nieuws

‘Schuldeisers failliete tussenpersoon worden door verzekeraars benadeeld’

Archief

Schikking

In de ogen van het advocatenduo komen curatoren onvoldoende in het geweer tegen deze kwalijke praktijken. "Een informatieachterstand ligt daar zeker aan ten grondslag. Maar vaak is het ook gewoon een kwestie van geld", legt De Jong-Struiksma uit. "Een curator treft een lege boedel aan, maar moet daaruit wel zijn honorarium verkrijgen. Een rechtszaak aanspannen tegen de verzekeraars, die zeker tot aan de Hoge Raad zullen doorprocederen, is kostbaar en kan zeven jaar duren. Dat gaat geen curator voorfinancieren. Trouwens, rechters-commissarissen, die toezicht houden op curatoren, keuren dat evenmin goed."
 
   Om die reden is er nauwelijks enige jurisprudentie op dit terrein. Curatoren die toch tegen de handelwijze van een verzekeraar ageren, krijgen vaak een schikking aangeboden door die maatschappij. Er zit vaak niets anders op dan het aanbod te accepteren.
 
Terugboekrisico
Het eerste punt van kritiek van de juristen is gericht op het onderwerp terugboekrisico. De Jong-Struiksma: "Volgens de WFT mag een verzekeraar zich niet verzetten tegen overdracht van een portefeuille, tenzij hij gegronde bezwaren heeft tegen de nieuwe tussenpersoon. In samenwerkingsovereenkomsten zetten verzekeraars echter vaak dat het terugboekrisico bij verkoop moet worden overgedragen aan de koper. En bij faillissementen eisen maatschappijen meestal dat een kopende partij het terugboekrisico moet overnemen: anders krijgt hij geen aanstelling."
 
   "Ons juridische inzicht is dat die eis ten onrechte wordt gesteld. Bij verkoop behoort dit risico te blijven rusten op de verkopende partij." De Jong-Struiksma benadrukt dat dit voor een koper van een portefeuille van een failliet kantoor extra belangrijk is. "Omdat zo'n kantoor al in een negatieve spiraal zat en het risico op terugboeking dus groter is dan normaal."
 
Innemen
Een tweede probleem bij faillissementen is dat verzekeraars regelmatig hun deel van de portefeuille in eigen beheer nemen. "Dat zou wel kunnen, als zij er gewoon voor betalen", zegt De Jong-Struiksma. Verzekeraars zeggen dat te doen door de schuld in rekening-courant kwijt te schelden. "Maar een dergelijke verrekening is vlak vóór en ná een faillissement niet toegestaan."
 
   Cisco Barao, makelaar in assurantieportefeuilles, valt de curator bij. "Sommige maatschappijen verkopen die portefeuilles nog door aan anderen ook. Dan komt het voor dat iemand een portefeuille koopt, waar tien verzekeraars achter zitten. En dan blijkt bij levering dat drie delen daarvan al aan een ander zijn verkocht en geleverd. De koper kan ze alsnog krijgen¼als hij er opnieuw voor betaalt. Dan zou hij dus twee keer betalen voor hetzelfde; en verzekeraars ontvangen zo meer dan ze aan schuld hebben kwijtgescholden. Heel kwalijk."
 
   Curatoren worden vaak pas veel te laat wakker. Barao: "Ze zijn onwetend van deze praktijken. En in de eerste weken na een faillissement zijn ze allang blij dat partijen het beheer van de assurantieportefeuille overnemen, omdat 't ze veel werk bezorgt; werk waar ze geen verstand van hebben."
 
   In 2008 gingen een kleine tachtig intermediairbedrijven failliet Schuldeisers hadden daarop in totaal € 45 mln te vorderen. In 2009 staat de teller nu al op zo'n tachtig faillissementen.
 
  
Zie verder het Thema Faillissementen op AM Web.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.