blog

Een eerlijke en zinvolle evaluatie van het provisieverbod

Branche 1770

Dit jaar vindt eindelijk dan toch de evaluatie van het verbod op provisie plaats. De evaluatie zal zich richten op vier thema’s. Mijn verwachting van de uitkomst?

Een eerlijke en zinvolle evaluatie van het provisieverbod

1. Ja. Het verbod op provisie heeft tot een cultuurverandering geleid, maar zonder handhaving van het verbod is terugval te verwachten.
2. Nee. De consumenten oriënteren zich niet via het dienstverleningsdocument.
3. Ja. Er zijn aanwijzingen dat de toegang tot advies moeilijker is geworden, maar dat is niet alleen aan het verbod op provisie te wijten. Het is nog te vroeg om exacte conclusies te trekken.
4. Nee. Er zijn geen dringende redenen om het verbod op provisie uit te breiden naar schade.

Arrogantie?

Let wel. Dit is niet wat ik vind, maar wat ik verwacht dat de uitkomst van de evaluatie zal zijn. AM heeft eerder een pre-evaluatie georganiseerd. Lezers hebben daar massaal op gereageerd. Soms vol emotie. Vaak met zinvolle opmerkingen. Van al die reacties is een uitgebreide samenvatting gemaakt die een goed beeld geeft van de aandachtspunten die waard zijn om in de evaluatie te betrekken. Echter, vanuit het ministerie en de officiële stakeholders is op geen enkele wijze op deze pre-evaluatie gereageerd. Arrogantie?

We leven in een tijd waarin delen van de samenleving en de politiek elkaar niet meer verstaan. Ik zie dit ook terug bij de reacties op deze evaluatie. Partijen die klassiek oude wegen blijven bewandelen, waardoor de evaluatie bij voorbaat besmet is en de uitkomsten waarschijnlijk geen breed draagvlak zullen vinden.

Kosten onderzoek bekend maken

Wat zou kunnen helpen? Maak de kosten van het onderzoek bekend. Maak de vergoedingen van iedereen die bij dit onderzoek betrokken is, bekend. Maak de onderzoeken bekend waarbij de onderzoekers en begeleidingscommissie in de afgelopen jaren betrokken zijn geweest. Dat heet transparantie.

Wat ook zou kunnen helpen en eigenlijk de kern van de evaluatie zou moeten zijn, is de vraag of er echt redenen zijn om consumenten geen vrijheid van keuze te geven. Wat voor rampen gebeuren er wanneer we de consument de keuze geven tussen een directe honorering van het advies en bemiddeling of een transparante opslag op de premie gespreid over de looptijd van het financiële product? Uit onderzoek van de GfK blijkt dat het overgrote deel van de consumenten deze laatste variant wil. Ik heb deze voorkeur menigmaal voorgelegd aan de beslissers, maar nooit een inhoudelijke reactie gekregen. Wel geschuifel en gemompel. Waarbij als je goed luistert, je hoort dat de bedrijfstak niet te vertrouwen is en de consument zich te makkelijk voor het lapje laat houden. En dus moet er op dit punt geen vrijheid zijn.

Moed gevraagd

Politiek die zijn burgers als onmondig blijft zien en daarom keuzevrijheid onthoudt, toezichthouders die jeuk krijgen bij het woord “zelfregulering”, brancheorganisaties die banger zijn voor de leden die bij meer ruimte in de fout gaan dan vertrouwen in hun kracht om deze leden op ongepast gedrag aan te spreken. Wil er iets kunnen veranderen, dan vraagt dit moed en de wens om tot een eerlijke en zinvolle evaluatie te komen. We zullen het gaan zien.

Deze blog verscheen eerder in nummer 29 van am:magazine.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.