nieuws

Kritiek Vereniging Eigen Huis op sparen via levensverzekering

Archief

 

De Vereniging Eigen Huis heeft scherpe kritiek geuit op verzekeraars en banken die onvoldoende informatie zouden verstrekken over onder meer het rendement en de (hoge) kosten op spaar- en beleggingsprodukten.
In het maandblad De Woonconsument constateert ‘Eigen Huis’ dat de gemiddelde consument niet in staat wordt gesteld een keuze uit de veelheid van (verzekerd) spaar- en beleggingsprodukten te maken. Volgens directeur drs H.J. van Herwijnen zijn folders en de in het verleden gemaakte rendementen schitterend. “Bijna net zo mooi als de gebouwen waarin deze financiële instellingen huizen”, aldus Van Herwijnen.
Vereniging Eigen Huis vindt, dat verzekeraars “er een potje van maken” omdat niet of nauwelijks wordt aangegeven welk deel van de premie wordt belegd en hoeveel kosten in mindering worden gebracht. “Er blijkt nogal wat aan de strijkstok te blijven hangen. Het wordt dus hoog tijd dat daar eens duidelijke afspraken over worden gemaakt”, aldus Van Herwijnen.
Zijn vereniging heeft de Nederlandse Vereniging van Levensverzekeraars (NVL) een brief gestuurd, waarin wordt aangedrongen op richtlijnen en normen voor een juiste en volledige voorlichting en op duidelijkheid over te verrekenen kosten en gebruikte rekenmethoden.
‘Vette provisies’
Het sparen en beleggen via een levensverzekering is volgens de woonconsumentenorganisatie een alternatief van het banksparen dat niet altijd in het voordeel is van de consument. Verleid met hoge rendementen uit het verleden en de mogelijkheid om te profiteren van een fikse belastingvrijstelling sluiten consumenten een spaar- of beleggingsverzekering zonder zich te realiseren dat zij voor 15 jaar of langer aan het verzekeringscontract zijn gebonden en doorgaans veel kosten moeten betalen, aldus Vereniging Eigen Huis.
Die kosten schat de vereniging op gemiddeld 5% van het gegarandeerde kapitaal en zijn deels het gevolg van de “vette provisies” die aan deze produkten zouden zijn verbonden. ‘Eigen Huis’vindt het dan ook niet verwonderlijk, dat financiële adviesbureaus en assurantiekantoren erg actief zijn op de spaar- en beleggingsmarkt. Dat de consument min of meer aan deze aanbieders is overgeleverd, staat volgens de woonconsumentenorganisatie buiten kijf, want óók met verzekeringskennis zou het vrijwel onmogelijk zijn alle spaarprodukten te doorgronden. Hoe ingewikkelder het produkt, hoe gemakkelijker de consument is te bedotten, meent de vereniging. Onder meer wijst zij daarbij op de rendementen (uit het verleden) die de consument worden voorgehouden. “De consument kan die niet zonder meer toepassen op de netto premie. In sommige gevallen wordt hij daarmee ronduit genept.”
Steekproef
Sparen via een levensverzekering zou daarom alleen aantrekkelijk zijn als er geen andere mogelijkheden zijn tot belastingvrij sparen, stelt de vereniging. In dat geval moeten de fiscale vrijstellingen van in totaal f 220.000 per persoon nog niet (volledig) zijn benut door bijvoorbeeld een spaar- of levenhypotheek.
Uit een steekproef onder negen aanbieders (ABN Amro, Amersfoortse, Amev, Centraal Beheer, FBTO, Nationaal Spaarfonds, NN, Postbank, en Robeco) kwam naar voren dat FBTO en Robeco als enige geen kosten in mindering brengen op het rendement. “Het bruto rendement is bij die instellingen gelijk aan het netto rendement”, aldus Vereniging Eigen Huis. FBTO biedt echter geen garantiekapitaal. Centraal Beheer en De Amersfoortse doen dat wel, evenals de Postbank en het Nationaal Spaarfonds, spaarkasdochter van Delta Lloyd. Beide laatstgenoemde aanbieders brengen daarentegen meer kosten in rekening, evenals Nationale-Nederlanden en Amev.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.