nieuws

Verbond doet openingsbod: nog acht jaar doorlopende provisie

Archief

Grote problemen

De brancheorganisaties voor het intermediair vinden een beperkte periode van eerbiedigende werking alleen dan te rechtvaardigen wanneer de consument risico loopt. "Bij reeds gesloten producten is er echter geen risico op misselling: het contract loopt immers al."
 
Het trio wil contracten op natuurlijke wijze laten uitfaseren. Versnelling van dat proces, via een overgangstermijn van drie tot maximaal acht jaar, achten zij voor veel kantoren desastreus. "Veel ingrijpende maatregelen zijn en worden getroffen met grote impact voor de praktijk van het intermediair", zo verklaren Adfiz, OVFD en CFD. "Het voorgestelde provisieverbod per 1 januari 2013 grijpt diep in op de bedrijfsvoering van veel kantoren. Het mag niet zo zijn dat kantoren in grote problemen komen door het versneld afbouwen van de doorlopende provisie op reeds bestaande contracten."
 
Klantbelang
Het Verbond van Verzekeraars heeft ook gekeken naar de mogelijkheid om na 1 januari 2013 helemaal geen provisie – ook geen doorlopende provisie – meer uit te keren. Maar de knop in één keer om, is geen goede optie. "Simpelweg omdat de markt dat niet aankan." De klant zou daar evenmin bij gebaat zijn. "Denkt u bijvoorbeeld aan alle polissen die dan uit de fiscale bandbreedte lopen."
 
Adfiz, OVFD en CFD denken op hun beurt ook aan de klant: "Er moet ruimte zijn voor kantoren om de omslag naar de nieuwe wereld te maken, zodat de klant de beschikking blijft houden over een fijnmazig netwerk van zo veel mogelijk zelfstandig intermediairs."
 
"De adviesbehoefte wordt eerder groter dan minder", onderkent ook De Boer. "Voor alle duidelijkheid: advies houdt naar de mening van het Verbond een zeer belangrijke maatschappelijke rol, ook in de toekomst. Laat dat gezegd zijn!"
 
Juridische stappen
De koepels wijzen De Boer en consorten er desondanks nadrukkelijk op dat "contracten civielrechtelijk dienen te worden nagekomen". De belangenorganisaties vragen zich af "of de overheid via wetgeving reeds lopende contracten tussen twee privaatrechtelijke partijen mag doen ontbinden". Ze zeggen zich te beraden over juridische stappen wanneer aanbieders eenzijdig de gemaakte afspraken niet nakomen.
 
In hun gezamenlijke verklaring zeggen de drie koepels dat "elk kantoor zijn eigen tempo kent bij de overgang van lopende provisie naar fee". Om de 'cashflow' in stand te houden heeft het ene kantoor veel tijd nodig en het andere weinig. Een afgebakende termijn geeft het trio niet. "Het is niet te bepalen welke termijn voor een individueel financieel dienstverlener redelijk is."
 
Premie-incasso
In de toespraak – integraal te lezen op AM Web – haalt De Boer diverse onderwerpen aan, zoals verzekeringstechnische winstcommissies ("zouden voor het overgangsjaar 2012 behouden moeten blijven"), de kennis- en ervaringstoets voor klanten die een complex product bij een direct writer moeten afleggen ("een voorbeeld van doorschietende regelgeving") en een grootschalige campagne ("om consumenten in de transitie te begeleiden").
 
De Verbondsdirecteur zegt voorts "niet voor opheffing van het portefeuillerecht te pleiten, maar wel voor helderheid en modernisering". Hij wijst erop dat het al dan niet rechtstreeks benaderen van klanten door verzekeraars niet onder het wettelijk portefeuillerecht valt. Hij hoopt dat beide partijen consensus bereiken over "een duidelijke marktstandaard, met dito klantvolmacht".
 
Modernisering bestaat onder meer uit het stoppen met premie-incasso door het intermediair. "Het recht op premie-incasso in het oude model, waarin de tussenpersoon hulppersoon van de verzekeraar was, was wellicht logisch. Maar in het nieuwe model, waarin de rollen ontvlochten zijn, is het juist helemaal niet logisch als de ene dienstverlener op voorhand wettelijk de taak krijgt het geld van de andere dienstverlener te incasseren. Dit soort lijntjes geeft straks juist weer ruis."
 
Level playing field
Het Verbond van Verzekeraars laat bij monde van De Boer weten met zorg te kijken naar de overwegingen van de minister van Financiën rond het voor klanten uitsplitsen van advies- en distributiekosten van banken en direct writers. Het 'disclosen' van de advieskosten van de direct writer lijkt het Verbond "zuiver", als pendant voor de fee die een klant aan zijn adviseur moet betalen. Maar daarnaast nog de distributiekosten van directe aanbieders melden, gaat de verzekeraars een stap te ver: "onuitvoerbaar en geen toegevoegde waarde voor de klant".
 
Volgens De Boer schieten intermediairs zich met dergelijke kostenvergelijkingen in eigen voet. "Het veronderstelt namelijk dat het om gelijke diensten gaat. Beter zou het zijn als de intermediairs inzetten op titelbescherming en definiëring van het begrip onafhankelijk. Level playing field dus door onderscheiden van kanalen in plaats van vermengen. Dit vraagt zelfvertrouwen van het intermediair, dat men iets unieks te bieden heeft en dat een gepaste prijs mag hebben."

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.