nieuws

Correctie

Archief

De wereldwijde recessie heeft, hoe graag Geert Wilders dat ook zou willen, zich niets van de grenzen van ons koninkrijkje aangetrokken. En dus verliezen dezer dagen tienduizenden Nederlanders hun baan. Zo ernstig is het met de werkgelegenheid in de verzekeringsbedrijfstak nog niet gesteld. Maar dat velen zich op hun zakelijke toekomst moeten herbezinnen, is wel zonneklaar.

 

Begin deze eeuw, gemarkeerd door de gevallen Twin Towers, leek de branche voor een vergelijkbare opgave te staan. Menig bedrijf is toen niet veel verder gekomen dan wat krimpende personeelsbestanden en uitbesteding van werk. Goed, verzekeraars kennen wat meer waarde toe aan de uitkomst van premie-inkomsten minus kosten en schade, maar veel efficiënter is de bedrijfstak niet gaan werken. Aan de geambieerde ketenintegratie mankeert nog veel, om over de ICT-systemen bij individuele bedrijven maar te zwijgen.

 

In de intermediaire kolom, is het dal nu het diepst voor partijen die voor hun inkomsten afhankelijk zijn van de woningmarkt. De feiten komen het meest rauw aan de oppervlakte bij de rechtbankafdeling ‘Insolventies’. In de eerste vijf maanden van dit jaar is het aantal faillissementen van assurantie- en hypotheekbemiddelaars verdubbeld. Dat klinkt zeer imposant, maar valt in absolute termen erg mee: vijftig keer een bankroet op 11.000 intermediairbedrijven. Een half procent dus, of anders gezegd tien per maand. Voor het perspectief: de AFM schrijft maandelijks zeventig nieuwe namen in het register voor financiële dienstverleners.

 

Dat een enorme sanering gaande is onder het intermediair, is niet meer dan beeldvorming. Bij gebrek aan een goede spiegel heeft menig tussenpersoon tevens het idee opgevat dat de wetgever de bron van al het huidige kwaad is. Zij vinden het allemaal maar onzin, al die maatregelen die de hang naar geld moeten beteugelen en de drang naar betere adviezen moeten bevorderen. Alsof die niet vielen te voorzien, toen de bedrijfstak jarenlang niet in staat bleek zichzelf te corrigeren.

 

De intermediairfederatie Fidin doet momenteel een poging om marktpartijen in uitvaart- en betalingsbeschermingsverzekeringen te corrigeren. Daartoe wordt een oud middel uit de kast getrokken: het maximeren van de provisies. Zo zouden "exorbitante" provisies uitgebannen kunnen worden, commissies dus die aan een klant niet zijn uit te leggen. Misschien is openbaarmaking van die provisies een probater middel? Dan mag de adviseur – of moeten we toch verkoper zeggen? – zijn beloning rechtvaardigen bij de enig juiste persoon: de betalende klant.

 

Henri Drost

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.