blog

Kruip in de huid van je concurrent

Branche 1142

Vanaf het begin van mijn liefde voor de digitale wereld, ben ik gefascineerd door de manier waarop technologie markten en organisaties kan veranderen. Het buitenbeentje in me krijgt elke keer weer een grijns (ja ik geef het eerlijk toe) van het feit dat de gevestigde orde wordt aangevallen door nieuwe manieren van denken en doen. Het gaat mij daarbij niet om de gevestigde orde die zozeer moet buigen, maar een traditionele manier van denken die in stand wordt gehouden, waardoor vaak foute systemen in leven worden gehouden.

Kruip in de huid van je concurrent
Foto: punkmedia

Ik besef ook dat veel van die nieuwkomers inmiddels zelf gevestigde orde zijn geworden en een systeem creëren dat niet veel beter of zelfs slechter is. Maar daar wil ik het graag andere keer over hebben. Ik wil het nu hebben over het ontbreken van een gevoel van urgentie bij veel mensen en organisaties.

Waan van de dag

We horen en roepen elke dag dat we in actie moeten komen vanwege de veranderende wereld/markt/consument/burger. Maar wanneer puntje bij paaltje komt dan kiezen onze hersenen voor de korte termijn, de waan van de dag, die voor nu even belangrijker is dan een verandering waarvan we weten dat die nodig is, maar ons systeem is nu eenmaal bezig met de waan van de dag, de korte termijn en dan leggen we andere prioriteiten. Tsja, die verdomde evolutie ook, ons brein dat vandaag moet overleven en waarbij de dag van morgen en overmorgen nog ver weg is. Wie dan leeft, wie dan zorgt….

Verander-expert Peter Kotter (Amerikaans bedrijfskundige en emeritus hoogleraar organisatiekunde en veranderingsmanagement aan de Harvard-universiteit) pleit al jaren om elke verandering te beginnen met het creëren van een gevoel van urgentie. Sterker nog, volgens hem is de grootste valkuil voor een organisatie om te starten met een strategie en daarna pas te gaan denken over het creëren van een gevoel van urgentie.

Ik herken dat dagelijks bij mensen. Een gevoel van urgentie wordt wel benoemd, maar laten we snel verder gaan met de volgende stap, een visie, missie of strategie ontwikkelen. Of een andere variant, we laten ons leiden door de waan van de dag en hebben helemaal geen tijd om te investeren in nadenken over morgen en overmorgen en het daarbij behorende “gevoel van urgentie”. De agenda staat al weer vol met dagelijkse beslommeringen.

Gevoel van urgentie

Zelf werd ik jaren terug geïnspireerd door het Facebook-boekje voor nieuwe medewerkers. Daarin staat de volgende tekst: “If we don’t create the thing that kills Facebook, someone else will”. En de dag dat Google plus werd gelanceerd, riep Zuckerberg zijn mensen direct bijeen om na te denken over antwoord. Zijn mensen waren al lang voorbereid op dat moment, omdat ze geleerd werd elke dag na te denken over partijen die Facebook overbodig kunnen maken.

War Room

Maar het zijn niet alleen de bekende Amerikaanse “internetgiganten” die zo denken en doen. Veel Chinese bedrijven creëren voor zichzelf ook een permanent gevoel van urgentie, je kunt immers elk moment aangevallen worden van buitenaf. Niet vreemd dus dat ze die permanente staat van paraatheid vertalen in de inrichting van een War Room die elk moment van de dag handelt om mogelijke concurrentie te pareren. Wanneer ik vraag aan organisaties of ze ook wel eens in de huid kruipen van hun concurrent, om zichzelf aan te vallen, dan kijken ze me vol verbazing aan. Is dat nodig dan?

Rampenoefening

Je bewust zijn van aanvallers van buitenaf, aanvallers die nu nog compleet onzichtbaar zijn is vooral een mentaliteitskwestie. Het is niet een keer een “rampenoefening” doen, om daarna weer over te gaan tot de orde van de dag. Nee het is een permanent gevoel van scherpte. Scherpte die er voor zorgt dat je scenario’s voor nog onzichtbare concurrenten al hebt getraind. En waarbij je misschien zelfs wel tot de conclusie bent gekomen dat die aanvaller een mogelijke samenwerkingspartner kan zijn, we zeggen niet voor niks “if you can’t beat them, join them”.

Ik zie dat permanente gevoel van paraatheid als een spel dat je scherpt maakt en houdt. Een spel dat inspiratie en energie geeft om je strategie en tactiek permanent scherp te houden en als in een cirkel, er weer voor zorgt dat je het spel beter kan spelen. Ik wens iedereen veel concurrentie toe, vooral door je zelf bedacht.

Reageer op dit artikel