blog

Waar zijn de verzekeraars gebleven?

Branche 5751

Ze waren decennialang beeldbepalend. De roemruchte verzekeraars. Met spraakmakende reclamecampagnes en indrukwekkende sponsorschappen. Ze domineerden de reclameblokken en kleurden de sportuitzendingen. Hun vertrouwenwekkende logo’s waren dagelijks urenlang zichtbaar in onze huiskamers. Maar op een paar prijsvechtende platte auto- en zorgverzekeraars na als Allsecur en FBTO zien we ze nu nog maar weinig. Waar zijn ze gebleven?

Waar zijn de verzekeraars gebleven?

Aegon, NN, ASR, Delta Lloyd spendeerden vele miljoenen per jaar aan reclame en sportsponsoring. Ze creëerden zo niet alleen een hoge naamsbekendheid maar vervulden daarmee ook een belangrijke maatschappelijke rol. Ze investeerden niet alleen in topsport maar ook in een sportieve en gezonde maatschappij. De roemruchte verzekeraars van weleer zijn minder zichtbaar geworden. Ze hebben hun dure sportsponsorschappen bijna geheel afgebouwd. Hun logo’s prijken niet meer vol trots op de voetballers van Feyenoord en Ajax of op de schaats- en wielerploegen. Ze investeren nu liever in echt en relevant klantcontact. Met bewijs voerende communicatiemiddelen. Met een snelle app of met slimme digitale tools die de klant gelukkig en loyaal maken.

Rol is afgenomen

Maar wat is er gebeurd met de maatschappelijke rol van de verzekeraars? De vele tientallen miljoenen euro’s die daarin jaarlijks door verzekeraars werden geïnvesteerd zijn niet teruggekomen via de spaarzame maatschappelijke of culturele samenwerkingen. Daarin wordt slechts enkele tonnen geïnvesteerd. De rol van verzekeraars in onze samenleving is dus concreet en voelbaar afgenomen. En daarmee is ook een deel van hun bestaansrecht weggevallen.

Het blijft ijzig stil

Verzekeraars zijn echter geen koekjesfabriek. Zij hebben een belangrijke maatschappelijke rol in het leven van ons allemaal. Zij gaan over onze financiële zekerheid en over onze financieel veilige toekomst. En verzekeraars kunnen zich dus niet zomaar onttrekken aan hun maatschappelijke inzet. Die verantwoorde leidende rol zou – in deze voor velen lastige en onvoorspelbare tijd – eigenlijk moeten toenemen. Maar het blijft ijzig stil. Juist verzekeraars hebben een brede maatschappelijke taak als het gaat over zaken als financiële onkunde, groeiende ongelijkheid, opwarming klimaat, slimme steden en toekomstig vervoer. Verantwoorde verzekeraars zouden moeten willen vooroplopen in deze discussies. Zouden daarin ook flink moeten willen investeren.

We weten inmiddels dat moderne klanten zich alleen nog maar willen verbinden aan bedrijven die werken vanuit hogere doelen. Vanuit een breed gedragen purpose. Bedrijven dus die niet alleen belang hechten aan klantbelang of aandeelhouderswaarde, maar die hun volle verantwoordelijkheid nemen voor een betere en toekomstbestendige wereld.

Ga kijken op de Noordpool

Verzekeraars kijken scherp naar die veranderende wereld. En als er door klimaatverandering voorspelbaar meer storm- of waterschade kan ontstaan dan volgens de keurig ingeplande meerjarenschema’s was toegestaan, wordt de noodklok geluid. Worden de voorwaarden of de premies snel afstandelijk en klinisch aangepast. Maar DOE er samen eens iets aan. Steun projecten die werk maken van een schoner milieu. Ga kijken op de smeltende Noordpool, loop voorop in de discussie over ‘smart cities en clean transport’. Stop de vele verdwenen miljoenen van de sportsponsoring weer in nieuwe zinvolle en urgente maatschappelijke zaken. En wellicht gaan klanten dan ook weer wat meer van die kille afstandelijke verzekeraars houden. Kijk dus niet alleen naar de return on investment, maar ook iets meer naar de return on real involvement.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.