nieuws

Storing

Archief

"Als een serviceabonnement van een assurantietussenpersoon voorziet in belangenbehartiging bij schade, dan zal er meestal sprake zijn van een verzekering en zal de tussenpersoon vergunningplichtig zijn." Dat is, zo zegt De Nederlandsche Bank zelf, de uitkomst van een verkenning. Die heeft DNB uitgevoerd naar aanleiding van de, volgens de toezichthouder, groeiende populariteit bij tussenpersonen van het aanbieden van zogeheten serviceabonnementen aan hun klanten.

 

De uitkomst van een verkenning dus. Laat eens kijken, wat zei de toezichthouder bijna een jaar geleden in dit tijdschrift? "Op basis van de voorbeelden die wij tot nu toe hebben gezien, zien wij de serviceabonnementen níet als een verzekering." DNB voegde er ferm aan toe over dit onderwerp uitgebreid contact te hebben gehad met de collega’s van de Autoriteit Financiële Markten (AFM).

 

Naar wat onder "uitgebreid contact" moet worden verstaan, mogen wij gissen. Feit is dat de toezichthouder in april, na vier maanden bedenktijd dus, van gedachten was veranderd. "Volgens DNB is sprake van een overeenkomst en moet het abonnementstarief worden aangemerkt als premie. Bovendien zijn diensten als schadebehandeling, schadeafwikkeling en advies bij scheiding of geboorte van een kind te typeren als een onzeker voorval. Daarmee wordt voldaan aan alle criteria in de definitie van verzekering in het Burgerlijk Wetboek; wij beschouwen deze overeenkomsten als rechtsbijstandverzekeringen."

 

Weer een half jaar later zegt DNB "een verkenning" te hebben uitgevoerd. Die studie, die in elk geval bestond uit overleg met de AFM en het ministerie van Financiën, heeft "een standpunt" opgeleverd. Is het mogelijk het vooroordeel over de ambtenaar op nog schrijnender wijze te bevestigen? Hoe lang gaat DNB erover doen om alles grondig en definitief uit te zoeken?

 

DNB negeert een analyse van erehoogleraar Verzekeringsrecht Gerard Kamphuisen volledig en blijft volhouden dat een serviceabonnement een verzekering is, als er prestaties worden verricht waarvan niet zeker is òf, wanneer, of hoe vaak die moeten worden geleverd. Om het begrijpelijk te maken wordt telkens het voorbeeld van een CV-ketel erbij gehaald.

 

Nota bene het eerste het beste serviceabonnement dat ik kan vinden – één van Nuon – stelt het volgende: de overeenkomst verplicht tot het verrichten van onderhoud en/of het oplossen van storingen. Storingen? Hé, dragen die geen element van onzekerheid in zich? Energie- en installatiebedrijven moeten dus eigen verzekeringsmaatschappijen oprichten. Of zijn de DNB’ers bereid tot een kritische verkenning van zichzelf en gaan zij inzien dat zij last hebben van een ernstige storing in de bovenkamer?

 

Reageer op dit artikel