nieuws

Film brengt Duitse verzekeringsbranche in verlegenheid

Archief

Na de recente schandalen over snoepreizen met verzekeringsagenten van onder meer Hamburg-Mannheimer en Wüstenrot krijgt het imago van de Duitse verzekeringsbranche een nieuwe knauw. Filmmaker Klaus Stern heeft een documentaire gemaakt over de opkomst en val van Mehmet Göker en zijn verkooporganisatie MEG. De film met de titel ‘Versicherungsvertreter’ zal in Duitse bioscopen te zien zijn.

Film brengt Duitse verzekeringsbranche in verlegenheid

Mehmet Göker startte in 2003 als 23-jarige met assurantiebemiddeling onder de naam MEG, wat staat voor Menschlich, Ehrlich, Gut! Het bedrijf ging zich toeleggen op ziektekostenverzekeringen, waarvoor Duitse verzekeraars relatief hoge afsluitprovisies (tot 14 keer de maandpremie) betaalden. Onder die verzekeraars zijn AXA, Inter, Bayerische Beamtenkrankenkassen, Union, Central en Allianz. In het eerste jaar realiseerde Göker al een omzet van € 800.000, om dat vervolgens in vijf jaar tijd uit te bouwen tot een omzet van € 63 mln. Het personeelsbestand groeide in die jaren razendsnel mee tot meer dan duizend.
In 2009 volgde echter het faillissement van het MEG-concern. Tegen Göker volgden aanklachten wegens fraude, belastingontduiking, intimidatie en laster.
De film 'Versicherungsvertreter' geeft een inkijk in de management- en levensstijl van Göker, met onder meer Ferrari's, luxe winkelen bij Armani en Gucci in New York en uitbundige feesten voor goed verkopende medewerkers.
Het echec met MEG heeft tot beperkingen in de provisiebeloning geleid. Afsluitprovisies zijn tot maximaal negen maandpremies beperkt en de verdientermijn is verlengd van twee naar vijf jaar.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.