nieuws

Ziekte(wet)

Archief

Voor wie het nog niet weet: verzekerend Nederland verandert

Door het terugtreden van de overheid krijgen particuliere verzekeraars in toenemende mate kansen om de ‘gaten’ in de dekking voor lijf en leden te dichten. De gezondheidszorg is bij uitstek zo’n sector waarin de commerciële mogelijkheden van verzekeraars de laatste jaren fors zijn toegenomen. Denk maar aan de wao-gatverzekering, de ziekteverzuim-verzekering en nu, als een uitbreiding daarvan: de Ziektewet-verzekering. Het privatiseren van deze wet, of beter gezegd: het uitbreiden van de verplichting voor werkgevers om bij ziekte minimaal 70% van het loon maximaal 52 weken door te betalen, heeft geleid tot te verwachten reacties van uitvoerende organisaties. Via mailings aan administratiekantoren worden werkgevers gewezen op een ziektewet-dekking zoals die door verzekeraars wordt aangeboden. Daar is niks mis mee, al denkt de NVA daar anders over getuige haar protest bij de ECD. Administratiekantoren die de aandacht vestigen op deze produkten, maken zich nog niet schuldig aan bemiddeling in verzekeringen. Benzinepompen en autodealers fungeren net eender als ‘doorgeefluik’ van informatie over autoverzekeringen van direct-writers. De kritiek van de NVA op het agrarisch gekleurde Gezamenlijk Uitvoeringsorgaan (GUO) lijkt eveneens bij voorbaat schipbreuk te lijden. Uit defensieve overwegingen spoort het GUO ‘zijn’ ondernemers aan het ziektewet-risico te verzekeren via een sociaal fonds tegen ziekte en arbeidsongeschiktheid dat is opgezet door werkgevers en werknemers. Deelname aan dit fonds is vastgelegd in de cao, die algemeen verbindend is verklaard. De premie van maximaal 1% wordt automatisch op het loon van werknemers ingehouden. Ontheffing heeft plaats op aanvraag vóór 16 maart, en indien een gelijkwaardige regeling elders mogelijk is. Dit is tegen het zere been van de NVA. De standsorganisatie vindt dat het GUO de methode van ‘negatieve optie’ toepast, zodat de keuzevrijheid van de agrarische werkgevers wordt beperkt. Zij vergeet echter, dat dit conform cao-afspraken is, zodat van ‘oneigenlijke klantenbinding’ geen sprake kan zijn. Bezorgdheid over ongewenste ontwikkelingen is goed, maar zorg over een logische reactie van uitvoeringsorganisaties die hun cliëntenbestand zien afkalven, is iets anders. Dat zou de NVA toch moeten weten. De concurrentiestrijd van tussenpersonen contra direct-writers in de particuliere markt is daarvan een duidelijk voorbeeld. Wat had de NVA dan moeten doen? Simpel, wat elke aanbieder in de verzekeringsmarkt moet doen om zijn concurrent de loef af te steken: ervoor zorgen dat er een vergelijkbaar of beter intermediair-produkt tegen eenzelfde of lagere prijs kan worden aangeboden. Het snelle alternatief van Aegon mag daarbij tot voorbeeld dienen. Daar zullen het GUO en alle andere uitvoeringsorganisaties pas ‘ziek’ van worden. Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.