blog

NEE!

Branche

Ik begin met studeren. PE plus. Een raar gevoel in mijn buik ontstaat. Onrust, onzekerheid. “Wat als ik dit niet haal?” Een proefexamen. Gezakt. “Shit, mijn bedrijf, mijn inkomen. Mijn gezin.” Meer studeren, meer tijd. Het gevoel in mijn buik wordt sterker. Wordt boosheid. “Belachelijk dat ik mij op deze manier moet bewijzen en dat mijn toekomst hier van af hangt!” De boosheid verbergt verdriet, angst. Ik slaap slecht, pieker.

NEE!

Examen. Gezakt, terwijl ik dacht dat ik het gehaald had. Er knapt iets van binnen. Ik ben van slag. Boos, verdrietig. “Ik wil dit niet. Ik kan dit niet opbrengen. NEE!” Toch ga ik door. Dwars tegen mijn gevoel in. Opnieuw examen. Geslaagd. Maar ik ben niet blij. Nóg twee te gaan. En over twee jaar weer alles opnieuw.

Wat is die NEE? De NEE van een grens die overschreden wordt. Mijn grens. Tot hier en niet verder. Maar wat doe ik ermee? Druk ik het weg, stap ik er overheen door het (zoals ik vaak doe) vanuit mijn hoofd goed te praten luister ik naar mijn gevoel en doe ik wat voor mij nodig is? Voor mijn gezondheid misschien wel.

20 jaar adviseur. Destijds opgeleid, tussentijds bijgeschoold, altijd permanente educatie gevolgd. Dagelijks bezig met klanten. Nog is het niet genoeg. Weer moet ik me bewijzen.

NEE!

De grens is bereikt. Vakmensen opnieuw examen laten doen met als consequentie van niet halen: einde beroepsuitoefening, einde baan of einde bedrijf is te gek voor woorden. Ongekend. En dat iedere drie jaar. Permanente educatie prima, examens met consequenties, bizar!

Jarenlang heb ik gedaan wat er van me gevraagd en geëist werd. Ook nu was ik begonnen. Dwars tegen al mijn gevoel in. Ongezond.

Als adviseurs is ons regelmatig verweten dat we ons als schaapjes naar de slachtbank laten lijden. Als het zo doorgaat, vallen volgend jaar de eerste ‘doden’.
Tijd om een streep te trekken. Als u voelt wat ik voel, herkent wat ik beschrijf en durft te luisteren naar wat er vanbinnen bij u gebeurt, dan is hier en nu de grens bereikt. Klaar dat politici met ons sollen en extra eisen blijven stellen. Klaar dat wij lijdzaam volgen. Tijd om ons hoofd uit te schakelen, te luisteren naar ons hart en te doen wat nodig is: NEE zeggen.

Hoe?
Wat doe je als je bij een grens komt waar je niet overheen kunt? Als iets of iemand je tegenhoudt? Niets. Je kunt immers niet verder. Wat doe je als iemand bij jou naar binnen wil, jouw grens overschrijdt terwijl jij dat niet wilt? NEE zeggen. Krachtig. En laten voelen en zien dat het een echte NEE is.

Dus wat is nodig? En bij deze vraag ik uw hulp en die van onze belangenorganisaties: NEE zeggen en niets doen. Geen examen. 300.000 van de 390.000 examens zijn nog niet gedaan. Wat als dat zo blijft?

Neem die gedachte eens mee voordat u uw eigen grens overschrijdt.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.