blog

Moeten banners in de ban?

Branche

“Marketingvergoedingen niet toegestaan onder provisieverbod.” Zo luidt de kop van een onlangs door de AFM gepubliceerd bericht. De openingszin van het bericht is iets genuanceerder: 

Moeten banners in de ban?

“Marketingvergoedingen die als provisie zijn aan te merken, zijn niet toegestaan.”

Bij verzekeringen moet ‘provisie’ in dit verband worden opgevat als een door een verzekeraar aan een verzekeringstussenpersoon betaalde vergoeding. Logisch, want rechtstreeks betalende klanten betalen geen marketingvergoedingen. Die betalen enkel voor advies- en bemiddelingswerkzaamheden. En als een marketingvergoeding wordt betaald door een partij die geen financiële onderneming is en geen financiële producten voert, heeft de AFM daarover niets te vertellen.

De tweede zin van het AFM-bericht luidt: “Dit geldt voor zowel het provisieverbod voor beleggingsondernemingen als voor het provisieverbod voor financiële dienstverleners.” Waar het om verzekeringen gaat, geldt het verbod om een marketingvergoeding te betalen en te ontvangen dus enkel voor betalingsbeschermers, overlijdensrisicoverzekeringen, individuele arbeidsongeschiktheidsverzekeringen, uitvaartverzekeringen en als complex product aan te merken levensverzekeringen. Dat zijn immers de producten die onder het provisieverbod vallen.

Waarom het verbod niet zou gelden voor producten waarvoor er geen provisieverbod is, is mij niet duidelijk. Is de door de AFM aangevoerde reden dat het betalen van een marketingvergoeding een economische afhankelijkheid creëert, die kan leiden tot een beïnvloeding van de assortimentskeuze, in dat geval niet aan de orde?

De AFM komt ook met een voorbeeld: als een aanbieder een verzekeringstussenpersoon betaalt voor een productbanner op diens website en deze in dat product bemiddelt, dan is er sprake van een verboden  marketingvergoeding. Dit gaat in elk geval niet op als de verzekeringstussenpersoon niet objectief adviseert en enkel in het betreffende product bemiddelt. Dan kán hij immers niet in zijn keuze worden beïnvloed.

Afsluitprovisie?
Kennelijk ziet de AFM de in dit geval te betalen vergoeding als een vorm van afsluitprovisie. Dat is volgens de Bgfo-definitie de beloning of vergoeding, in welke vorm dan ook, die een aanbieder betaalt ter gelegenheid van de totstandkoming van een overeenkomst inzake een betalingsbeschermer, een complex product, een schadeverzekering of een uitvaartverzekering. Dat de overlijdensrisicoverzekering in deze opsomming niet voorkomt, laat ik even buiten beschouwing.

Geen recht van spreken
Waar het in dit geval om gaat is de passage ‘ter gelegenheid van de totstandkoming van een overeenkomst’. Op grond daarvan kan het AFM-verbod alleen gelden bij een transactiegerelateerde marketingvergoeding. Is er sprake van een vaste ‘banner’-vergoeding per maand of per jaar, ongeacht het aantal en de soort afgesloten verzekeringen, dan heeft de AFM geen recht van spreken.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.