nieuws

Verbond en vakbonden willen cultuuromslag bij verzekeraars

Branche

Met een plan dat metaforisch wordt neergezet als een huis heeft het Verbond van Verzekeraars samen met de vakbonden de contouren geschetst voor nieuwe arbeidsverhoudingen in de verzekeringsbranche. De partijen presenteerden deze plannen in de Sociale agenda 2014-2018 voor de verzekeringssector, waarin een cultuuromslag wordt gevraagd in de arbeidssfeer.

Verbond en vakbonden willen cultuuromslag bij verzekeraars

“Deze agenda is een richtinggevend document en schetst de contouren voor de toekomst”, stellen de schrijvers van het plan. “Het is echter geen strakke richtlijn voor de toekomst. Deze verantwoordelijkheid ligt primair bij de partijen betrokken bij de diverse onderhandelingstafels op centraal en decentraal niveau.”

Huis
In de Sociale agenda vergelijken de partijen hun plannen met een huis. Als eerste wordt het cement genoemd: de arbeidsverhoudingen. De verwachting is dat werkprocessen zich zullen ontpoppen tot twee lijnen: aanbieden van producten met een hoog uniform karakter en aanbieden van producten die inspelen op een specifieke klantvraag.

Aanbieders in die eerste lijn werken vaak al lang bij hetzelfde bedrijf. In de Sociale agenda staat: “De behoefte aan stabiliteit en zekerheid is onder deze groep medewerkers groot. Voor de sector is het echter niet langer mogelijk om een grote mate van stabiliteit en baanzekerheid te bieden. De focus zal verlengd moeten worden van baanzekerheid naar het vergroten van de kans op werkzekerheid, binnen of buiten de sector.” Dat ligt anders voor werknemers op het tweede gebied. “Zij functioneren in een omgeving die wordt gekenmerkt door een hoge mate van onzekerheid en dynamiek. Hierbij past meer de behoefte aan een voortdurende ontwikkeling en toegang tot zinvolle netwerken/loopbanen om hun arbeidsmarktwaarde op peil te houden.”

De partijen zouden graag zien het het sociale beleid wordt omgebouwd tot investeringen in ontwikkeling en inzetbaarheid. “Van life time employment tot life time empowerment. Daarbij past het niet langer dat begrippen als vanzelfsprekende wederzijdse trouw en anciënniteit centraal staan, maar zullen ontwikkeling en volwassen arbeidsverhoudingen het leidend principe worden. Dit vraagt voor alle betrokkenen een aanzienlijke cultuuromslag.”

Bewoners
Het volgende punt van focus zijn de bewoners van het ‘huis’. De opstellers van de agenda zouden van hen, de werknemers, graag zien dat zij in een projectmatige organisatie terechtkomen in plaats van een procesmatige. Verschillen daartussen zijn bijvoorbeeld dat de accent ligt op kennis ontwikkelen in plaats van kennis bijhouden of een openheid voor veranderingen in plaats van een stabiele omgeving.

De volgende halte is de voordeur, de instroom van nieuwe medewerkers. Om een aantrekkelijke moderne werkgever te worden voor nieuwe generaties zouden de partijen graag willen dat verzekeraars aan de slag gaan met het faciliteren van tijd- en plaatsonafhankelijk werken, investeren in de ontwikkeling, meer samenwerking met het onderwijs en het vormgeven aan de maatschappelijke verantwoordelijkheid door specifieke doelgroepen in te laten stromen.

Trappenhuis
Via de voordeur komen de schrijvers uit bij het trappenhuis, de doorstroom van medewerkers. Dit moet gebaseerd worden op het vergroten van de arbeidsmarktwaarde van de medewerker door hem meer kennis te laten opdoen en het tijdig ingrijpen bij een medewerker die vergroeid lijkt in zijn baan. De opstellers laten ook de beloningskamer en de pensioenkamer de revue passeren. Beloningen zouden gebaseerd moeten zijn op prestatie, conjunctuur, arbeidsmarkt en individualisering. Het pensioen moet passen bij de organisatie en haar medewerkers. Dat zou een kwestie van maatwerk moeten zijn.

De laatste halte die het wordt behandeld is de achterdeur, de uitstroom. “De onvrijwillige uitstroom van medewerkers is hoog en zal de komende jaren versnellen. Herverdeling van arbeid kan mogelijk iets bijsturen in de komende jaren, maar zal onvoldoende zijn om de forse afname van het personeelsbestand te keren. Schattingen wijzen richting een forse afname van het personeelsbestand in 2020 ten opzichte van de huidige situatie.” Ondanks bovengenoemde plannen wordt verwacht dat verdere krimp van de werkgelegenheid onvermijdelijk zal zijn.

Afgenomen vertrouwen
De partijen kwamen met de Sociale agenda omdat de verzekeringsbranche geen florissante toekomst in zicht heeft. Als oorzaken wordt onder meer gewezen naar de financiële crisis, de hogere eisen en lagere betalingsdrift van consumenten en het provisieverbod. Maar: “Onder deze (conjuncturele) omstandigheden bevindt zich een uitdaging die verder reikt. Het vertrouwen in verzekeringsproducten is de laatste jaren afgenomen onder invloed van slechte ervaringen met bepaalde ondeugdelijke beleggingsverzekeringen. Dit heeft geleid tot een belangrijke politieke en maatschappelijke discussie over de maatschappelijke rol van verzekeringsmaatschappijen en de wijze waarop door hen het klantbelang optimaal gediend moet worden. De sector zal zich dan ook met volle kracht (permanent) moeten inzetten om het vertrouwen weer duurzaam te versterken.”

Reageer op dit artikel