nieuws

NRC en FD interviewen Femke de Vries van de AFM: ‘We hebben per definitie te weinig capaciteit’

Archief 7618

FD en NRC presenteren vandaag interviews met de opvolgster van Theodor Kockelkoren bij de AFM: Femke de Vries. Ze praat over vertrouwen en over de onmogelijkheid om alles te controleren. “We hebben immers per definitie te weinig capaciteit”. Maar ze wil wel individuele verzekeraars publiekelijk kunnen aanspreken op hun gedrag.

NRC en FD interviewen Femke de Vries van de AFM: ‘We hebben per definitie te weinig capaciteit’

Femke de Vries is sinds 1 oktober bestuurslid bij de AFM. Ze zegt in NRC Handelsblad: “Het is misschien een dooddoener, maar toezicht is nooit een 100 procent-controle. Een toezichthouder heeft per definitie te weinig capaciteit en te veel risico’s om op toe te zien. Dat is de story of our life. Wij sturen de minister elk jaar een lijstje met wensen voor wetgeving. We willen opener kunnen zijn over toezichtresultaten. Wij zijn nu gebonden aan een geheimhoudingsplicht. Ik mag niks zeggen over individuele instellingen. Alleen over de sector als geheel. Maar het is goed om te laten zien hoe bijvoorbeeld een individuele bank het doet als het gaat om hypotheekadvies geven.”

Ze wil echter niet spreken over ‘naming and shaming’. Ze zegt: “Dat is de negatieve insteek. Je kunt ook zeggen: het stimuleert om niet onderaan het lijstje te eindigen. Er kan ook een soort faming-effect van uitgaan.”

Ander woord
In het FD wordt haar gevraagd of ze een ander woord heeft voor toezichthouder. Ze antwoordt: “Marktmeester, wordt wel eens gezegd. Maar het woord scheidsrechter spreekt mij wel aan. Ook een toezichthouder moet de wedstrijd lezen. Er is geen spoorboekje. Hier voordeel geven. Daar een gele kaart. Het hangt heel erg af van het spelbeeld. Zo hangt toezicht af van maatschappelijke ontwikkelingen. Het is niet statisch. Veel wetten bieden ruimte voor interpretatie. Dat komt doordat we als maatschappij ook in beweging zijn en nu bijvoorbeeld heel anders kijken naar producten met hoge kosten, zoals koopsompolissen.”

Naming&shaming
Ze is voor meer openheid, ook binnen de AFM. In NRC: “Ik denk dat toezichthouders wel wat minder terughoudend mogen zijn met informatie over hun eigen functioneren. Bij elke toezichthouder gaat weleens wat mis. Daar moet je niet geheimzinnig over doen. Als je uitleg geeft over het hoe en waarom, kan dat bijdragen aan het vertrouwen in plaats van dat er afbreuk is.”

Kritiek
Over alle kritiek die de toezichthouder krijgt, zegt ze tegen NRC: „Kritiek hoort erbij in het toezicht. Maar ik denk ook weleens: hoe zit het met al die dingen die wel goed gaan? De focus ligt vaak op de incidenten. Die ene keer dat je in de schijnwerpers komt, is als het misgaat. Dat is lastig. Dan ontstaat het beeld: kijk nou, ze zitten daar toch te knoeien bij de toezichthouder. Maar ik mag niet zeggen: deze verzekeraar was iets onverstandigs van plan en daar hebben wij mooi een stokje voor gestoken.”

Onderschatting
En, in NRC: “Ik denk wel dat de kritiek soms een onderschatting is van de complexiteit van toezicht houden. En een overschatting van wat wij kunnen. De AFM houdt toezicht op bijna 10.000 bedrijven. Er werken hier 600 mensen. Vandaar dat we ook veel meer datagedreven toezicht gaan houden. Computers die een deel van het denkwerk doen. Toezicht kan nooit incidenten voorkomen. Maar het moet wel patronen herkennen.”

Onbetaalbaar
Voor het aantrekken van hele specialistische kennis zou overigens de beloning weleens een belemmering kunnen zijn, denkt De Vries: “Accountants die al een hele carrière achter de rug hebben bij een grote firma, zijn onbetaalbaar voor ons.”

De Vries werkte eerder bij DNB.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.