nieuws

“De slinger is doorgeslagen”

Branche

Pieter Loyson, algemeen directeur van de Onderlinge ‘s-Gravenhage citeerde gisteren op het jaarlijkse Ernst & Young Eye on Insurance evenement Wim Kan: ‘De verzekeraars danken hun grote kantoren aan de kleine lettertjes’.

“De slinger is doorgeslagen”

Maar, zegt Loyson, dat was wellicht vroeger zo, er is inmiddels veel veranderd. Hij sprak zonder veel terughoudendheid over zijn bedrijfstak en schetste een ‘persoonlijk beeld’ van verzekeraars die kampen met verdampt vertrouwen, volumes die dalen en waanzinnig veel eisen van de toezichthouders.

“Er is in deze bedrijfstak in 10 tot 20 jaar heel erg veel veranderd. En dat was ook nodig. Maar het publieke beeld van ons loopt nog achter bij de werkelijkheid. De politiek en de media hebben die veranderingen nog niet gezien. We zijn daardoor de nationale Kop van Jut geworden.”
Loyson vindt het debat verarmd. “Verzekeraars worden gezien als criminelen. Banken moeten gered worden, zelfs ten koste van verzekeraars. Dat is het beeld, terwijl de realiteit anders is. De cultuurverandering is er wel. Het besef van maatschappelijke verantwoordelijkheid is er echt. Net als een andere strategische oriëntatie.”

Loyson wijst op zijn eigen bedrijf. “We organiseren solidariteit. Sinds 1895 zitten we in levensverzekeringen. We hebben nooit in woekerpolissen gezeten, hebben geen staatssteun nodig en zijn eigenzinnig. De levensverzekering is niet dood. Het komt echt terug. Ik plaats kanttekeningen bij het populaire banksparen. Dat product heeft flinterdunne marges en lage rendementen. Op termijn zal blijken dat de klanten er niet bij gebaat zijn. Goedkoop is duurkoop.”
Loyson plaatst ook vraagtekens bij het provisieverbod. “Veel mensen gaan het nu toch zonder advies doen. Hoe wordt die schade afgewikkeld? Krijgen verzekeraars dan de rekening?”
Hij zegt dat je ook niet naar verzekeraars kunt wijzen als het gaat om het uitblijven van de brede publiekscampagne, die duidelijk maakt dat consumenten moeten betalen voor advies. “Dat is echt de primaire verantwoordelijkheid van de overheid en de adviseurs.”

Loyson heeft ook sterke opvattingen over de toezichthouders. “Elders is er voor gekozen om alleen de banken zo nauw te reguleren, maar in Nederland is alles op een hoop gegooid. En de dialoog met de sector heeft ook niet plaatsgevonden. De slinger is doorgeslagen. We balanceren altijd op de as van koopman en dominee. Maar nu is de dominee de keizer en de koopman is in geen velden of wegen te bekennen. De rekening die we van de AFM krijgen is in een jaar tijd met 100% toegenomen. Dat gaat doorwerken in ons businessmodel. We waren een private onderneming, maar komen steeds meer in het semi-publieke domein. We hebben nu 61 vormen van zelfregulering. Eind 2011 waren er 120 nieuwe wetsvoorstellen die op ons van toepassing zijn. En daar is afgelopen jaar nog wat bijgekomen. Het wordt allemaal erg duur en complex.”

Loyson voorziet dat alleen grotere en meer gespecialiseerde verzekeraars de lasten nog kunnen dragen.

Reageer op dit artikel