nieuws

De haan kraait

Archief

Zegt de naam Renée de Haan u iets? Zij zong ooit een smartlap onder de niets verhullende titel ‘Vuile huichelaar’. Dat lied heeft de laatste weken luid door de gangen van de intermediaire kantoren in Tiel en Amersfoort gegalmd. En dan gingen de gedachten uit naar de Bordewijklaan in Den Haag. Daar huist het Verbond van Verzekeraars.

 

De belangenvereniging van verzekeringsmaatschappijen kende lang de kenmerken van een kartel. Ingegeven door de oranje vertegenwoordigers van NN werd de assurantiemarkt verdeeld en beheerst. Het laatste decennium is dat karakter veranderd. Maar lobbyen blijft één van de betere kwaliteiten van dit verbond. Opportunisme is een andere.

 

Daar zijn talloze voorbeelden van. Eentje is van zo’n drie jaar geleden, toen verzekeraars openheid dreigden te moeten gaan geven over hun verkoop- en advieskosten. Het jarenlang ingenomen standpunt dat beloningstransparantie geen enkel doel diende, werd plotsklaps verlaten. De provisies moesten open, schreeuwde het Verbond van Verzekeraars via de voorpagina van De Telegraaf. Na wat onderhandelen was datzelfde Verbond even later weer fundamenteel tégen provisietransparantie.

 

Totdat uitgerekend De Telegraaf, gelijktijdig met Tros Radar, de veenbrand van de woekerpolissen tot een felle fik opblies. De verzekeraars zijn sindsdien in politiek Den Haag de weg een beetje kwijtgeraakt. Toch maakt het gezwalk één ding duidelijk: verzekeraars hebben ervoor gekozen om de assurantietussenpersoon tot zondebok te verheffen. En dat doel heiligt de middelen.

 

Zo blijkt het Radio 1 Journaal plots de hand te kunnen leggen op een oud Boston-rapport, dat een aanklacht bevat tegen het provisiesysteem. En – alweer – De Telegraaf mocht melden dat het intermediair zich (ten koste van de klant nog wel!) verrijkt met torenhoge bonussen.

 

In een verweer zegt het Verbond alleen maar antwoord te hebben gegeven op vragen van een journalist. En ja, die had ’t natuurlijk weer totaal niet begrepen. Alsof de gepokte en gemazelde lobbyisten in Den Haag nog worden verrast door de aanpak van De Telegraaf. Nee, er zijn heus ook adviseurs die naar eer en geweten werken, werd er nog vilein aan toegevoegd. De NBVA betitelt de verzekeraars in een reactie volkomen terecht als huichelaars.

 

Maar gelukkig, er zijn uitzonderingen. Zoals Dela. Deze uitvaartverzekeraar wilde aandacht voor zijn jaarcijfers en zocht daarom een landelijke krant op voor ‘exposure’. Dat werd (hé, toevallig!) De Telegraaf. Daarin mocht Dela zich profileren als integere maatschappij. Knap, in een wereld vol boeven, was het sausje dat de krant er gretig over goot. Zo bevuilde het zo ‘integere’ Dela vooral het eigen nest. Maar och, zó hadden de Brabantse schaapjes het niet bedoeld¼

 

Datzelfde Dela uit in zijn jaarverslag zorgen over de kwaliteit van de productie van sommige tussenpersonen. De verzekeraar zegt dat het hier gaat om "puur op verkoop gerichte kantoren, die een hoog verval kennen". Dus Dela stopt de samenwerking met deze kantoren? Neeeeeee, ben je mal!? "We spreken hier geen waardeoordeel over uit", meldt Dela. Waarmee maar weer eens is bevestigd: de begrippen portemonnee en integriteit gaan maar heel moeilijk samen.

 

Henri Drost

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.