nieuws

Oh jee

Branche

Binnen het bedrijf noemde iedereen hem “Pa”. Niet alleen de familie, maar ook de werknemers. En dat waren er op het hoogtepunt toch meer dan 340. Mees Cinjee senior (‘Ik doe dingen die de rest niet snapt’) had altijd gelijk. Vond hij. En weinigen legden hem aanvankelijk ook iets in de weg.

Onlangs werd er in Alphen aan den Rijn een workshop gehouden rond het Cinjee-dossier. Een polderdrama in optima forma. Een assurantietussenpersonenbedrijf dat vanaf 2005/06 in razend tempo overal geld vandaan haalde (ook bij geloofsgenoten die de familie Cinjee daarom alleen al blindelings vertrouwden), om verzekeringsportefeuilles te kopen. Mijn voorganger bij AM, Henri Drost, kan er een boek over schrijven, en er heel sappig over vertellen. En dat deed hij dan ook.
Achteraf gezien kon het gewoon niet slagen. Ik zag het dossier voor het eerst chronologisch door Drost behandeld en viel van mijn stoel van verbazing. Elke tussenpersoon in Nederland is door Cinjee gebeld, zei makelaar in assurantieportefeuilles, Willem Haasnoot, die helder uitlegde dat bij overdracht van portefeuilles het ook belangrijk is of de klanten, koper en verkoper bij elkaar passen. Alles lukraak opkopen is vragen om moeilijkheden. De kern: Cinjee kon zijn 270.000 relaties met zo’n 650.000 polissen echt niet op de noodzakelijke manier bedienen.
De groei van de onderneming was spectaculair, maar ook toen er al heel veel gedoe was rond hun bedrijfsvoering (ASR liep weg, AFM kwam kijken) gingen er nog steeds intermediairs met Cinjee in zee. De verklaring: geld. Cinjee bood meer voor de verzekeringsportefeuilles dan wat gebruikelijk was. Uiteindelijk hadden bij het faillissement 200 tussenpersonen 40,8 miljoen euro van Cinjee tegoed.
De les? Portefeuilles bestaan uit klanten en die zijn niet gek. De Cinjee-klanten hadden geen vaste contactpersoon, er was geen adequate buitendienst en er was geen actieve benadering van de klanten. Kortom: de overgenomen portefeuilles liepen snel leeg. 40% in het eerste jaar was niet ongebruikelijk bij Cinjee.
Het Cinjee-dossier is daarmee uiteindelijk toch weer het verhaal waarin geldzucht en een schokkend gebrek aan aandacht voor het klantbelang samen komen.
Ik hoor u denken: been there, done that, got the t-shirt. Maar de oplossing van veel van de problemen in de branche liggen toch echt bij het omarmen van het klantbelang. Want anders wordt er in stilte weer ergens aan een nieuw dossier gewerkt.

Reageer op dit artikel