nieuws

Zelfregulering

Archief

Na twee jaar uitstel gaat het er toch van komen: de overgang naar het magische jaar 2000 gaat gepaard met de opheffing van het provisie-afstandsverbod

Na het millenniumrisico dreigt voor de bedrijfstak een ‘provisierisico’: het risico van een ongebreidelde concurrentie op de provisie en andere op geld waardeerbare voordelen. Ondanks het compromis dat is gesloten met de overheid en de Consumentenbond wil de bedrijfstak komen tot zelfregulering om een doorschieten van deze prijsconcurrentie te voorkomen. Vooral de NVA en NBvA maken zich hard voor een gedragscode die een maximum stelt aan kortingen, kostenvergoedingen en andere cadeautjes waarmee de consument over de streep moet worden getrokken. De gedragscode zou niet zozeer tot doel hebben om al te goedgeefse leden van de NVA en NBvA in toom te houden, maar veel meer de niet-georganiseerde kantoren – driekwart van het intermediair – te ontmoedigen om met prijzen te gaan stunten. Invoering van zo’n gedragscode heeft echter alleen zin als er voldoende draagvlak kan worden gecreëerd. Om dat te bereiken, zullen verzekeraars bereid moeten zijn daarover afspraken op te nemen in de samenwerkingsovereenkomsten met tussenpersonen. Het grote aantal marktspelers in aanmerking nemend, lijkt dat onmogelijk. Daarnaast zijn controle en toepassing van sancties praktisch vrijwel onuitvoerbaar. En dat lijkt toch een eerste voorwaarde te zijn in een concurrerende markt, waarin partijen zich menigmaal laten leiden tot omzetgewin op korte termijn. Los daarvan wacht medio volgend jaar de evaluatieronde die de bedrijfstak heeft afgedwongen. Daaruit zal moeten blijken of de door overheid en Consumentenbond nagestreefde marktwerking daadwerkelijk effect heeft gesorteerd. Een gedragscode die dit effect tot een minimum terugbrengt, is zeker geen lang leven beschoren. Waarmee de bedrijfstak in zijn eigen zwaard valt. Zelfregulering in deze vorm lijkt geen haalbare zaak. Het is onvermijdelijk dat naast kostenvergoedingen, premiekortingen, en hogere kapitaalsuitkeringen er ongetwijfeld partijen komen die aan het verzekeringsproduct ‘gerelateerde’ cadeautjes gaan weggeven. Zoals een autoradio bij een autoverzekering, of een magnetron bij een woninghypotheek. Of de branche daarmee blij moet zijn, is de vraag. Immers, het weggeven van dergelijke financiële voordeeltjes leidt tot praktische problemen, zoals: welke premie moet er op de polis worden vermeld, mét of zonder korting, en over welk deel zal dan assurantiebelasting zijn verschuldigd? Als oplossing voor deze problemen zou menig verzekeraar kunnen denken aan de overstap naar nettotarieven. Dat zou de concurrentie doorzichtiger maken en tussenpersonen dwingen hun toegevoegde waarde meer aan te tonen, voordat zij hun beloning zelf vaststellen. Voor de consument wordt het dan makkelijker om het kaf van het koren te scheiden. En dat zal iedere zichzelf respecterende tussenpersoon toejuichen. Wim Abrahamse

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.