blog

Het moet niet gekker worden?

Branche

Op de tweede werkdag van dit jaar berichtte deze website over een recente uitspraak van Kifid. De kop van het artikel verraadt de conclusie van het klachteninstituut: “Intermediair draait op voor schade door onverzekerd rijden”.

Het moet niet gekker worden?

Ik zal de uitspraak hier niet samenvatten: lees het AMweb-artikel en/of de gehele Kifid-uitspraak.
Eén weekend verder is het bericht meer dan 10.000 keer gelezen en zijn er 35 reacties bij het bericht geplaatst. Die reacties geven blijk van een nogal gemankeerde kijk op eigen beroep en functie, in elk geval bij enkele tientallen financiële dienstverleners. Termen als “waanzin”, “dwaling” en “wereldvreemd” vliegen voorbij. Er wordt verzucht dat je als tussenpersoon kennelijk je klant moet waarschuwen: “het moet niet gekker worden…”. De meest sprekende is van ene Victor: “Intermediairs lijken wel de hoeders van hun klanten”.

Zorgplicht
Beste Victor, dat lijkt niet alleen zo. Dat is zo!!! “Van een redelijk bekwaam en redelijk handelend assurantietussenpersoon mag worden verwacht, dat deze waakt voor de belangen van de verzekeringnemers bij de tot zijn portefeuille behorende verzekeringen.” En van een professional zou eveneens verwacht mogen worden dat hij/zij deze basisregel van de zorgplicht kent.

Sinds 1 januari 2014 is zorgplicht ook een expliciet onderdeel van de Wet op het financieel toezicht (artikel 4:24a Wft). Zij bestaat uit drie basisregels voor een financiële dienstverlener:
• neem op zorgvuldige wijze de belangen van de consument in acht;
• áls je adviseert, handel dan in het belang van de consument;
• onthoud je van handelen of nalaten dat kennelijk nadelige gevolgen voor de consument veroorzaakt of kan veroorzaken.

Alle drie de regels klinken alleszins redelijk. Het betekent wel dat de financiële dienstverlener te allen tijde op een zorgvuldige wijze moet omgaan met de belangen van de klant. Dus ook als een klant afscheid neemt, of laks is, of vervelend is, of weinig medewerking verleent, noem maar op. De assurantietussenpersoon waakt ondanks alles over de belangen van de klant. Is dus een hoeder van diens belangen. Kan niet volstaan met domweg uitvoering geven aan opdrachten of, zoals de geschillencommissie van Kifid het uitdrukt, “enkel en alleen als doorgeefluik fungeren”.

Aanvraagformulier
Wie al langer de vonnissen volgt van Nederlandse rechters over de zorgplicht van assurantietussenpersonen, kijkt van de Kifid-uitspraak niet vreemd op. In 2010 werd een tussenpersoon al eens tot schadevergoeding veroordeeld na het niet (tijdig) opsturen van een aanvraagformulier door de klant. Ook deze intermediair had expliciet moeten wijzen op de gevolgen van het beëindigen van de lopende autoverzekering en het niet opsturen van het aanvraagformulier naar de nieuwe verzekeraar.

Bestaansrecht
Het is 2014 en de assurantietussenpersoon/financiële dienstverlener is dus geen polisverkoper of doorgeefluik (meer). Hij/zij is de adviseur én belangenbehartiger van de klant. Da’s een mooi beroep, maar wel één met een belangrijke verantwoordelijkheid. Klanten die een specialist inschakelen om te waken over hun verzekeringsbelangen mogen in hoge mate vertrouwen op diens handelen of nalaten. Financiële dienstverleners moeten daar niet over klagen, maar juist vurig wensen dat klanten hier nog lang op vertrouwen. Dat is namelijk hun bestaansrecht.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.