nieuws

Bent u er nou al wéér?

Archief

Sommige klanten hoor je nooit. Andere klanten daarentegen, hebben altijd wat. Glasbreukje hier, brandje daar en soms zelfs meerdere schades tegelijk. De claims variëren van total loss gereden auto’s tot verkeerd gestreken kleding. Ik heb één klant die de afgelopen twee jaar al zeven schades heeft geclaimd. Zéven! De ene schade was nog niet afgehandeld of hij kwam de volgende al melden. En het waren volstrekt normale schades, niets wees erop dat hij de boel oplichtte.

 

Soms vraag ik me af of er in deze gebeurtenissen een zekere wetmatigheid valt te ontdekken. Bestaan er mensen die structureel last hebben van domme pech? En zo ja, is dat dan toeval of roepen ze dit over zichzelf af? Een branchegenoot ontving onlangs een brief – mét schademelding – waarin de klant verzocht hem drie nieuwe schadeformulieren toe te sturen ‘omdat hij er doorheen was’. Hoezo self fulfilling prophecy?!

 

Maar misschien kunnen deze schadegiganten er zelf niets aan doen. Zijn ze gewoon onhandiger dan gemiddeld. Zo had ik een klant die meer dan eens een beroep moest doen op zijn avp. omdat hij altijd over zaken struikelde (drempels, tuinmeubilair, huisdieren) waardoor hij in zijn val regelmatig iets van iemand beschadigde. Niet zelden bracht hij daarbij óók schade aan zichzelf toe; hij kwam hier opvallend vaak op krukken binnen. Ik neem aan dat je zoiets niet voor de lol doet.

 

Een derde mogelijkheid is dat de claimers gewoon beter dan gemiddeld weten wát ze kunnen claimen en cláimen ze dat dan ook. Zij lossen de omgestoten lamp bij de buurvrouw niet op met een bos bloemen, zij dienen een claim in. Zij laten het schroeiplekje in hun jasje niet zitten, zij grijpen naar een schadeformulier. En ja, dat is dat hun goed recht. Dekking is immers dekking.

 

Pech, onhandigheid of claimbewustzijn; er kunnen meerdere redenen zijn waardoor ik altijd dezelfde mensen aan de lijn heb. En alsof dit allemaal nog niet erg genoeg is, blijken er ook nog klanten te zijn die in elke categorie ‘scoren’. Zoals klant F. die een kapot raam (glasbreuk) overhield aan een door de gemeentemaaier weggeslingerde steen. Vervolgens stapte hij zelf in een glasscherf (letsel) waarna hij bloedvlekken maakte op het tapijt van de buurvrouw (aansprakelijkheid) toen deze hem meenam om zijn voet te verbinden. Echt, van zulke klanten kan je er maar beter niet teveel hebben.

 

Reageer op dit artikel