nieuws

AFM: intermediair moet beloning van zijn klant willen ontvangen

Archief

Gepaard aan de omslag van verkoop naar advisering zou het intermediair zijn beloning altijd moeten ontvangen van de klant, stelden AFM-bestuurder Theodor Kockelkoren en – in mindere mate – ombudsman Jan Wolter Wabeke tijdens een door Aegon georganiseerde discussiedag. Die gedachte lijkt steeds meer ingang te vinden bij de NVA en de NBVA.

 

Tijdens de bijeenkomst werd AFM-bestuurslid Theodor Kockelkoren via een videoverbinding ondervraagd. "Een adviseur moet je niet als een verkoper aansturen. De discussie tussen intermediair en verzekeraars over transparantie is niet in het belang van de klant. Als je doordenkt, is het logischer om je te laten betalen door de klant." De AFM-bestuurder had zich eind vorig jaar op een congres al in soortgelijke bewoordingen uitgelaten: "Vanuit de klant bekeken is het onderscheid distributeur en verzekeraar niet helder. Als de klant nog niet weet wat hij nodig heeft en dus advies wil, is het gevaarlijk om de adviseur op volume aan te sturen. Om te voldoen aan de verwachtingen van de klant moet de adviseur kwaliteit leveren en dus ook op kwaliteit aangestuurd worden. Zo bekeken zou de adviesketen het huidige beloningenmodel niet meer moeten willen hebben."

 

  &nbspTijdens de bijeenkomst bleek dat zowel NVA-directeur Niels Mourits als NBVA-voorzitter Rob Groenemeijer voorstander zijn van het vooraf afstemmen van de beloning tussen klant en adviseur. Dat bleek overigens vorige zomer al, toen onderzoeksinstituut SEO een soortgelijke werkwijze voorstelde. "We zijn nu met Financiën in gesprek over de mogelijkheid om fee-beloning in te bouwen in het product. Dat heeft voor de klant het voordeel dat hij niet ineens hoeft te betalen en het intermediair heeft dan niet meer te maken met terugboekregelingen", liet Mourits weten.

 

Push-keten

Kockelkoren vindt dat de bedrijfstak te weinig de klant in het vizier heeft gehouden. "Het bedrijfsmodel van de verzekeraar zorgt ervoor dat de keten te vaak de verkeerde kant uit kijkt. Het is regelmatig met de rug naar de klant gekeerd. Met name de complexe verzekeringsproducten zijn veelal fiscaal gedreven producten geworden. De distributeurs verkopen veelal geen advies, maar producten. En de meeste consumenten zijn niet echt geïnteresseerd in hun financiële toekomst. Veel distributeurs lopen hier iedere dag tegenaan. Kortom, de keten is momenteel vooral een push-keten."

 

  &nbspVolgens Kockelkoren trekken verzekeraars het liefst hun handen af van het intermediair, door hem consequent als ‘distributeurs’ aangeduid. "Een belangrijk deel van de aanbieders probeert afstand te houden tot hun distributeurs. Ze willen niet weten hoe de distributeur verkoopt en adviseert. Bovendien willen deze aanbieders de distributeurs bij het adviseren niet ondersteunen met specialistische kennis. Dat zou immers in geval van civiele claims hun risico kunnen vergroten. In deze gevallen miskent de keten zodoende het klantbelang."

 

Begin verrotting

De discussie bij Aegon werd gevoerd in een zogeheten Lagerhuis-opstelling, waarbij de aanwezige tussenpersonen in twee groepen werden verdeeld en per stelling beurtelings de rol van intermediair en klant kregen toebedeeld. De beste discussiant, aangewezen door juryleden Jan Wolter Wabeke en Rob Goedhart, verdiende een trip met het Ajax-elftal naar Florence.

 

  &nbspVooraf gaf ombudsman Wabeke nog eens aan wat in zijn ogen de kern was van het probleem met beleggingsverzekeringen. "De juridische haak die de consumentenorganisaties hadden, was dat de consument niet wist dat zijn inleg niet maximaal werd benut om winst te genereren. Daarom was er sprake van een wilsgebrek in contracten." Wabeke noemde het hanteren van de term ‘product’ "het begin van de verrotting". "Dat suggereert dat er sprake is van een glimmend artikel in een etalage, dat hebberigheid moet opwekken bij de consument. Daardoor zijn jarenlang producten verkocht waarvan de medewerkers en adviseurs de inhoud niet eens kenden." De aangekondigde verbeteringen ten spijt, ziet Wabeke op korte termijn nog geen herstel van het vertrouwen. "Ik zie nog steeds zulke ernstige zaken voorbijkomen dat u nog lange tijd te maken zult hebben met een imagoprobleem."

 

Fee versus provisie

Veel discussie was er over de stelling dat de provisie veel hoger kan uitpakken dan beloning op basis van een uurtarief en dat het verschil niet verdedigbaar is bij de consument. Daarbij werd uitgegaan van een hypotheek van _ 300.000, die aan provisie in totaal _ 8.700 opleverde en uitgedrukt in beloning op fee-basis _ 2.880. Het getoonde rekenvoorbeeld klopte volgens veel aanwezigen niet, hoewel de berekening volgens dagvoorzitter Jan Driessen ontleend was aan de praktijk. Eén tussenpersoon gaf zelfs ruiterlijk toe geen goed inzicht te hebben in zijn eigen kosten en inkomsten. "Bij de berekening is geen rekening gehouden met adviesuren die later nog in rekening worden gebracht", wierp een voorstander van het provisiestelsel tegen. Dat ontlokte voormalig Consumentenbond-beleidsmedewerker Rob Goedhart, tegenwoordig ontwikkelaar van hypotheeksoftware bij Ordina, de opmerking: "Ik zie nog veel ontkenning en verdediging bij het intermediair."

 

zaken voorbijkomen dat het intermediair nog lange tijd te maken zal hebben met een imagoprobleem."

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.