blog

Het verdriet van Tim

Branche 8959

We ritselen 35 zwembrilletjes, onderhandelen zwaar met leveranciers van spullen die wij willen veilen, vieren een Eureka-moment als twee congresorganisaties ons gratis standruimte beloven en begluren regelmatig de bankrekening en constateren dat er weer een SwimforTim poster is verkocht. Nog ruim vijf maanden te gaan en er is inmiddels meer dan € 30.000 gestort. We mogen niet ontevreden zijn, sterker nog; we zijn best een beetje opgetogen.

Het verdriet van Tim

In de jacht naar geld verdwijnt het besef waarom we dit doen soms even naar de achtergrond. Totdat er weer een whatsapp berichtje van Tim binnenkomt. We appen tegenwoordig veel meer. Waarom we het geschreven boven het gesproken woord verkiezen laat zich raden. Tim kan vandaag niet naar kantoor komen, staat in zijn bericht. Hij was het vast van plan maar is deze ochtend tegen zichzelf aan gelopen. Via ons twitteraccount @swimfortim zag hij een filmpje over ALS en van dit ene filmpje wandelde hij via Youtube naar een andere ervaring van een lotgenoot. De man met de hamer tikte Tim ongenadig op zijn kale hoofd. Hij zag zijn voorland in confronterende animaties op het scherm verschijnen en dat kwam binnen. Zeker nu het rap slechter gaat. Tim probeerde er een paar uur later met een kwinkslag nog een positieve draai aan te geven. De bijbehorende foto met verfrommelde zakdoeken in onze whatsapp groep liet een schrijnend randje achter op ons gevoel.

Tim kan zijn ALS niet parkeren zoals wij soms doen. Bij hem is het besef dat zijn lijf hem elke dag een beetje meer in de steek laat genadeloos aanwezig. Elk uur, elke minuut, elke seconde van de dag.

Griep
Op kantoor heeft zich de afgelopen weken, net als in de rest van Nederland, een griepepidemie voor gedaan. We blijven een paar dagen thuis, lopen een week met een druipneus en de misère is voorbij. Tim werd ook verkouden. De gevolgen zijn voor hem echter onomkeerbaar. Hij verloor enkele kilo’s, zijn benen zijn in omvang geslonken, zijn spraak is hem bijna geheel afgenomen en zijn conditie gaat door een diep dal. We zien Tim nog maar sporadisch in Nieuwegein. Hoe graag hij ook wil, hij krijgt het simpelweg niet voor elkaar. Hij mist ons en wij missen hem. Ik pleng ‘s avonds een traan als we elkaar spreken via de digitale snelweg. Het verdriet dat Tim ervaart voel ik door mijn telefoon sijpelen. Hoe positief Tim ook is en hoe zwart de galgenhumor soms kan zijn, het is een onmenselijk dilemma waar Tim voor staat. Tim mag niet verder afvallen en daarom moet hij eten, maar eten is nu net hetgeen dat steeds moeilijker gaat. Vijf maanden geleden konden we ons niet voorstellen dat die ogenschijnlijk blakend gezonde vent getroffen is door ALS en nu is Tim al zo ver dat hij moet overwegen een permanente sonde te laten plaatsen die de voeding van zijn lijf overneemt. Zo glijdt het leven gestaag uit zijn handen. Niet alleen zijn fysieke gesteldheid maar ook het sociale leven valt als los zand tussen zijn vingers door. Het is een rauwe constatering.

Lotgenoten
Naast Tim zijn er 1499 lotgenoten in Nederland die dezelfde weg bewandelen. De een iets sneller dan de ander; allen stevenen echter snoeihard af op het einde van die doodlopende weg. Wetenschappers zijn een flink eind maar niet ver genoeg. Elke donatie brengt ze een stap dichterbij de oplossing voor ALS. Helpt u hen mee? Doneer.

Dit keer speciale dank aan Quion, Tim’s voormalige werkgever die ook een flinke donatie heeft gedaan.

Lees hier de eerdere blogs van Swim for Tim

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.