blog

UIT DE ARENA. Wilt u dat Dijsselbloem luistert?

Branche

Wij ontvingen veel reacties en suggesties op het eerste blog in deze serie. Onder meer over ‘de grote anti-intermediair’ Dijsselbloem. Die luistert niet en laat het intermediair in de kou staan. Wij pakken ‘m op.

UIT DE ARENA. Wilt u dat Dijsselbloem luistert?

Stel: u bent intermediair en u heeft last van regelgeving vanuit het Ministerie van Financiën. Bijvoorbeeld regelgeving die u verplicht om iedere drie jaar opnieuw uw vakbekwaamheid aan te tonen. Daar bent u boos over en u vindt (terecht!) dat het Ministerie daar iets aan moet doen.
Maar u weet ook dat de positie van het intermediair maar een heel klein onderdeel is van de agenda van het MinFin. Daar spelen nog veel meer dossiers. Denk bijvoorbeeld aan ‘Grexit’, de ECB die overgaat tot ‘Quantitative Easing’ en de hoogste staatsschuld per Nederlander ooit.
Hoe kunt u er tussen al dat geweld voor zorgen dat de Minister tijd maakt om (ook) naar u te luisteren?

‘Laat maar, de Minister luistert toch niet!’
Dat klopt, en dat is logisch. De Minister is op bestuurlijk niveau de baas, dus die bemoeit zich nauwelijks met wat er op ambtelijk niveau gebeurt. Laat staan dat hij dossiers tot in detail bestudeert. Dat kan natuurlijk ook niet met zo’n overvolle agenda. Wetsvoorstellen worden voorbereid en uitgewerkt door de ambtelijke organisatie. Het resultaat krijgt de Minister op een presenteerblaadje, om dat vervolgens uit te venten richting media en Tweede Kamer.

De Minister zelf heeft weinig weet van de inhoud, dus staat ook niet open voor input uit de markt. Hooguit checkt hij of zijn ambtenaren input uit de markt hebben gevraagd, bijvoorbeeld in de vorm van een consultatie. De enige keer dat de Minister luistert naar wat de markt vindt, is als hij via de media of de Kamer op het matje wordt geroepen. Dan moet hij publiekelijk het beleid van zijn Ministerie verdedigen en dat betekent vasthouden aan de ingezette koers. Doet hij dat niet? Dan geeft hij publiekelijk toe dat hij fout zat. En dat heeft consequenties voor zijn positie en geloofwaardigheid. Dus gaan de hakken in het zand.
Zoals hier. En hier. Pats! Zo werkt politiek.

Hoe dan wel?
Invloed uitoefenen op beleid doe je niet via de Minister of de Tweede Kamer, dat doe je in de fase die daaraan vooraf gaat. Als het dossier nog op het bureau van zijn ambtenaren ligt. Onze beleidsmakers realiseren zich terdege dat ze ver van de praktijk af staan. Daarom schrijven ze doorlopend consultaties uit om hun ideeën te toetsen. Dat is een beproefde manier om de samenleving (waaronder het intermediair!) te vragen om input voor nieuwe wetten en regels. En daar zit ook meteen de crux: want vanuit het intermediaire kamp wordt er nauwelijks op dit soort consultaties gereageerd. Zonde! Want dat betekent dat ambtenaren aan de slag gaan, terwijl ze geen weet hebben van uw positie.

Wilt u dat Dijsselbloem luistert?
Dan moet u zorgen dat het ambtelijk apparaat naar u luistert. Dat doet u door inhoudelijk te reageren op consultaties. Maar dat heeft alleen zin als uw reactie ook wordt onderbouwd met bewijs. Bijvoorbeeld via wetenschappelijk onderzoek of een deskundigenrapport.

Dat vereist (centrale) regie en budget. Zolang het intermediair niet in staat is om dát te organiseren wordt u af en toe gehoord als u hard genoeg roept. Maar dat betekent helaas niet dat er in Den Haag ook daadwerkelijk naar u wordt geluisterd. Zeker niet door Dijsselbloem.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.