blog

Wanneer wordt het Verbond nu eens echt gevaarlijk?

Branche

“Mager” en: “Dat moet echt beter!” Snoeiharde uitspraken van de altijd zo ingehouden Ron van Kesteren, directeur Keurmerk Klantgericht Verzekeren. Het betreft dit keer de teleurstellende conclusies over de door hem onderzochte reisverzekeringen: “Geen heldere communicatie over de dekking! Niet volledig en niet begrijpelijk!” De keurmerkhouders krijgen nét een zesje en dat had volgens een boze Van Kesteren inmiddels toch zeker een 8 moeten zijn. “Waarom gaan de beloofde verbeteringen allemaal zo traag?”

Wanneer wordt het Verbond nu eens echt gevaarlijk?

In opdracht van het Verbond houdt de Stichting Toetsing Verzekeraars verplichte zelfreguleringstoetsen. Maar dat is zelfassessment op basis van de eigen gedragscode: een wassen neus als het geen pijn doet, als de individuele beoordelingscijfers niet publiek worden. Dat blijft oppervlakkige windowdressing als niet veel strenger en écht onafhankelijk wordt onderzocht, geadviseerd en gehandhaafd. Want dát is blijkbaar nodig om verzekeraars in beweging te houden. Er zijn 132 verzekeraars lid van het Verbond. Daarvan hebben er slechts 44 een keurmerk klantgericht verzekeren. En die beperkte groep haalt op basis van eigen zelfonderzoek dan een magere voldoende.

Het Verbond van Verzekeraars is ten diepste doordrongen van de noodzaak om dit verbeterproces te versnellen. De frustratie groeit, de toon wordt harder, het geduld met de aangesloten leden raakt op. Het altijd zo gesloten bastion van verzekeraars vertoont scheurtjes in loyaliteit en volgzaamheid. Het Verbond wil door. Het is zomer 2015! Zes jaar na het instellen van de Stichting Toetsing Verzekeraars dus. Maar óók zeven jaar na de crisis. De verzekerings- directeuren willen juist weer terug naar normaal. Willen weer gewoon verzekeringen kunnen verkopen. Hebben het helemaal gehad met al die nietszeggende keurmerken en tijdrovende onderzoeken. Met het in hun beleving overdreven toezicht, de belerende inspraak en de veel te beperkende regelgeving. En zo ontstaat er langzaam maar zeker een spagaat tussen de mooie beloften en de afnemende urgentie, tussen de afgedwongen afspraken uit het verleden en de minder dwingende praktijk van nu.

Zo komt het Verbond in de schizofrene situatie dat het voor het eerst in gevecht geraakt met zijn eigen leden. Voor het eerst niet meer ‘his masters voice’ wil zijn. Maar veel liever de rebellerende actiegroep, die de eigen leden hard en genadeloos aan de schandpaal wil nagelen omdat die momenteel aantoonbaar minder doorzettingsvermogen in verbeterkracht tonen. Die veranderende rolopvatting is voelbaar tot op het Binnenhof. Daar groeit de waardering voor het zelfkritisch activistische Verbond ten koste van de weer als arrogant ervaren individuele verzekeraars. Daar volgen ze belangstellend het ongelijke gevecht van de actieleiders Richard Weurding en Ron van Kesteren tegen de gevestigde verzekeringsmacht, tegen de eigen broodheren dus ook.

De financiële woordvoerders gniffelen nog steeds over de grootste lobbyblunder ooit. Tijdens de kabinetsformatie van 2012 moest het Verbond in directe opdracht van de hogere bazen opeens hard lobbyen tegen de ‘mogelijke’ verhoging van de assurantiebelasting. “Assurantiebelasting? Nog nooit van gehoord, nooit aan gedacht, maar verdraaid: wat een goed idee!” zo bedachten de Kamerleden die nog een gat van 1 miljard moesten dichten vanwege het wegvallen van de forensentax. Het Verbond is de afgelopen jaren echter zelfbewuster geworden. Onafhanke-
lijker. En mogelijk ook gevaarlijker! Laten we hopen dat Richard en Ron de rug nu wél recht kunnen houden…

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.