nieuws

DNB-toezichthouder Femke de Vries: ‘We moeten niet naïef zijn’

Archief

Waar een grote zak geld staat en medewerkers bepaalde vrijheden genieten, daar kan het goed fout gaan. Daar moeten we niet naïef in zijn, zegt Femke de Vries, directeur van de toezichtexpertisecentra van De Nederlandsche Bank in een interview met am dat vandaag verschijnt. Haar teams richten zich onder andere op de beïnvloeding van gedrag en cultuur. “Er wordt verwacht dat wij de volgende crisis voorkomen”.

DNB-toezichthouder Femke de Vries: ‘We moeten niet naïef zijn’

Het toezicht van DNB ging in 2011 op de schop. Er kwamen toezichtexpertisecentra die dwars over de traditionele pijlers van verzekeraars, pensioenfondsen en banken heen, op een andere manier onderzoek gingen doen. Femke de Vries mocht de nieuwe tak aansturen. “Het was belangrijk om specialisten in ons toezicht een grotere rol te geven. Zij versterken onze informatiebasis door diepgravende toezichtonderzoeken bij instellingen te doen en voeren thematisch onderzoek uit bij reeksen van ondernemingen, zoals recent naar corruptie. Het is niet zo dat wij vroeger alleen naar de cijfers keken, maar er is wel sprake van een accentverlegging. In plaats van achteraf conclusies te trekken uit de financiële resultaten, proberen we nu ook vooruit te blikken aan de hand van niet-financiële factoren. We willen problemen opsporen, voordat we ze in cijfers terugzien. Met gegevens over gedrag en cultuur en over bedrijfsmodellen en besluitvormingsprocessen proberen we om vooruit te kijken.”

Laten verzekeraars die bemoeienis toe?
“Ja, het wordt geaccepteerd en er is herkenning. Het levert bewustzijn op. Het helpt gewoon als iemand met een frisse blik van buiten meekijkt. Je zit in zo’n raad van bestuur nou eenmaal met elkaar in een bepaalde dynamiek, in een bepaald patroon.”

Is HDI Gerling bij zo’n onderzoek gesnapt?
“Nee, zij zijn op basis van enkele signalen meegenomen in een thema-onderzoek naar corruptie, toen zijn er meer feiten boven komen drijven. Maar het had gekund, gezien de specifieke samenstelling van het bestuur. Soms leidt onderzoek meteen tot maatregelen in de personele sfeer. Stel, wij vinden sterke onevenwichtigheden in een bestuur van een verzekeraar. Dat kunnen we bespreken met de raad van commissarissen en dat kan leiden tot wisselingen in dat bestuur. Maar dat hoeft niet altijd de oplossing te zijn, ondernemingen kunnen ook meer tegenspraak organiseren bijvoorbeeld.”

Maar zijn er dan bedrijven waar corruptie als acceptabel wordt gezien?
“Ik onderscheid twee categorieën in de manier waarop corruptie een kans krijgt. Het kan min of meer sluipenderwijs ontstaan. Zo van: ‘ik werk hier heel hard, mag ik dan misschien ook mee-eten uit de ruif?’ Zoiets kan uitgroeien tot een subcultuur in een bepaald bedrijfsonderdeel, zoals bijvoorbeeld in de vastgoedsector meermaals is gebeurd. Een andere categorie corruptie wordt minder goed herkend. Doordat bijvoorbeeld een bepaald bedrijfsonderdeel met ingehuurde mensen werkt waar een onderneming zelf te weinig zicht op heeft of houdt.”

En ordinair zakkenvullen, is dat ook een categorie?
“Ook. We moeten niet doen alsof het niet bestaat. Daar moeten we niet naïef in zijn. Denk aan de Liboraffaire of de vastgoedfraude. Ergens waar een grote zak geld staat en waar een bepaalde graad van vrijheid is, daar kan het fout gaan. Verzekeraars moeten dat meenemen in hun risicomanagement en bij het minste signaal optreden. De mensen aan het roer, die moeten dat doorleven. Dat is weer die toon aan de top. Ik heb een goed voorbeeld gezien waarbij een bestuurder na een incident een emotionele brief naar alle werknemers stuurde. Zoiets werkt. Een moreel appel en zero tolerance, dat is de juiste aanpak wat mij betreft.”

Het hele verhaal met Femke de Vries staat in am nummer zes dat vandaag verschijnt.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.