nieuws

Geen kunst

Archief

Meneer Dedems is samen met zijn vrouw een dagje op stap. Ze hebben al een flink eind gefietst als mevrouw Dedems een aankondiging voor een kunstexpositie opmerkt. "Dat is hier vlakbij", roept ze. Het stel besluit de galerie een bezoekje te brengen. Bewonderend loopt het echtpaar langs de verschillende kunstvoorwerpen.

 

Bij één van de schilderijen blijft mevrouw Dedems staan. Vindt ze het nou mooi of niet? Voor een beter overzicht doet ze een paar stapjes naar achter. "Patssss", klinkt het plotseling. Verschrikt kijkt mevrouw Dedems om; achter haar ligt een (kapot) glazen voorwerp op de vloer naast zijn sokkel. "Dat was de koe", verklaart meneer Dedems droog (waarbij hij niet zijn vrouw maar het kunstvoorwerp bedoelt). "Dat staat op het bordje." ("Dat bordje was ook geen overbodige luxe", zou meneer Dedems later aan de telefoon zeggen. "Het object was makkelijk te verwarren met een klomp gestolde lava. Dat ze überhaupt géld voor zoiets lelijks durven vragen!")

 

De galeriehouder komt op het tumult af. "Als u het niet mooi vindt, hoeft u het nog niet kapot te gooien", zegt hij in een poging het gesprek luchtig te houden. Maar meneer en mevrouw Dedems zijn flink geschrokken. Vanuit het kantoor bij de galerie bellen ze mij. "We zijn aansprakelijk gesteld", vertelt mevrouw Dedems bedremmeld als ik vraag wat er precies gebeurd is.

 

Ik stel voor dat ze alles op papier (laten) zetten en dat ze een schadeformulier invullen. Vervolgens vraag ik of ik de galeriehouder even kan spreken. Het blijkt hier te gaan om een koe van ‘slechts’ een paar honderd euro. De galeriehouder belooft me een foto en een factuur te sturen. Wat betreft de omstandigheden: de galerie is weliswaar klein, maar de ruimte is zorgvuldig ingedeeld; er is genoeg ruimte om tussen de objecten door te lopen. Meneer Dedems bevestigt dit later. Kortom, mevrouw Dedems is aansprakelijk; anders is het niet.

 

Een kleine week later krijg ik alle stukken opgestuurd. Het schadeformulier, de aansprakelijkstelling én een foto (met factuur) van de kapotte koe. Ik stuur alles door naar de verzekeraar. "Het betreft een kunstvoorwerp", schrijf ik in de begeleidende brief. "Ter verduidelijking heb ik er een foto én een factuur bijgedaan."

 

De volgende dag al ontvang ik een e-mail van de schadebehandelaar. De maatschappij heeft verder geen vragen, de kunstenaar wordt schadeloos gesteld. Ze maken het bedrag van de factuur over. "Maar even onder ons", schrijft de schadebehandelaar in een PS. "Die foto, is die nou van vóór of ná de schade?"

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.