nieuws

Doodschamen

Archief

Een tijdelijke risicoverzekering bij overlijden is een vrij simpel product. De naam zegt het eigenlijk al; een risicoverzekering met een tijdelijk karakter die uitkeert wanneer de klant komt te overlijden. Geen al te moeilijk verhaal.

 

Toch levert de verzekering regelmatig problemen op. Zo realiseert de klant zich niet altijd dat de verzekering op de einddatum ook daadwerkelijk eindigt. ("Heb ik dan al die tijd voor niets betaald?") En ook het feit dat er geen sprake is van waardeopbouw en/of een gegarandeerde uitkering, wil nog wel eens verkeerd vallen. Zoals een relatie het eens zo mooi stelde: "Ik wens geen nieuwe verzekering af te sluiten. Van de vorige risicoverzekering heb ik namelijk ook helemaal geen plezier gehad."

 

Maar ook wanneer er wél een uitkering volgt, zal de verzekerde er weinig ‘plezier’ aan beleven; hij is immers overleden. De nabestaanden ontvangen het geld, wat duidelijk geen goede invloed heeft op de populariteit van het product. Zeker singles zonder kinderen willen nog wel eens mopperen als de hypotheeknemer een risicoverzekering verplicht stelt. "Dat zoeken ze maar uit als ik dood ben", is een veelgehoorde kreet.

 

Ook kan het zijn dat men – single of niet single – überhaupt de noodzaak van een dergelijke verzekering niet inziet. "Ik ben nog láng niet van plan om dood te gaan, hoor," roepen de optimisten. "Nee, dat is niemand", stel ik er dan altijd tegenover. "Maar het lot trekt zo zijn eigen plan." En heb ik de klant dan eindelijk tot de noodzaak van een deugdelijk vangnet weten te overtuigen (ik ben altijd blij als ze kinderen hebben, dat adviseert een stuk makkelijker), dan is het nog een hele toestand om óók de neus van de maatschappij in de juiste richting te krijgen. Volgens mij gaat er nergens zoveel fout als bij het opmaken van een risicoverzekeringspolis. Geboortedata, spelling van achternaam, premiesplitsing ja of nee; ik kom zelden een polis tegen die in één keer goed is.

 

En als het al zo misgaat met de polis, dan kun je er vergif op innemen dat het met de administratieve afwikkeling van de uitkering niet veel beter gaat. Zo heb ik wel eens meegemaakt dat overleden klanten gecondoleerd worden met hun eigen overlijden of dat gevraagd wordt of de overledene even een handtekening voor de uitkering kan zetten.

 

Ook sprak ik onlangs een klant die haar verzekering tussentijds had beëindigd en wier ‘erven’ prompt een verzoek ontvingen om de akte van overlijden toe te zenden. "Volgens de maatschappij ben ik overleden", begon haar telefoontje aan mij. "Maar niets is minder waar." Saillant detail in deze zaak was overigens dat de brief met de condoleance gericht was aan haar man, terwijl díe al drie jaar daarvóór was overleden. "Ze zouden zich dóód moeten schamen", merkte de klant volkomen terecht op.

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.