken die zij bij hun productieproces gebruiken. Daarmee wordt hun supply chain beter beheersbaar, neemt het risico op bedrijfsonderbreking af en kunnen ze flexibeler inspelen op commerciële kansen. De commerciële voordelen van 3D-printen zijn voor de meeste bedrijven nog steeds niet met een muisklik bereikbaar. Maar aangezien de aansprakelijkheden rond het gebruik van deze technologie nog niet duidelijk zijn, kunnen riskmanagers hun bedrijven niet toestaan dat zij in hun ijver de voordelen te ontdekken, over de nadelen struikelen.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.